پیام احمدینیا، بازیگر سینما و تلویزیون، در گفتگو با میزان درباره حضورش در سریال «الگوریتم» توضیحاتی را درباره روند پیوستنش به پروژه، نقشآفرینیاش، بازخورد مخاطبان و شرایط سخت تولید این سریال ارائه داد.
احمدی نیا در ابتدای صحبتهایش درباره نحوه ورودش به این پروژه، گفت: من اولین بازیگری بودم که با پروژه قرارداد بستم، هرچند بعداً بهصورت رسمی به فیلمبرداری اضافه شدم. در واقع حدود پنج ماه از فیلمبرداری گذشته بود که وارد کار شدم، اما اولین قرارداد از بین بازیگران متعلق به من بود.
احمدینیا درباره شکلگیری نقش خود در «الگوریتم» افزود: کاراکتری که بازی میکردم، از همان ابتدا دربارهاش با عوامل صحبتهای زیادی داشتیم. بعد از بازنویسی فیلمنامه، همراه با آقای میرباقری و آقای صفری، لحظهبهلحظه روی این نقش کار کردیم تا به چیزی برسیم که امروز روی آنتن دیده میشود.
وی در پاسخ به اینکه چرا معمولاً نقشهای منفی را متفاوت بازی میکند، توضیح داد: نقشهای منفی معمولاً بیشتر به من پیشنهاد میشود، اما من همیشه سعی کردهام هر کدام از این کاراکترها ویژگی خاص خودش را داشته باشد تا شبیه هم نشوند. خوشبختانه فکر میکنم تا امروز توانستهام از تکرار دوری کنم.
این بازیگر با اشاره به رد برخی پیشنهادها گفت: بارها پیش آمده نقشی به من پیشنهاد شده که خیلی شبیه کاراکترهای قبلیام بوده و به همین دلیل قبولش نکردهام. مثلاً در فیلمی پیشنهاد داشتم که شباهت زیادی به نقشم در لانه زنبور داشت که کاراکتر تکراری به نظر میرسید، ترجیح دادم بازی نکنم.
وی ادامه داد: اگر بازیگر مدام یک تیپ را تکرار کند، هم خودش آسیب میبیند و هم مخاطبش را از دست میدهد. من همیشه تلاش کردهام نقشهایم، حتی اگر منفی باشند، از نظر شخصیتپردازی با هم تفاوت داشته باشند.
احمدینیا درباره ارتباط کاراکترش با مخاطبان سریال «الگوریتم» گفت: بازخوردها واقعاً عالی بود. هم از طرف مردم و هم از طرف همکاران و بچههای سینما بازخوردهای خوبی گرفتم. مخصوصاً درباره کاراکتری که خودم نقشش را ایفا کردم و مخاطب با آن ارتباط برقرار کرده بود.
وی با اشاره به روند داستان سریال افزود: به نظر من، بعد از ورود کاراکتر دانوش قصه یک مقدار سر و سامان گرفت. من هم سعی کردم در بازی با پارتنرهای مختلف، تا جایی که امکان دارد به بهتر دیده شدن کاراکترهای اطرافم کمک کنم.
این بازیگر درباره پرداخت انسانی نقش خود توضیح داد: مردم ایران کاراکترهای خاکستری را دوست دارند؛ شخصیتهایی که فقط منفی نیستند و رگههای انسانی هم دارند. حتی اگر کاراکتر قاچاقچی یا خلافکار باشد، باز هم انسان است. من سعی کردم این ابعاد انسانی را وارد بازیام کنم و فکر میکنم همین موضوع باعث شد مخاطب با آن ارتباط برقرار کند.
وی به یکی از سکانسهای احساسی سریال اشاره کرد و گفت: سکانسی که با مادر داشتم، بهشدت احساسی بود و بازخوردهای زیادی گرفتم. مردم خیلی با آن صحنه ارتباط برقرار کردند.
احمدینیا درباره تأثیرگذاری موضوعات سریال بر مخاطبان، اظهار داشت: به نظرم قصه باید در بستر واقعیت روایت شود تا مخاطب بتواند با آن همذاتپنداری کند. مثلاً پرداختن به موضوعهایی مثل ازدواج سفید، قدمی رو به جلو برای تلویزیون است؛ چون به واقعیتهای روز جامعه نزدیکتر میشود و همین باعث باورپذیرتر شدن داستان است.
احمدی نیا افزود: وقتی مخاطب با قصه همراه شود، آنوقت میشود پیامها و آموزشهای لازم را هم به او منتقل کرد.
این بازیگر درباره خطر کلیشه شدن در حرفه بازیگری گفت: متأسفانه در فضای کاری ما، وقتی یک بازیگر در یک نوع نقش میدرخشد، خیلی زود در همان قالب فیکس میشود و تکرار اتفاق میافتد. من تا جایی که توانستهام تلاش کردهام از این اتفاق دوری کنم.
وی ادامه داد: اینکه همزمان در تلویزیون، سینما، پلتفرمها، فیلم کوتاه و تئاتر فعالیت دارم، کمک کرده که مخاطبان متنوعتری داشته باشم.
احمدینیا درباره همکاری با گروه سازنده «الگوریتم» گفت: گروه بسیار عالی و درجهیکی بود. همکاری با دوستانی که از طریق دفتر آقای صفری در پروژه حضور داشتند، تجربه خیلی خوبی بود.
احمدی نیا در پایان به شرایط سخت فیلمبرداری اشاره کرد و گفت: ما در شرایطی کار میکردیم که کشور درگیر جنگ تحمیلی ۱۲ روزه بود. حتی یک روز هم فیلمبرداری تعطیل نشد. سکانسهای پایانی سریال را در جاده قم ضبط میکردیم، در حالی که اطراف ما بمباران میشد. بعد از تمام شدن کار، وقتی به تهران برگشتیم، همان مسیر هم بمباران شد. روزهای بسیار سختی بود، اما خوشحالم که این پروژه به نتیجه رسید.
انتهای پیام/