عربستان بهطور آشکار امارات -یکی از کشورهای عربی حوزه خلیج فارس و شریک سابق این کشور در جنگ یمن- را به تضعیف امنیت ملی خود متهم کرده است؛ اتهامی غیرمعمول و صریح که شکافی را که مدتها پشت درهای بسته نگهداشته شده بود، آشکار میکند.
این لحن، از تندترین لحنهایی است که ریاض علیه متحد خود به کار برده و نشاندهنده نگرانی فزاینده عربستان از سیاست خارجی مستقل امارات است.
این تنشها میان عربستان و امارات هفته گذشته با حملات ریاض به یک محموله مرتبط با امارات در یمن به اوج خود رسید.
سیانان دریافته است که ریاض بهویژه نگران نقش امارات در یمن است؛ یمن که مرز طولانی با عربستان دارد و سودان که در آن سوی دریای سرخ از ساحل غربی این کشور قرار دارد.
مقامهای عربستان نگرانند که بیثباتی یا فروپاشی دولت در هر یک از این دو کشور میتواند عواقب وخیمی برای امنیت ملی خود آنها داشته باشد.
این نگرانیها فراتر از یمن و سودان است؛ ریاض همچنین نسبت به سیاستهای امارات در شاخ آفریقا و سوریه محتاط است، جایی که معتقد است ابوظبی با عناصری از جامعه دروزی روابط برقرار کرده است، برخی از سران آنها آشکارا درباره جدایی صحبت کردهاند.
یک مقام اماراتی به سیانان گفته است که سیاست خارجی این کشور همکاری بینالمللی و رفاه بلندمدت را در اولویت قرار داده و آن را بهعنوان بخشی از تعهد گستردهتر به «مدیریت مسئولانه» و «پیشرفت پایدار» مطرح میکند.
برای امارات، اهمیت استراتژیک جنوب یمن در موقعیت آن در امتداد مسیرهای کلیدی تجارت دریایی و خطوط کشتیرانی دریای سرخ و همچنین نزدیکی آن به شاخ آفریقا نهفته است، جایی که ابوظبی منافع نظامی و تجاری خود را در آن ایجاد کرده است.
امارات مدعی است نقش آن در یمن به استراتژی گستردهتر آن در مبارزه با افراطگرایی مربوط میشود.
اما یمن، سودان و شاخ آفریقا به مراتب به عربستان نزدیکتر از امارات هستند و این امر، حسِ در معرض خطر بودن ریاض را تشدید میکند.
در حالی که تحلیلگران انتظار ندارند این اختلاف به درگیری مستقیم تبدیل شود، حتی یک وخامت محدود نیز میتواند عواقب گستردهای داشته باشد.
- بیشتر بخوانید:
- تنشها در جنوب یمن؛ تبادل اتهامها میان عربستان و امارات
- جنوب یمن؛ عرصه تیرگی در روابط ریاض و ابوظبی
حتی یک رویارویی محدود بین این ۲ متحد آمریکا نیز توسط بازارهای انرژی از نزدیک رصد خواهد شد.
آنها همچنین به ترتیب بزرگترین و دومین اقتصاد بزرگ عرب هستند و تعهدات سرمایهگذاری بلندمدت آنها به آمریکا به تریلیونها دلار، بهویژه در حوزه دفاعی و فناوری، در کنار دسترسی به برخی از پیشرفتهترین سیستمهای نظامی واشنگتن میرسد.
تنها یک دهه پیش، ریاض و ابوظبی درباره آنچه که آنها بهعنوان مهمترین تهدیدهای منطقه میدیدند، اتحاد نزدیکی داشتند؛ آنها با هم مداخله نظامی در یمن را آغاز کردند و محاصرهای تنبیهی را بر قطر، دیگر کشور خلیج فارس، به دلیل حمایت ادعایی از جنبشهای تروریستی اعمال کردند.
این اتحاد از آن زمان تاکنون تضعیف شده است؛ با کاهش برخی از این تهدیدها، اولویتهای عربستان و امارات شروع به واگرایی کرد و دستور کارهای رقابتی را به صحنه آورد.
در سالهای اخیر، این دو کشور خود را در حمایت از طرفهای مخالف در درگیریهای منطقهای، بهویژه در جنگهای داخلی یمن و سودان، یافتهاند.
منافع رقابتی در سودان و یمن همان چیزی است که منجر به آشکار شدن نهایی این شکاف پس از آن شد که شورای انتقالی جنوبی (STC) جداییطلب مورد حمایت امارات در اوایل دسامبر، بخشهایی را در جنوب این کشور تصرف کرد و نیروهای مورد حمایت عربستان را از آن مناطق بیرون راند.
انتهای پیام/