منچستریونایتد بار دیگر در آستانه یکی از حساسترین تصمیمهای دوران پسا سر الکس فرگوسن قرار گرفته است؛ انتخاب سرمربی جدیدی که نهتنها باید تیمی بحرانزده را هدایت کند، بلکه توانایی تحمل فشار بیوقفه یکی از پرحاشیهترین باشگاههای جهان را نیز داشته باشد. برخلاف تابستانهای گذشته، اینبار به نظر میرسد روند انتخاب سرمربی جدید طولانیتر باشد؛ چرا که مدیران باشگاه آمادهاند گزینههایی را بررسی کنند که در حال حاضر هدایت تیمهای حاضر در جام جهانی را بر عهده دارند و تا اواسط ماه جولای درگیر رقابتها خواهند بود.
به گزارش تلگراف؛ در همین راستا نامهایی چون کارلو آنچلوتی، یولیان ناگلزمن، مائوریسیو پوچتینو و حتی توماس توخل، سرمربی تیم ملی انگلیس بهطور جدی در فهرست گزینهها مطرح هستند. با توجه به برگزاری فینال جام جهانی در ۱۹ جولای این موضوع میتواند یکی از عوامل تعیینکننده در زمانبندی تصمیم نهایی مدیران یونایتد باشد؛ تصمیمی بزرگ برای باشگاهی که بار دیگر دورهای پرتنش و همراه با انگشت اتهام را پشت سر گذاشته است.
پس از برکناری روبن آموریم، مدیران جدید باشگاه تأکید دارند که بهدنبال منجی نیستند؛ الگویی که در سالهای گذشته بارها آزموده و ناکام مانده است. سرمربی آینده باید در چارچوب ساختاری فعالیت کند که توسط مدیریت جدید تعریف شده؛ ساختاری که آموریم نیز در نهایت با آن به چالش خورد و رابطهاش با باشگاه به شکلی پرتنش پایان یافت.
نقش اصلی در انتخاب سرمربی جدید بر عهده عمر برادا مدیر اجرایی باشگاه و جیسون ویلکاکس مدیر فوتبال، است؛. ۲ مدیری که هر ۲ سابقه فعالیت در منچسترسیتی را دارند. آنها پس از تجربه پرهزینه همکاری با آموریم اینبار بهدنبال مربی هستند که هوش هیجانی بالایی داشته باشد؛ مفهومی که در گذشته از آن با عنوان زیرکی، تابآوری و توان مدیریت فشار یاد میشد. تجربه آموریم نشان داد که موفقیت در لیگهای دیگر لزوماً به معنای آمادگی برای تحمل فشار منچستریونایتد نیست. در کنار گزینههای حاضر در جام جهانی، نام چند مربی شاغل در لیگ برتر نیز مطرح است؛ از جمله اولیور گلاسنر، مارکو سیلوا، آندونی ایرائولا و حتی روبرتو دزربی. وجه مشترک تمام این گزینهها توانایی مدیریت فشار و هدایت بازیکنانی است که خود زیر ذرهبین شدید رسانهها و هواداران قرار دارند.
در مقطع فعلی، مایکل کریک بهعنوان سرمربی موقت هدایت تیم را بر عهده دارد، اما مدیران باشگاه شانس دائمی شدن او را بسیار اندک میدانند و تنها در شرایطی کاملاً استثنایی چنین اتفاقی رخ خواهد داد؛ سناریویی که تکرار تجربه اولگنار سولشایر در سال ۲۰۱۹ بعید به نظر میرسد.
منچستریونایتد امیدوار است سرمربی بعدی باشگاهی باثباتتر از نوامبر ۲۰۲۴ را تحویل بگیرد؛ باشگاهی که اکنون تیم مدیریتی آن شکل گرفته و از نظر مالی نیز با کاهش چشمگیر زیانها مواجه شده است، هرچند بدهی سنگین بیش از ۷۵۰ میلیون پوندی همچنان سایه سنگینی بر آینده باشگاه دارد. در نهایت، هدف مدیران یونایتد رسیدن به ثبات، ساختن تدریجی تیم و فاصله گرفتن از چرخه تکراری بحران است؛ مسیری دشوار که موفقیت آن بیش از هر چیز به انتخاب درست روی نیمکت وابسته خواهد بود.
انتهای پیام/