طبق گزارش روابط عمومی حفاظت محیط زیست استان تهران، حسن عباس نژاد با بیان اینکه خاک به عنوان یکی از اصلی‌ترین بستر‌های زیستی و تولیدی کشور، امروز با چالش‌های جدی مواجه است، گفت: بررسی‌های میدانی، داده‌های پایشی و نتایج طرح‌های ارزیابی آلودگی در استان تهران نشان می‌دهد که دو تهدید اصلی یعنی آلودگی خاک و فرسایش خاک در حال افزایش است و آثار آن در بخش‌های مختلف کشاورزی، منابع طبیعی، امنیت غذایی و سلامت عمومی مشاهده می‌شود.

وی با اشاره به وضعیت آلودگی خاک در برخی مناطق استان افزود: بخش‌هایی از جنوب، جنوب غرب و شرق استان تهران تحت تأثیر آلودگی‌های ناشی از رسوب آلاینده‌های هوا، نفوذ فاضلاب‌های شهری و صنعتی، دفن غیراصولی پسماند و فعالیت واحد‌های فاقد تجهیزات کنترلی قرار گرفته‌اند و داده‌های پایشی نشان می‌دهد که در برخی از این مناطق، میزان فلزات سنگین و ترکیبات آلی پایدار از حدود مجاز فراتر رفته است.

این مقام مسئول ادامه داد: ورود فاضلاب خام و روان آب‌های آلوده به بستر خاک، موجب آسیب همزمان به خاک و منابع آب زیرزمینی شده و عملاً با اتصال دو بحران رو به رو هستیم و تداوم این روند، همراه با افت سطح آب‌های زیرزمینی و پدیده فرونشست زمین، تهدیدی جدی برای کیفیت خاک استان محسوب می‌شود.

مدیرکل حفاظت محیط زیست استان تهران فرسایش خاک را زخمی قدیمی، اما رو به تعمیق توصیف کرد و بیان داشت: استان تهران به دلیل ویژگی‌های توپوگرافی، شیب‌های تند، توسعه نامتوازن شهری، تجاوز به حریم روددره ها، تخریب پوشش گیاهی و تأثیرات تغییرات اقلیمی، به شدت مستعد فرسایش است، به گونه‌ای که میزان فرسایش در برخی نقاط استان به چند برابر حد بحرانی رسیده است؛ در حالی که تشکیل تنها یک سانتی متر خاک، صد‌ها سال زمان می‌برد.

عباس نژاد با اشاره به اقدامات انجام شده در سال‌های اخیر اظهار داشت: پایش مستمر آلودگی خاک، الزام واحد‌های آلاینده به اصلاح فرآیندها، کنترل شیرابه مراکز پسماند و همکاری در اجرای پروژه‌های مقابله با بیابان زایی از جمله برنامه‌هایی است که توسط این اداره کل در دستور کار قرار گرفته است.

وی در پایان تأکید کرد: خاک منبعی استراتژیک، حیاتی و غیرقابل جایگزین است و حفاظت از آن نیازمند مشارکت همه بخش ها، از دستگاه‌های اجرایی و مدیریت شهری گرفته تا صنعت، کشاورزی و آحاد مردم است و اگر امروز برای توقف آلودگی، احیای پوشش گیاهی و اصلاح مدیریت پسماند اقدام نکنیم، در آینده‌ای نه چندان دور با بحران‌های بزرگ تری در حوزه سلامت، امنیت غذایی و توسعه پایدار مواجه خواهیم شد.

انتهای پیام/