همزمان با شامگاه دوشنبه (۱۷ آذر)، زورخانه «یزدباف» میزبان دریایی از انسانیت بود و این مکان روحانی شاهد صحنههایی بود که در هیچ آیینهای نمیگنجید، پهلوانانی که اینبار نه برای قدرت بازو، که برای نرمی دلها آمده بودند.
کنار دیوارههای گچکاریشدهی زورخانه، صنعتگری نشسته بود که دستهایش از سختی کار سوخته بود، اما دلش لبریز از نورِ بخشش بود. کنار او مدرسی ایستاده بود که درآمد حاصل از دوره آموزشیاش را به پای رهایی نوشت، در گوشهای دیگر، همسر جوانی که شش ماه از فقدان شوهرش گذشته بود، با همان قوت قلبی که زندگی را ادامه میداد، مبلغی را به نیت آرامش روح همسرش تقدیم کرد.
دانشآموزان چهار مدرسه یزدی، با برگزاری پویشهای همدلی، مبالغ جمعآوریشده را به ستاد دیه تقدیم کردند و مادر شهیدی که به یاد فرزندش چراغ نخست این آیین را روشن کرد، کودکی که اسکناسهای پسانداز مدرسه را در کف دست فشرده بود تا سهمی در آزادی یک مادر در بند داشته باشد، با اشک و لبخند کنار کودکی دیگر ایستاد که قلک سادهاش را گشود.
در کنار این زیباییها صنعتگران، پیشکسوتان ورزش زورخانهای، اعضای قرارگاههای جهادی و خانوادههایی که درد از دست دادن عزیزانشان را به نذر آزادی پیوند زده بودند، صحنهای از مهر و مردانگی آفریدند.
در این آیین که به همت ستاد مردمی دیه استان یزد و با همکاری مجمعالخیرین فنی و حرفهای و اهالی مهربان دوشنبههای رهایی و با حضور مدیر نمایندگی ستاد مردمی دیه استان یزد، مدیر کل زندانها نایب رئیس هیئت امنای ستاد مردمی دیه استان، فرهاد طلوع کیان مدیر موزه ملی ورزش و رئیس اسبق فدرایسون ورزشهای پهلوانی، سید محمد رستگاری مدیر کل مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی یزد همراه بود مبلغ ۲ میلیارد و ۳۰۰ میلیون تومان جهت آزادی زنان زندانی غیرعمد اهدا شد.
و باز، دوشنبهها بوی مهربانی میدهد؛ گام به گام، تا رهایی، در این تاریخ پهلوانی فقط در چرخ و میل نبود و میان حلقهی مردم و صدای ذکر، دیوارهای زورخانه کلمهای را به گوش زمان سپردند: «به نام مادر، به نیت رهایی»
انتهای پیام/