محمد هادی عطایی در گفتوگو با میزان ضمن بیان اینکه نمایش «نسل سوخته» روایت تکگویی سه سربازی است که جنگ تحمیلی عشق و زندگی آنها را تحتالشعاع قرار داده، اظهار داشت: برای القای فشار وارده بر این سربازان به مخاطب، از جعبههای مهمات برای ایجاد حصاری شبیه به رینگ بوکس استفاده کردهایم. این طراحی صحنه نشان میدهد که انسانها در جنگ، ناخواسته در میان نبردی شبیه به رینگ بوکس قرار میگیرند.
وی افزود: روایتهای این سه سرباز برگرفته از داستانهای واقعی است و تلاش شده تا به تماشاچی القا شود که جنگ چگونه زندگی و عشق را به یک تراژدی تبدیل میکند.
این کارگردان تئاتر درباره انگیزه خود برای کارگردانی این اثر گفت: وسوسه کارگردانی «نسل سوخته» از تجربه زیسته خود و نسل من است؛ نسلی که در جنگ متولد شده، کودکی را زیر بمباران به نوجوانی رسانده و اکنون در جوانی آژیر قرمز جنگی دیگر را تحمل میکند و حتی در میانسالی، سایه جنگ همچنان بر زندگی این نسل سنگینی میکند.
عطایی با اشاره به تفاوت این اثر با آثار پیشین، تصریح کرد: این بار به پشت پرده جنگ رفتهایم و سراغ کسانی رفتیم که گرفتار جنگ بودن و از آن آسیب دیدهاند، اما نه در جبهه، بلکه در پشت جبهه. این نمایش در ستایش زنانی است که عاشقانههای خود را در جنگ تحمیلی از دست دادهاند.
وی درباره وضعیت اجرا اظهار داشت: با وجود تمام حوادث و مشکلات اینترنتی، استقبال از نمایش «نسل سوخته» خوب بوده است. من معتقدم در هر شرایطی چراغ تئاتر باید روشن نگه داشته شود. همانطور که دیگر مشاغل دایر است، تئاتر نیز یک حرفه است و عدهای از این راه ارتزاق میکنند.
محمدهادی عطایی در بخش دیگری از صحبتهای خود به سیاستهای مدیران طی سالهای اخیر انتقاد کرد و گفت: این سیاستها سبب شده تا جشنواره تئاتر فجر دیگر اعتبار سابق خود را نداشته باشد و اکنون بیشتر شبیه به یک گردهمایی تئاتری است. جشنواره تئاتر فجر در سالهای اخیر برای طیفهای زیادی آورده داشته؛ به جز هنرمندان تئاتری که در آن حضور دارند.
این هنرمند با بیان اینکه تئاتریها تمام هزینههای تولید اثر را به شکل نقدی پرداخت میکنند، اما ماهها طول میکشد تا کمک هزینه اجرای جشنواره به گروه پرداخت شود، افزود: آرزو میکنم تا زمانی که زنده هستم روی صحنه تئاتر باشم. شرایط سخت و تلخی که گاهی در جامعه اتفاق میافتد نباید سبب شود تا احساسی تصمیم بگیریم.
این بازیگر و کارگردان سینما و تئاتر در پایان تاکید کرد: تئاتر زندگی و شغل ماست و منِ، محمدهادی عطایی، هر اعتبار و احترامی که دارم از تئاتر است؛ پس متقابلاً باید برای تئاتر احترام قائل باشم.
انتهای پیام/