به گزارش گروه بین الملل ،به نقل از خبرگزاری رویترز، 18 سال پیش زمانی که طالبان در اوج قدرت بود و دختران افغان کتاب های درسی خود را مخفیانه در گونی های سیب زمینی به خانه می بردند، «روشن مشعل» عضو شبکه زنان افغان، در خفا به دخترانش خواندن و نوشتن آموخت. در حال حاضر دختران او موفق به اخذ مدرک دانشگاهی در رشته های اقتصاد و پزشکی شده اند اما حالا با گذشت سال ها، چشم انداز آینده از قدرت گرفتن طالبان که زنان را از تحصیل منع می کردند باعث ایجاد هراس میان زنان افغان شده است.

«روشن مشعل» طی مصاحبه ای در کابل گفت: طالبان می گوید تغییر کرده است اما من هنوز هم نگران این موضوع هستم زیرا هیچ اعتمادی به این گروه ندارم. ما نمی خواهیم صلح با از دست دادن دستاوردهای 17 ساله زنان افغان محقق شود.

مشاور «رولا غنی»، همسر رئیس جمهوری افغانستان، می گوید: رولا با هدف گسترش صدا و حضور زنان در روند صلح افغانستان، در 37 استان این کشور نظرسنجی برگزار کرده است و نظرات آنها را به صورت خلاصه تا پایان ماه فوریه منتشر خواهد کرد.

به گفته این مشاور، مردان جنگ را آغاز کردند و مردان نیز به آن پایان خواهند داد، اما این زنان و کودکان هستند که بیشترین آسیب را از این جنگ می بینند.

به نوشته رویترز، نزدیک به دو دهه است که زنان به دلیل این جنگ متحمل رنج فراوانی شده اند. سازمان ملل متحد سال گذشته درمرود افزایش حملات هوایی آمریکا و نیروهای امنیتی افغان که موجب کشته شدن زنان و کودکان می شود، هشدار داد.

به گزارش فعالان حقوق زنان، با وجود ازدواج های اجباری، خشونت خانگی و میزان بالای مرگ و میر زنان به ویژه در مناطق روستایی، زندگی در افغانستان هنوز هم برای زنان ساده نیست. اما با این وجود حضور زنان در اجتماع بهبود یافته است؛ به ویژه در شهرهایی همچون کابل که برخی از زنان خارج از منزل کار می کنند و بیش از یک چهارم مجلس را زنان تشکیل می دهند.

به نوشته رویترز، قوانین حکومت طالبان بین سال های 1996 و 2001 زنان را از کار کردن منع می کرد و پوشش برقع (لباسی که تمام بدن زن، از جمله چهرهٔ او را می‌پوشاند) را برای تمامی زنان اجباری کرده بود و همچنین زنان اجازه نداشتن بدون همراهی یکی از بستگان مرد خود از خانه خارج شوند.

حالا طالبان می گوید که تغییر کرده است و به زنان اجازه تحصیل در مدارس جداگانه از پسران را به شرط پوشیدن لباس های گشاد و بلند خواهد داد.

ذبیح الله مجاهد سخنگوی طالبان، ماه گذشته در مصاحبه با رویترز گفت: ما می خواهیم که افغانستان با دستاوردها و پیشرفت های کنونی پیش برود اما این را باید در نظر داشت که طالبان خواهان اصلاحات و تغییرات به شیوه خود است.
زنان افغان می خواهند حملات در گوشه گوشه افغانستان هرچه سریعتر پایان یابد اما از صلح پیش رو و محدویت مجدد زنان نا امید هستند. زنان افغان بر این باورند که اگر توافقی با طالبان بر سر این مسئله صورت نگیرد، زنان باز هم خانه نشین خواهند شد و محدودیت ها آغاز می شود.

«وایما فروغ» یکی از اعضای شورای عالی صلح افغانستان که وظیفه مذاکره با طالبان را بر عهده دارد با اشاره به اینکه دستیابی به موفقیت دشوار است می گوید، او و 11 زن دیگر از این شورا باید برای شنیده شدن صدا و دیدگاه خود درباره آینده زنان مبارزه کنند.

رویترز در ادامه نوشت: اگر چه طالبان از گفتگوهای رسمی با دولت افغانستان خودداری می کند اما فروغ و دیگر اعضای این شورا به صورت غیر رسمی با طالبان و «زلمی خلیلزاد» نماینده ویژه ایالات متحده دیدار کرده اند.

به گفته اعضای این شورا، زنان افغانستان، دیگر زنان 20 سال پیش نیستند، رسانه ها شبکه های اجتماعی به آنها آگاهی لازم را می دهد و محدود کردن آنها دیگر کار آسانی نخواهد بود.