برنی سندرز، سناتور آمریکایی و قانونگذار شناخته‌شده دموکرات، به‌تازگی هشدار‌هایی جدی در مورد خطر‌هایی که هوش مصنوعی (AI) برای آمریکا به همراه دارد، مطرح کرده است. 

او این نگرانی‌ها را در سخنرانی اخیر خود و همچنین در مقاله‌ای که اوایل این ماه در روزنامه گاردین منتشر شد، با عنوان «هوش مصنوعی تهدید‌های بی‌سابقه‌ای ایجاد می‌کند. کنگره باید فوراً اقدام کند»، بیان کرد. مداخله سندرز نقطه شروع مهمی برای بحث گسترده‌تر در مورد ریسک‌های مرتبط با گسترش جهانی هوش مصنوعی فراهم می‌کند؛ چه در شکل عمومی آن مانند سکو‌هایی مانند چت جی‌پی‌تی ChatGPT، و چه در شکل امنیتی و حاکمیتی آن مانند سیستم‌های Palantir. برای جوامع خارج از ایالات متحده، پیامد‌های این گسترش ممکن است عمیق‌تر و خطرناک‌تر باشد.

سندرز در مقاله خود هشدار داد که هوش مصنوعی و رباتیک جهان را به‌طور اساسی تغییر خواهند داد و تحولاتی ایجاد می‌کند که تصور آن دشوار است. 

او ابراز نگرانی عمیق کرد که در آینده نزدیک، هوش مصنوعی ممکن است نقش انسان در حاکمیت بر کره زمین را جایگزین کند و تاکید کرد که این مسئله با وجود سرعت تکامل تهدید‌های آن، به‌طور خطرناکی نادیده گرفته می‌شود. سندرز تاثیر عمیق هوش مصنوعی را بر زندگی انسان توصیف کرد و گفت که هر تماس تلفنی، ایمیل و جست‌وجوی اینترنتی که انجام می‌دهیم، احتمالا در دسترس صاحبان سیستم‌های هوش مصنوعی قرار دارد. 

او همچنین در مورد تاثیر فزاینده هوش مصنوعی بر جنگ و روابط انسانی هشدار داد.

گزارش‌های تخصصی نشان می‌دهد که تنها ۵ شرکت بزرگ در زمینه هوش مصنوعی، یعنی گوگل، متا، آمازون، مایکروسافت و اوپن‌ای‌آی حدود ۸۰ تا ۹۰ درصد منابع تحقیقاتی و زیرساخت‌های اصلی هوش مصنوعی را کنترل می‌کنند. 

این تمرکز قدرت، تاثیر تصمیم‌گیری را در دست دایره کوچکی از ثروتمندترین افراد جهان، ازجمله ایلان ماسک، جف بزوس، بیل گیتس، مارک زاکربرگ، پیتر تیل و دیگران قرار می‌دهد که صد‌ها میلیارد دلار در توسعه هوش مصنوعی و رباتیک سرمایه‌گذاری می‌کنند و آینده بشریت را با نظارت یا مسئولیت‌پذیری اندک شکل می‌دهند. 

ایلان ماسک به‌تازگی ادعا کرده که هوش مصنوعی و رباتیک در نهایت جایگزین همه مشاغل خواهند شد. داریو آمودی، مدیرعامل Anthropic، نیز هشدار داده که هوش مصنوعی ممکن است نیمی از مشاغل را از بین ببرد. دیگران حتی فراتر رفته‌اند؛ لری الیسون، دومین فرد ثروتمند جهان، به‌طور علنی درمورد پیدایش سیستم جاسوسی مبتنی بر هوش مصنوعی سخن گفته است.

دونالد ترامپ به‌عنوان مدافع سرسخت بخش فناوری‌های بزرگ ظاهر شده و قول داده مقررات هوش مصنوعی را کاهش دهد، از جمله لغو دستور اجرایی جو بایدن که برای ایجاد حفاظت‌هایی در توسعه هوش مصنوعی طراحی شده بود.

ترامپ بار‌ها برای کاهش محدودیت‌ها بر شرکت‌های بزرگ فناوری به منظور تقویت رقابت جهانی آنها و محدود کردن توانایی ایالت‌های آمریکا در مقررات‌گذاری هوش مصنوعی، استدلال کرده است. 

پیتر تیل، سرمایه‌گذار میلیاردر و یکی از موسسان Palantir، نیز منتقد سرسخت مقررات هوش مصنوعی بوده و به‌طور معمول آن را تهدیدی برای پیشرفت فناوری و قدرت ملی توصیف می‌کند. 

• بیشتر بخوانید:
• فناوری‌های آمریکایی؛ ابزار رژیم صهیونیستی برای نسل‌کشی
• شرکت‌های هوش مصنوعی به‌دنبال کسب غنیمت از نسل‌کشی غزه

امروزه، هوش مصنوعی با ترس فزاینده از یک اقتدار جهانی متمرکز گره خورده است که قادر به اعمال کنترل از طریق انحصار اطلاعات توسط گروه کوچکی از افراد است. این نگرانی، که توسط بسیاری از ناظران مطرح شده، بر اضطراب گسترده‌تر در مورد بازپیکربندی قدرت در عصر هوش مصنوعی تاکید دارد.

