سید مهدی جوادی، تهیهکننده فیلم سینمایی «گیس»، در گفتوگو با خبرنگار میزان، در پاسخ به پرسشی درباره تصویر نیروهای امنیتی در برخی آثار حاضر در جشنواره و تفاوت نگاهها به این نیروها، اظهار کرد: اساساً معتقدم نیروهای امنیتی ستون یک خانه هستند. همانطور که هیچ خانهای بدون ستون پابرجا نمیماند، هیچ کشوری نیز بدون نیروی امنیتی نمیتواند مسیر توسعه، استقلال و پایداری خود را ادامه دهد.
وی افزود: طبیعی است که در هر دستگاهی ممکن است ایرادها و اشکالاتی وجود داشته باشد، اما فلسفه وجودی نهادهای حفاظتی و نظارتی دقیقاً برای پاکسازی همین آلودگیها و اصلاح انحرافات است. در مجموع، نیروهای امنیتی کشور ما نیروهایی خبره، دلسوز، پاکدست، متخصص و آگاه هستند که بسیاری از خطرات و حوادث را پیش از آنکه جامعه آنها را احساس کند، از کشور دور میکنند.
جوادی درباره برخی شخصیتپردازیها در آثار سینمایی گفت: ممکن است در برخی فیلمها، تصویر ارائهشده از نیروهای امنیتی با اغراق همراه باشد، اما تجربه و شناخت من این است که بدنه واقعی این نیروها بسیار حرفهایتر و مسئولانهتر از آن چیزی است که گاهی در روایتهای نمایشی دیده میشود.
تهیهکننده «گیس» در ادامه درباره تأثیر نگاه و سابقه مدیریتی خود بر روند تولید این اثر بیان کرد: هر فیلمسازی و تهیهکنندهای امضای فکری و محتوایی خودش را دارد. من چه در دوران مسئولیتم در بنیاد سینمایی فارابی و چه در فعالیتهای تهیهکنندگی، همواره تلاش کردهام آثاری تولید شود که بر یک منطق روشن، سناریوی منسجم و مسئلهمحور استوار باشد و بتواند در منظومه محتوایی سینمای کشور، بخشی از مسائل مغفولمانده را مطرح کند. «گیس» نیز در همین چارچوب تعریف میشود.
وی درباره ارتباط فیلم با مخاطب عام گفت: در ساخت این فیلم تلاش کردیم سلیقه مخاطب را در نظر بگیریم. در نهایت، پاسخ اصلی هر فیلم در گیشه و ارتباطی که با تماشاگر برقرار میکند مشخص میشود، اما هدف ما صرفاً تولید اثری گلخانهای یا محدود به یک طیف خاص نبود.
جوادی با اشاره به فضای رسانهای و برخی واکنشها نسبت به جشنواره گفت: بخشی از کنشها و واکنشهایی که امروز شاهد آن هستیم، ناشی از اتمسفری است که در فضای رسانهای و مجازی ساخته میشود. گاهی این فضا آنقدر پررنگ است که حتی برخی افراد، از سر همدردی با مردم یا تحت تأثیر روایتهای غالب، از حضور در جشنوارهها یا نشستها خودداری میکنند. این فضا حاصل هجمههای رسانهای است که نوعی دوگانهسازی افراطی ایجاد میکند؛ یا همفکر ما هستید یا بیرون از دایره.
وی در ادامه خاطرهای از سال ۱۴۰۱ نقل کرد و گفت: در آن مقطع که مدیرعامل بنیاد فارابی بودم، یکی از بازیگران شناختهشده سینما به دلیل تصویری که از شرایط جامعه به او منتقل شده بود، تصور میکرد امکان فیلمبرداری وجود ندارد. از او خواستم تنها دو ساعت وقت بگذارد و شرایط واقعی شهر را ببیند. فردای همان روز، با نگاهی متفاوت جلوی دوربین رفت. این نشان میدهد فاصله میان واقعیت میدانی و روایتهای القایی تا چه اندازه میتواند زیاد باشد.
تهیهکننده «گیس» درباره فضای جشنواره امسال نیز تصریح کرد: هر دوره جشنواره مختصات خاص خودش را دارد. آثار امسال بهطور طبیعی تحت تأثیر اتفاقات اخیر اجتماعی ایران شکل گرفتهاند. به نظر من جشنواره امسال جشنوارهای پرشور و قابل توجه بود و آثار قابل دفاعی در آن حضور داشتند.
وی درباره مضمون فیلم «گیس» گفت: این فیلم روایتگر بخشی از واقعیتهای اجتماعی جامعه است؛ واقعیتهایی که با معیشت مردم، نفوذ دشمنان و در عین حال اراده برای ساختن ایران گره خورده است. فیلم تلاش میکند نشان دهد در یک جامعه ممکن است همه این وجوه همزمان وجود داشته باشد، اما نکته اصلی، تقویت ارادهها برای ساختن کشور است.
جوادی در پایان با تأکید بر نقش سینما بهعنوان ابزار نرم فرهنگی گفت: آثار سینمایی و تولیدات سمعیبصری تأثیر عمیقی، بهویژه در ناخودآگاه مخاطب دارند. بخش مهمی از سواد رسانهای، انگارهسازی اجتماعی و حتی همدلی و همراهی جامعه، محصول آثار فرهنگی است. بیتردید سینما یکی از مهمترین و اثرگذارترین ابزارها در منظومه تولیدات فرهنگی کشور بهشمار میرود.
انتهای پیام/