تیم فوتبال استقلال تهران که نیمفصل اول لیگ برتر را با نتایج نسبتاً خوب (۲۵ امتیاز در رتبه سوم جدول) به پایان رساند و حتی در دیدار معوقه مقابل سپاهان پیروز شد، در چهار هفته ابتدایی نیمفصل دوم (هفتههای ۱۶ تا ۱۹) با افت محسوسی روبهرو شده است. شاگردان ریکاردو ساپینتو در این بازه تنها ۵ امتیاز از ۱۲ امتیاز ممکن را کسب کردهاند: یک برد، ۲ تساوی و یک باخت (شکست یک بر صفر مقابل پیکان در هفته ۱۹).
این عملکرد، استقلال را از صدر جدول دور کرد و اکنون با ۳۲ امتیاز (پس از ۱۹ بازی) موقتاً در رده دوم قرار دارد، در حالی که تراکتور با ۳۵ امتیاز صدرنشین است. سپاهان و پرسپولیس نیز با ۳۲ و ۳۱ امتیاز در تعقیب آبیپوشان هستند.
آمار هجومی فاجعهبار و مقایسه با رقبا:
آبیپوشان در چهار بازی اخیر فقط یک گل زده در دیدار مقابل استقلال خوزستان داشتهاند و در سه بازی دیگر بدون گلزنی دو تساوی بدون گل و یک شکست ثبت کردهاند. این آمار، خط حمله استقلال را در این دوره به یکی از ضعیفترین خطوط حمله لیگ تبدیل کرده، حتی ضعیفتر از تیمهای قعرنشین مانند مس رفسنجان و آلومینیوم اراک در همین بازه زمانی.
استقلال در چهار هفته گذشته، علیرغم مالکیت توپ بالا در بیشتر بازیها، تنها ۹ شوت در چارچوب داشته که تنها یکی به ثمر نشسته و آنهم از روی ضربه ایستگاهی توسط مدافع این تیم بود که نشان از ضعف مفرط آبیپوشان در این بخش است.
البته شاگردان ساپینتو از منظر دفاعی برخلاف هفتههای ابتدایی نیم فصل اول فقط یک گل خوردهاند تا دفاع این تیم همچنان نقطه قوتش با ثبت سه کلینشیت باشد.
نتایج چهار هفته ابتدایی نیمفصل دوم استقلال:
تساوی بدون گل مقابل تراکتور، برد یک بر صفر مقابل استقلال خوزستان (تنها پیروزی و تنها گل زده)، تساوی بدون گل مقابل ذوبآهن و شکست یک بر صفر مقابل پیکان.
این افت در حالی رخ میدهد که استقلال مقابل تیمهای نیمهپایین جدول (ذوبآهن، استقلال خوزستان، پیکان) امتیازات زیادی از دست داده، اما مقابل رقبای مستقیم (تراکتور) حداقل تساوی گرفته است. این نشاندهنده مشکل بزرگی مانند ناتوانی در شکست تیمهای متوسط و پایین جدول است؛ الگویی که در فصل جاری تکرار شده و هر سه شکست استقلال با نتیجه یک بر صفر بوده است.
تحلیل علل اصلی افت:
مشکلات هجومی و کمبود گلزنی: با وجود مالکیت و فشار، تبدیل موقعیتها به گل ضعیف است. یاسر آسانی (۷ گل در فصل) و دیگر مهاجمان نتوانستهاند در نیمفصل دوم بدرخشند.
نقلوانتقالات زمستانی ناموفق: پنجره نقلوانتقالاتی بسته ماند (به دلیل مشکلات مالی و فیفا) و استقلال نتوانست تقویت شود. جدایی رامین رضاییان و عدم ورود بازیکنان جدید، عمق نیمکت را کاهش داد.
مصدومیتها و غیبت کلیدی: مصدومیت روزبه چشمی (همسترینگ) در بازی پیکان، ضربه بزرگی به خط میانی زد بع طوری که کمبود هافبک دفاعی تخصصی پس از جدایی دیدیه اندونگ کاملاً مشهود است.
گلایههای ساپینتو: سرمربی پرتغالی بارها از مدیریت باشگاه (پرداختها، زمین تمرین، پاداشها) انتقاد کرده و تأکید دارد چالش اصلی در حمله است، نه دفاع.
در هر حال استقلال هنوز در کورس قهرمانی است (فاصله ۳ امتیازی با صدر)، اما این روند ادامهدار میتواند تیم را از عنوان قهرمانی دور کند. دفاع مستحکم (بهترین یا یکی از بهترینهای لیگ) نقطه قوت است، اما بدون حل مشکل گلزنی و تقویت ترکیب در ادامه فصل، شانس مدعی بودن کاهش مییابد. ساپینتو باید راهحلی سریع برای خط حمله پیدا کند؛ شاید با تغییر تاکتیک یا اعتماد بیشتر به جوانان و بازیکنان فعلی. هواداران آبی امیدوارند این افت موقت باشد و استقلال در هفتههای پیش رو از جمله بازی خانگی مقابل شمسآذر بازگشت قدرتمندی داشته باشد.
انتهای پیام/