ریسک‌های مرتبط با گسترش و سلطه جهانی هوش مصنوعی برای ملت‌ها و جوامع دیگر حتی حادتر به نظر می‌رسد، به‌ویژه با توجه به اینکه هوش مصنوعی (چه در شکل عمومی مانند چت جی‌پی‌تی و چه در شکل امنیتی مانند پالانتیر) به‌طور عمده آمریکایی است. چه این سلطه فناوری بازتابی از جهت‌گیری ایدئولوژیک باشد یا طراحی استراتژیک، پیامد‌های ژئوپلیتیکی آن، به ویژه برای کشور‌هایی که فاقد اهرم نظارتی یا خودمختاری فناوری هستند، قابل چشم‌پوشی نیست.

چت جی‌پی‌تی برنامه هوش مصنوعی است که از سال ۲۰۲۲ به‌طور گسترده استفاده شد و توسط اوپن‌ای‌آی توسعه یافت. این سازمان ابتدا غیردولتی بود، سپس شاخه دولتی برای جذب سرمایه ایجاد کرد. مایکروسافت به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین سرمایه‌گذاران این شرکت ظاهر شد و حمایت مالی و زیرساخت ابری برای ذخیره و پردازش داده‌ها فراهم کرد.

سم آلتمن به‌عنوان یکی از موسسان اصلی چت جی‌پی‌تی و اوپن‌ای‌آی شناخته می‌شود و مدیرعامل شرکت است. او آمریکایی بوده و به‌طور علنی درمورد آنچه یهودستیزی خوانده، سخن گفته و آن را مشکلی جدی در آمریکا توصیف کرده است. آلتمن در رویداد‌هایی در اراضی اشغالی شرکت کرده و نقش احتمالی درباره آینده رژیم صهیونیستی و هوش مصنوعی بحث کرده است. 

ایلیا سوتسکور، محقق برجسته هوش مصنوعی و یکی دیگر از موسسان اوپن‌ای‌آی یک شهرک‌نشین صهیونیست دارای تابعیت کانادایی است و سال‌های اولیه زندگی خود را در اراضی اشغالی گذراند. 

پالانتیر در سال ۲۰۰۳ به‌عنوان شرکت تحلیل داده برای مقابله با چالش‌های امنیتی پس از حادثه ۱۱ سپتامبر تاسیس شد. هدف اصلی آن مدیریت و تحلیل داده‌های حساس برای آژانس‌های دفاعی، اطلاعاتی، انتظامی، بهداشتی و شرکت‌های بزرگ است. این شرکت داده‌ها را از منابع متعدد جمع‌آوری، تصفیه و مرتبط می‌کند. بسیاری از نهاد‌های دولتی در حوزه‌های حساس با پالانتیر قرارداد دارند، اما فرهست کاملی از مشتریان دولتی علنی نیست.

پالانتیر شراکت‌های استراتژیک با رژیم صهیونیستی برای ارائه فناوری‌های تحلیل داده و سیستم‌های هوشمند به آژانس‌های نظامی و امنیتی این رژیم در جنگ جاری برقرار کرده است. 

هیئت مدیره این شرکت در سال ۲۰۲۴ در اراضی اشغالی جلسه برگزار کرد که به‌عنوان ژست همبستگی با رژیم اشغالگر تفسیر شد. گزارش‌ها حاکی از تامین ابزار‌های فناوری به رژیم صهیونیستی در جنگ غزه است. این روابط جنجالی شده و برخی سرمایه‌گذاران جهانی سهام خود را در اعتراض به روابط این شرکت با رژیم صهیونیستی و استفاده احتمالی فناوری‌ها در جنگ غزه فروخته‌اند.

الکس کارپ، مدیرعامل پالانتیر صهیونیست بوده و تاثیر اخلاقی و فکری قوی از رژیم صهیونیستی پذیرفته است. کارپ نیز مانند دیگر صهیونیست‌ها و حامیان آنها، از آنچه حق وجود و دفاع رژیم صهیونیستی از خود خوانده را بیان کرده است. او همکاری با نهاد‌های امنیتی و نظامی رژیم صهیونیستی را تایید کرده است.

پیتر تیل، یکی دیگر از موسسان و رئیس هیئت مدیره پالانتیر، پشتیبان مالی اصلی است. او در آلمان متولد و در آمریکا بزرگ شد و خود را مسیحی معرفی می‌کند. تیل علاقه فکری به صهیونیسم دارد و همواره با رژیم صهیونیستی در درگیری‌های منطقه‌ای همسو بوده و بر حق ادعایی دفاع از خود برای این رژیم تاکید دارد.

در هر ۲ مورد (چت جی‌پی‌تی و پالانتیر)، منشأ آمریکا است، هرچند با روابط متفاوت با دولت آمریکا. این خطر خاص هوش مصنوعی را برای جهان غیرغربی برجسته می‌کند، جایی که اهداف و چارچوب‌های ایدئولوژیک به‌طور معمول با دیدگاه‌های استراتژیک آمریکا متفاوت است. 

تجربه مردم فلسطین تحت اشغال، نمونه‌ای متمرکز از کنترل جهانی متمرکز از طریق سلطه اطلاعات و هوش مصنوعی است. 

مقام‌های رژیم اشغالگر تقریبا همه جنبه‌های زندگی فلسطینی‌ها را کنترل می‌کنند؛ هدف‌گیری افراد، مکان‌یابی، مسدود کردن حساب‌ها، محدودیت سفر و مراقبت پزشکی، همه با تسلط اطلاعاتی جامع ممکن شده است. 

زندگی در فلسطین روزبه‌روز به زندانی وسیع شبیه می‌شود که دیوارهایش دیجیتال و اثرهایش مرگبار است. 

انتهای پیام/