دونالد ترامپ بهعنوان رئیسجمهور آمریکا در دوره دوم خود، در اظهارات عمومیاش نسبت به اعتراضات و ناآرامیها در کشورهای مختلف رویکردهای متفاوتی نشان داده که بهطور معمول بهعنوان نمونهای از استانداردهای دوگانه تفسیر میشود.
این مسئله بهویژه در مقایسه بین حمایت او از اغتشاشات در ایران و موضع سختگیرانهاش نسبت به اعتراضهای داخلی در آمریکا علیه سیاستهای مهاجرتی برجسته است.
موضع ترامپ در قبال اغتشاشات در ایران
ترامپ بارها از اغتشاشات در ایران حمایت کرده و اغتشاشاگران را بهعنوان افرادی شجاع توصیف کرده که در حال مبارزه هستند.
او همچنین طی اظهارات تحریکآمیز ادعا کرد که آمریکا به کمک اغتشاشگران خواهد رفت.
این رویکرد ترامپ را بهعنوان حامی اغتشاشات در ایران نشان میدهد.
موضع ترامپ در قبال اعتراضات علیه سیاستهای مهاجرتی در آمریکا
در مقابل، ترامپ نسبت به اعتراضات داخلی در آمریکا، بهویژه آنهایی که علیه سیاستهای مهاجرتی سختگیرانهاش مانند اخراج گسترده مهاجران و عملیات اداره مهاجرت و گمرک آمریکا (ICE) هستند، موضع بسیار متفاوتی اتخاذ کرده است. این اعتراضات بهطور معمول توسط او بهعنوان شورش یا تهدیدی برای امنیت ملی آمریکا توصیف شدهاند.
ترامپ در ژانویه ۲۰۲۶ (دی ۱۴۰۴) تهدید کرده بود که از قانون شورش (Insurrection Act) برای سرکوب اعتراضات در مینهسوتا استفاده خواهد کرد، جایی که معترضان علیه تیراندازی یک افسر مهاجرتی به یک معترض تجمع کرده بودند. او این اعتراضات را بهعنوان چیزی که نیاز به «نیروی نظامی» دارد، توصیف کرد.
- بیشتر بخوانید:
- ناکارآمدی قوانین و نهادهای بینالمللی در مقابله با تهدیدهای ترامپ علیه ایران
- ضرورت خونخواهی شهدا و کشتهشدگان اغتشاشات اخیر در مجامع بینالمللی
گزارشها نشان میدهد که سیاستهای ترامپ، مانند لغو وضعیت قانونی موقت برای بیش از یک میلیون مهاجر، به اعتراضات گسترده منجر شده که با درگیریهای روزانه بین فعالان و افسران مهاجرتی همراه بوده است. ترامپ این معترضان را بهعنوان عاملان هرجومرج و تنش معرفی کرده و تاکید کرد که این افراد باید با قدرت فدرال سرکوب شوند.
ترامپ در دوره نخست ریاستجمهوری خود سیاستهایی را مانند جداسازی خانوادههای مهاجر پیش برد که اعتراضات گستردهای به دنبال داشت. او آن زمان نیز مانند امروز معترضان را بهعنوان افراد شورشی توصیف میکرد.
استاندارد دوگانه دونالد ترامپ
حمایت از اغتشاشات در ایران بخشی از استراتژی گستردهتر ترامپ برای فشار بر ایران است، که شامل تحریمها و تهدیدهای نظامی میشود. حمایت از اغتشاشگران بهعنوان ابزاری برای تضعیف ایران دیده میشود.
اما اعتراضات در آمریکا علیه سیاستهای مهاجرتی، که بهطور مستقیم به سیاستهای مهاجرتی ترامپ، مانند کنترل مرزها و اخراج مهاجران چالش میکشند. بنابراین، او آنها را بهعنوان تهدیدی برای آنچه نظم و قانون خوانده، معرفی میکند و از ابزارهایی مانند نیروی فدرال برای کنترل استفاده میکند. منتقدان این را بهعنوان نمونهای از ریاکاری توصیف میکنند، زیرا ترامپ اغتشاشات خارجی را تشویق کرده، اما اعتراضهای داخلی را سرکوب میکند.
در نهایت، این استاندارد دوگانه بخشی از الگوی گستردهتری در سیاست خارجی و داخلی ترامپ است که براساس منافع آمریکا اولویتبندی میشود.
انتهای پیام/