سیدجواد حسینی، کارگردان فیلم سینمایی «رقص باد»، در گفتوگو با خبرنگار میزان، از تجربه ساخت این فیلم و چالشهایی که در مسیر تولید با آن روبهرو بوده است، گفت و تاکید کرد: «رقص باد» بههیچوجه یک اثر تجاری و صرفاً سرگرمکننده نیست، بلکه تلاش کردهایم مفاهیم عمیق انسانی و ملی را در قالبی هنری و متفاوت به مخاطب ارائه دهیم.
وی درباره تأثیرات مثبت همکاری با ابوالفضل صفری، تهیهکننده فیلم و علیرضا شجاعنوری، تهیهکننده مشترک پروژه گفت: به صورت اتوماتیک سینما به سمت جهانی شدن رفته است و این به دلیل تأثیرات کار کردن با تهیهکنندههایی مانند آقای صفری و آقای شجاعنوری است. بهویژه آقای شجاعنوری که بعد از هفت سال دوباره به سینما برگشتند و پروژه مرا قبول کردند. من از آنها بسیار ممنونم.
این کارگردان ادامه داد: ما سعی کردیم که بازیگران برای کاراکترهای فیلم مناسب باشند و از آنجایی که فیلم یک کار خاص و متفاوت است، تصمیم گرفتیم به نمای تلویزیونی یا معروف بودن بازیگران کمتر توجه کنیم.
حسینی سپس به سختگیریهای خود در انتخاب بازیگران اشاره کرد و گفت: برای انتخاب بازیگران، به کاراکترها توجه ویژهای داشتیم و در انتخاب آنها سختگیری زیادی به خرج دادیم. برای نقش عبد که رضا سامری عزیز آن را بازی میکند، فکر میکنم حداقل ۴۵ تا ۵۰ نفر برای تست دادند. من واقعاً از بازی رضا و دیگر بازیگران فیلم راضی بودم.
کارگردان «رقص باد» در ادامه به مفهوم «رئالیسم جادویی» که در فیلم خود به کار برده است، پرداخت و گفت: رئالیسم جادویی یعنی ایجاد فضایی که مخاطب پس از خروج از سالن سینما، با احساسات متفاوتی روبهرو شود. ما در این فیلم تلاش کردیم از تعلیق و فضاهای پیچیده استفاده کنیم تا تجربه سینمایی مخاطب به نوعی متفاوت باشد.
وی در پاسخ به انتقادهایی که درباره لزوم ساخت فیلمهای سرگرمکننده و تجاری در سینما مطرح میشود، گفت: مخاطب امروز قطعاً به دنبال فیلمهایی است که حالش را خوب کند، اما این بدان معنا نیست که باید همه فیلمها کمدی یا اکشن باشند. هر کارگردانی باید با شرافت فیلم بسازد و هدف من از ساخت «رقص باد» این بود که فیلمی شریف بسازم. فیلمی که وقتی آن را به پایان میرسانید، بتوانید با سر بلند بگویید که این اثر با شرافت ساخته شده است.
حسینی درباره اینکه آیا در فیلمهای آیندهاش قصد ساخت آثار متفاوتتری خواهد داشت یا نه، توضیح داد: ممکن است فیلم بعدی من کمدی باشد، ممکن است به کلی مسیر متفاوتی را در پیش بگیرم. هیچکس از فردای خود خبر ندارد. هر کارگردانی باید مسیر خودش را پیدا کند و البته همچنان شرافت کارش را حفظ کند.
وی در ادامه به احساسات انسانی و اهمیت حس پدرانه در فیلم خود اشاره کرد و گفت: حس پدر به فرزند یک احساس عمیق و پیچیده است. حتی اگر خودم پدر نشده باشم، همواره با دوستانی که تجربه پدر شدن دارند، همذاتپنداری میکنم. در «رقص باد» این احساس پدرانه بهخوبی منتقل میشود و این یکی از دلایلی بود که تصمیم گرفتم این فیلم را بسازم.
سیدجواد حسینی در پایان تأکید کرد: فیلم «رقص باد» برایم بیشتر از هر چیزی یک اثر شریف هنری بوده است و هیچگاه در فکر ساخت اثری صرفاً برای گیشه نبودم.
انتهای پیام/