جامجم: بی تردید حوادث روزهای اخیر یک پروژه بوده است و بدون شک نیروهای مختلف یعنی تروریستها و عوامل بیگانه از جمله نیروهای تعلیم یافته موساد و آمریکا، پ ک ک، پژاک و سلطنتطلب بر اساس شواهد و گزارشهای ناظران میدانی در این حوادث دست داشتهاند که منجر به شهادت تعدادی از نیروهای انتظامی و بسیج ما شدند. اما در عین حال نباید این حقیقت رانادیده بگیریم که یک گسست اجتماعی، فقروناامیدی عظیم درکشورماوجود دارد.
همانگونه که برخی از صاحبنظران هم گفتهاند شعارهایی مانند «جاوید شاه» و «رضا شاه روحت شاد» به هیچ وجه به معنای تمنای بازگشت دوره سلطنت نیست، چون تاریخ به عقب برنمیگردد و اکثر قریب به اتفاق مردم ما میدانند که دوران پهلوی چه دوران سیاهی بوده است و رضا پهلوی هم فرد سیاسی اصیلی نیست و این نهایت ابتذال یک نیرو یا جریان سیاسی میتواند باشد که به ۵۰ سال قبل خود بازگردد و از نظام جمهوریت به نظام سلطنت برگردد. اما این نشانه یک بیماری در جامعه ماست؛ گسست قرارداد اجتماعی میان مردم و حاکمیت چیزی است که ما به طور جدی به آن بیندیشیم. جامعه ما دچار یک نوع روزمرگی شده است. این نمیشود که ما بعد از آمدن سیل و سونامی به فکر سیلبند باشیم. ما قبل از طوفان باید آن را پیشبینی کنیم. ما بحرانهایی جدی داریم. متاسفانه جامعه ما مکانیزمی برای اعتراض مسالمتآمیز مردم تدارک ندیده است. مردم احساس نمیکنند صدایشان در صدا و سیمای ما یا در مطبوعات بازتاب دارد. این نقطه ضعف اساسی ماست که نیروهای معاند و موساد و بیگانه از آن سوءاستفاده میکنند.
متاسفانه یک مشکل وجود دارد که من بارها آن را فریاد زدهام که با همه مسائل، پلیسی و امنیتی برخورد میشود. درک امنیتی از همه مسائل، غیرامنیتیترین مواجهه با مسائل امنیتی کشور است؛ لذا باید به فریاد دلسوزان اهل فلسفه، اهل فرهنگ، جامعه شناسان و اهل اقتصاد گوش فراداد. ما باید به فکر حل مسایل راهبردی خود باشیم. اعتراضات و اغتشاشات قرار بود زمینههای خشونتسازی را فراهم کند که کرد و ما شاهد شهادت تعداد زیادی از بسیج و نیروهای انتظامی و مردم بیگناه بودیم و البته خیلی از تروریستها هم تلفات دادند. البته قرار بود که اینها زمینه حمله آمریکارافراهم کندکه امیدوارم این اغتشاشات تمامشده باشدوچنین نشده باشد.
من فکرمیکنم که خودمردمی که اعتراض میکردند بعد از این که جنایات اغتشاشگران را دیدند پس کشیدند. چنانکه بعضی از دوستان از مناطق مختلف میگویند مردم با دیدن نیروهای وحشتناک با سلاحهای جنگی و قیافههای وحشتناک داخل خیابان از روی پشت بامها و پنجرههای خود پس کشیدند. به این ترتیب مردم ما مانند جنگ ۱۲ روزه این توطئه اسرائیلیها و آمریکا را هم ناکام گذاشتند، اما ما باید به فکر راهحلهای راهبردی باشیم. به نظرم، ساختار سیاسی نسبت به مسائلی، چون نظارت استصوابی در انتخابات مجلس و ریاست جمهوری نیازمند اصلاحات بنیادین است تا شاهد حوادث اینچنینی نباشیم.
ما خودآگاهیم که از روز اول انقلاب روزی نبوده که این ملت شاهد انواع توطئههای آمریکا و اسرائیل اعم از جنگ رسانهای و سایبری و تحریمها و تجهیز تروریستها و جنگ نباشد. ما باید به لحاظ ساختاری خود را اصلاح کنیم تا حوادث اینچنینی تکرار نشود. اما اگر حاکمیت با همین فرمان پیش برود، باید چشم انتظار حوادثی اینچنین باشیم. گرچه من امیدوارم که دیگر چنین حوادثی تکرار نشود.
انتهای پیام/