مگنوس برونر، کمیسر مهاجرت اتحادیه اروپا به روزنامه هفتگی آلمانی ولت‌ام زونتاگ گفت که براساس افزایش تعداد اخراج‌ها، اتحادیه اروپا برای سال ۲۰۲۵ احتمالا بالاترین نرخ اخراج مهاجران را از سال ۲۰۱۹ ثبت کرده است.

برونر تاکید کرد: نرخ اخراج از ۱۹ درصد در سال ۲۰۲۳ به ۲۷ درصد در ۳ ماهه نخست سال ۲۰۲۵ افزایش یافته است. 

با این حال، او اضافه کرد که این افزایش هنوز به اندازه کافی برای حفظ نرخ خالص مهاجرت در اتحادیه اروپا در محدوده قابل کنترل نیست.

برونر اظهار کرد: ما باید در همه جبهه‌ها با مهاجرت غیرقانونی مبارزه کنیم. 

او توضیح داد که این امر مستلزم ثبات در حفظ و افزایش نرخ اخراج افرادی است که حق اقامت در اتحادیه اروپا را از دست داده‌اند.

کمیسر مهاجرت اتحادیه اروپا اضافه کرد که اتحادیه اروپا همچنین باید اقدام‌های بیشتری برای حرکت به سمت رد سریع افرادی که احتمال کمی برای دریافت پناهندگی دارند، انجام دهد.

او تاکید کرد که هر ۲ جنبه مدیریت مهاجرت نیازمند همکاری نزدیک با کشور‌های ثالث است.

تمرکز بر جلوگیری از ورود مهاجران از طریق سیاست

علاوه بر این، برونر همچنین بر نقش مشارکت کشور‌های ثالث در تضمین عدم اقدام افراد به مهاجرت‌های دریایی و بر اهمیت جلوگیری از ورود مهاجران بالقوه تاکید کرد.

اظهارات برونر با تغییر‌های قانونی اخیر در نحوه برخورد اتحادیه اروپا با مهاجرت تایید می‌شود؛ کشور‌های عضو این اتحادیه ماه گذشته در بروکسل درمورد چندین اقدام گسترده برای محدود کردن مهاجرت و تسریع اخراج‌ها به‌عنوان بخشی از سیستم مشترک پناهندگی اروپا (CEAS) توافق کردند. این روند قرار است از ژوئن ۲۰۲۶ (خرداد/تیر ۱۴۰۵) در سراسر اتحادیه اروپا اجرا خواهد شد. 

به‌عنوان بخشی از این توافق‌ها، کشور‌های اروپایی شرایطی را برای افزایش فشار بر پناهجویان رد شده برای بازگشت به کشور‌های مبدا و در عین حال ساده‌سازی رویه‌های اخراج به‌طور کلی تدوین کردند.

برای این منظور، آنها همچنین توافق کردند که مراکز اخراج می‌توانند و در کشور‌های ثالث واقع در خارج از اتحادیه اروپا ایجاد شوند. تاکنون مشخص نشده که این اتحادیه کدام کشور‌ها را به‌عنوان شرکای بالقوه در این تلاش در نظر دارد.

با این حال، برخی از کشور‌های عضو اتحادیه اروپا مانند دانمارک ابراز کرده‌اند که دامنه این توافق‌نامه‌ها و جدول زمانی اجرای آنها را به‌طور کامل کافی نمی‌دانند. 

مراکز اخراج؛ صدور مدیریت مهاجرت به خارج از اتحادیه اروپا

چنین مراکز اخراجی در خارج از اتحادیه اروپا اهداف متعددی را دنبال خواهند کرد؛ یکی از اهداف اصلی رهگیری مهاجران پیش از رسیدن به اتحادیه اروپا و انتقال آنها به این مراکز برای رسیدگی به پرونده‌هایشان خواهد بود.

کسانی که درخواست پناهندگی مشروع دارند، می‌توانند برای محافظت بین کشور‌های عضو اتحادیه اروپا توزیع شوند، درحالی که کسانی که درخواست‌هایشان رد می‌شود، می‌توانند بدون ورود به اتحادیه اروپا به کشور‌های خود بازگردانده شوند.

یک سازوکار همبستگی برای کشور‌های عضو که مایل به پذیرش پناهجویان بیشتر نیستند، با پرداخت ۲۰ هزار یورو به ازای هر مهاجر رد شده، نیز بخشی از این طرح خواهد بود. 

علاوه بر این، موارد متعددی از پناهجویان در اتحادیه اروپا وجود دارد که درخواست پناهندگی آنها رد شده است و بنابراین این پناهجویان رد شده از نظر فنی باید به کشور‌های خود بازگردانده شوند. 

یک مرکز اخراج می‌تواند به‌عنوان مکانی برای اسکان آنها به‌طور نامحدود و با امید به تشویق آنها به بازگشت داوطلبانه به کشور مبدا خود از آنجا، عمل کند.

مهم‌تر از همه، این مراکز اخراج برای منصرف کردن مردم از ورود به مسیر‌های مهاجرت در وهله اول و در نتیجه از بین بردن مدل تجاری قاچاقچیان در نظر گرفته شده‌اند.

انتهای پیام/