نظریههای حقوقی در قوانین، توضیحات متعددی ارائه میدهند و قوانین را به روشهای مختلف براساس زمان و هنجارهای اجتماعی خود تعریف میکنند؛ حقوق بینالملل نیز از این قاعده مستثنی نیست، جایی که دولتها در روابط بینالمللی خود از طریق یک سیستم حقوقی نیز تعامل میکنند.
تحولات و رویدادهای بینالمللی در سالهای اخیر در مسیری حرکت کردهاند که نشان میدهند حقوق بینالملل، حقوق بشر و بشردوستانه در حال نزدیکتر شدن به نقطهعطفی بحرانی هستند.
به گزارش counterpunch، در گفتمان حقوق بینالملل، برخی حقوق بینالملل را واقعا یک «قانون» نمیدانند، زیرا با استاندارد تعیینشده توسط جان آستین، محقق حقوقی انگلیسی، درباره اینکه قانون، فرمان یک حاکمیت است که با تهدید به تحریم پشتیبانی میشود، مطابقت ندارد.
حقوق بینالملل تحت این تعریف آستین بیشتر مورد بررسی قرار میگیرد، زیرا به سختی تحریمی برای نقض حقوق و قوانین بینالملل وجود دارند و عمدتا تحریمها با انگیزه سیاسی هستند و اگرچه با ادعاهای جذاب اعمال میشوند، به هدف عدالت خدمت نمیکنند و عاملان خشونت، جنایتهای خود را بدون تهدید به تحریم مرتکب میشوند.
اهمیت حقوق بینالملل در عصر حاضر بسیار مهمتر است، چرا که نقض قوانین بینالمللی در غزه، بحران فعلی بین هند و پاکستان، جنگهای قبیلهای در آفریقا برای قدرت، درگیری در سوریه، ...، استثناگرایی آمریکا هرگز عمیقتر از دوران حاضر یعنی دوره ریاست جمهوری دونالد ترامپ نبوده است، جایی که وی، نیکلاس مادورو، رئیسجمهور ونزوئلا را ربود، تهدید به الحاق گرینلند کرد، ...
اکنون بسیاری در مورد آینده قوانین بینالمللی تردید دارند و درباره شکست این قوانین ابراز نگرانی میکنند؛ از این منظر قوانین و حقوق بینالملل در معرض مخاطره جدی قرار دارند که چشمانداز آن را تیرهوتار میکنند.
وقتی بازیگرانی که تابع حقوق بینالملل هستند، روزانه و بدون هیچگونه پیامدی، به ویژه در زمینه درگیریهای مسلحانه، قوانین بینالمللی را نقض میکنند، به اصالت و اعتبار حقوق بینالملل آسیب میرساند.
جهانی که تحت سلطه VUCA (نوسان، عدم قطعیت، پیچیدگی و ابهام) است، اجرای قانون یک کار دلهرهآور است و بهویژه حقوق بینالملل چالش برانگیزتر است.
این وظیفه چالش برانگیزتر است، زیرا MILS (نظام حقوق بینالملل جریان اصلی) تحت سلطه میراث استعماری خود است، جایی که معاهدههایی که جهان امروز را شکل دادهاند، دارای نقصهای نظاممند و ساختاری هستند که صدای مردم بومی را تضعیف میکنند، مردمی که خواستار حق تعیین سرنوشت خود هستند.
این افراد تحت سلطه معاهدههایی هستند که آنها را مجبور به برآورده کردن خواستههای نظام مالی بینالمللی کرده است، جایی که آنها مجبورند نظام مالی بینالمللی خود را تحت سلطه دلار شکل دهند، جایی که حق توسعه تنها در صورتی پذیرفته میشود که توسط برخی بازیگران غربی پذیرفته شود.
شکست و عقب راندن حقوق بشر بینالمللی IHRL بیش از پیش آشکار است، جایی که حقوق بشر بینالمللی بهطور نظاممند برای نگه داشتن پناهندگان فقیر و به حاشیه راندهشده طراحی شده و جایی که درک بین فرهنگی از حقوق بشر رد شده است.
حقوق اداری جهانی (GAL) رایج در جهان فراتر از مفهوم حاکمیت غربی فکر نمیکند و کسانی که بدون هیچگونه واکنشی به جمعیت غیرنظامی حمله میکنند و قوانین بشردوستانه بینالمللی را به سخره میگیرند.
بنابراین، درک سوءاستفاده از حقوق بینالملل بشردوستانه (MIL) برای نقد آن به زبانی صحیح مهم است، زیرا قوانین همیشه عقب هستند، اما این شمشیری آویزان است که قوانین همیشه آن را علیه ناقضان آن، بهکار میگیرند.
زمان آن فرا رسیده است که حقوق بینالملل بشردوستانه (MILS) به چالش کشیده شود و رویکردهای جهان سوم به حقوق بینالملل در حقوق بینالملل رایج گنجانده شوند، جایی که به سوال اساسی در مورد حاکمیت، شخصیت حقوقی، نقشهبرداریهای استعماری و پاکسازیهای استعماری میپردازد تا حقوق بینالملل در جایی که هنجارهای حقوق بینالملل هر روز به چالش کشیده میشوند، مفیدتر و معنادارتر باشد.
دولتها باید بهطور جدی هنجارهای حقوق بینالملل را در نظر بگیرند، زیرا تلاشها و مذاکرات زیادی برای تدوین قوانین انجام میشود و نباید بیهوده باشد، زیرا این اصل در اصل «پیمان وفا به عهد» که وعده پایبندی به آن را میدهد، تایید شده که در ماده ۲۶ کنوانسیون وین در مورد حقوق معاهدهها نیز آمده است و همچنین بهعنوان حقوق بینالملل عرفی در نظر گرفته میشود.
راههای مختلفی برای ایجاد مسیر در حقوق بینالملل وجود دارد، زیرا حقوق بینالملل اقناعی است و به جای فرمانبرداری، به هماهنگی نیاز دارد؛ به همین دلیل، به جای فریاد زدن در مورد شکست حقوق بینالملل، واژهها بیش از هر زمان دیگری به هماهنگی نیاز دارند.
دولتها باید در تشریح و تشخیص مشکلات خود سرمایهگذاری کنند و درک و توضیح جدیدی از حقوق بینالملل ارائه دهند؛ قوانین بینالمللی که از گذشته خود درس گرفتهاند و برای خدمت به بشریت بهتر شدهاند.
قوانین بینالمللی حاصل تلاشهای سخت بشر است و در حقوق بینالملل سیاسی و اطلاعاتی نیز نکات مثبت زیادی وجود دارد؛ تلاشهای انجامشده توسط تمدن بشری نیاز به بهبود دارد تا بهتر و مرتبط با بشریت شود.
- بیشتر بخوانید:
- ثبت ۱۰۰ هزار قربانی در ۲۳ درگیری مسلحانه؛ حقوق بینالملل در نقطه عطف بحرانی
- ۲۰۲۶؛ سال جنگ آشکار آمریکا با حقوق بینالملل و حقوق بشر
انتهای پیام/