مسعود پزشکیان بعد از ظهر امروز پنجشنبه ۱۳ آذر ۱۴۰۴، در ادامه برنامههای سفر دولت وفاق ملی به کهگیلویه و بویراحمد، در جلسه توسعه عدالت آموزشی با مشارکت مردم، با اشاره به نقش مشارکت مردمی در ساخت مدارس گفت: مشاهده حضور بچهها و مردم در ساخت مدرسه قلباً انسان را خوشحال میکند و نشان میدهد زندگی با تغییر معنا پیدا میکند نه با تکرار.
رئیس جمهور با اشاره به وضعیت موجود جامعه افزود: اگر امروز مشکلی وجود دارد مقصر ما هستیم و اگر نسل جدید را درست تربیت کرده بودیم جامعه به چنین وضعی نمیرسید.
پزشکیان با اشاره به تجربه حضور در یک دوره آموزشی در خارج از کشور اظهار داشت: در آن دوره نظام آموزشی به گونهای بود که یادگیری بدون فشار و سختی انجام میشد و اساس آموزش بر گفتوگو، کار تیمی، پروژه و گزارش استوار بود؛ در حالی که در مدارس ما نه مفهوم مقاله را میشناختیم و نه پروژه و نه حتی ساختار صحیح انشا نوشتن را.
رئیس جمهور با تأکید بر ضرورت پرورش قدرت تحلیل در دانشآموزان تصریح کرد: اگر از کودکی به بچهها یاد داده میشد که چگونه مسئله را تحلیل و جمعبندی کنند، مدیران آینده میتوانستند به صورت سیستماتیک بیاندیشند و مسائل کشور را حل کنند.
پزشکیان با انتقاد از نخبهپروری تکبعدی در کشور افزود: بسیاری از کسانی که نخبه خطاب میشوند تکبعدی هستند و گاهی تصور میکنند دیگران ناتواناند، در حالی که هر انسان توانمندی خاص خود را دارد؛ یکی حافظه قوی دارد، دیگری قدرت ارتباطی، فردی مهارت مدیریتی دارد و فردی دیگر توان فعالیتی.
رئیس جمهور ادامه داد: هیچ فردی به تنهایی کامل نیست و این ترکیب توانمندیها در قالب تیم است که قدرت اثرگذاری را بالا میبرد؛ اگر تیمها کنار هم قرار بگیرند هیچ قدرتی نمیتواند جامعه را تسلیم کند.
پزشکیان با اشاره به دوران مسئولیت در دانشگاه تبریز اظهار داشت: زمانی دانشگاه در رتبهبندی اداری تیپ دو معرفی شد، اما این رتبه را نپذیرفتیم و تصمیم گرفتیم شرایط را تغییر دهیم.
رئیس جمهور با یادآوری وضعیت خانههای بهداشت در آن دوره گفت: بودجه ساخت ۱۰ خانه بهداشت اختصاص مییافت در حالی که استان به ۱۰۰۰ خانه بهداشت نیاز داشت و تصمیم گرفتیم همه آنها را بسازیم و با وجود مخالفتها، در مدت شش ماه بیش از ۶۰۰ خانه بهداشت با مشارکت مردم تکمیل شد.
پزشکیان با اشاره به تجربه مشابه در استانهای دیگر تصریح کرد: زمانی که این کار در تبریز انجام شد، استان شیراز نیز الگو گرفت و با کمک مردم دهها خانه بهداشت ساخت و نشان داد که اگر کسی نپذیرد عقب بماند، حتماً راهی پیدا میکند.
رئیس جمهور با طرح این پرسش که چگونه پس از ۴ دهه از انقلاب هنوز مدرسه سنگی در کشور وجود دارد، افزود: کافی است غیرت جمعی بیدار شود تا هیچ محرومیتی باقی نماند و نمونه آن اقدام مردم ایلام در ساخت مدرسه بود که زنان روستا با احساس مسئولیت وارد میدان شدند و کار را به سرانجام رساندند.
پزشکیان ادامه داد: اگر جامعه نپذیرد که عقب بماند و تلاش کند به قلههای بلندتر برسد، موفقیت حاصل میشود؛ رسیدن به قله هزینه و تلاش میخواهد.
رئیس جمهور با اشاره به سختیهای مسیر پیشرفت گفت: در دوران تحصیل شبهای بسیاری تا صبح بیدار بودیم و تلاش کردیم و همین تلاش است که انسان را قدمبهقدم جلو میبرد و زندگی را مسیر حرکت و شدن قرار میدهد.
پزشکیان با اشاره به ظرفیت عظیم دانشآموزان اظهار داشت: هر یک از این کودکان معدن بزرگی از طلا و جواهر هستند و اگر بهدرستی کاوش شوند، انسانهایی از آنها پدید میآیند که توانمندیشان در ذهن نمیگنجد و این ظرفیت ناشی از روح الهی دمیدهشده در وجود انسان است.
رئیس جمهور در بیان اهمیت کار جمعی گفت: لذتی که در کار تیمی وجود دارد بینظیر است و وقتی دانشآموزان برای ساخت مدرسه آجر به دست میگیرند و تلاش میکنند مسئولیتپذیری و همدلی در آنان شکل میگیرد؛ همین روحیه میتواند شهر و محله و حتی نظام مدیریت آب را تغییر دهد.
پزشکیان با اشاره به ضرورت تغییر فضای مدارس افزود: تغییر صندلیها کافی نیست و باید به دانشآموز یاد داد که تیم موفق میشود نه فرد تنها و همانگونه که در نماز جماعت گفته میشود، هماهنگی یک صف منسجم قدرت ایجاد میکند.
رئیس جمهور ادامه داد: اگر تیمی درست شکل بگیرد حتی چند نفر میتوانند بر یک شهر اثر بگذارند، در حالی که جمعیت پراکنده و بینظم آسیبپذیر خواهد بود. دانشآموز باید بیاموزد که چگونه مسئله را حل و چگونه ارتباط مؤثر برقرار کند.
پزشکیان با اشاره به بازدید اخیر از کلاس هوشمند در تهران گفت: در آن کلاس تجهیزات آموزشی بهگونهای طراحی شده بود که دانشآموز میتوانست با کار عملی، کار گروهی و استفاده از فناوری، مسئله انرژی را تحلیل و برای آن راهحل ارائه کند؛ این الگو میتواند آموزش را عمیق و ماندگار کند.
رئیس جمهور افزود: مدارس باید به سمتی حرکت کنند که دانشآموز پس از پایان تحصیل محتاج کسی نباشد و از توان مغز، دست و اندیشه خود برای ساخت کشور بهره ببرد.
پزشکیان با اشاره به آیات سوره قدر تصریح کرد: هر انسانی به اندازه قدر خود از حمایت نظام هستی بهرهمند میشود و اگر قدر بالاتری انتخاب کند، مسیر رشد برای او باز خواهد شد و این نگاه میتواند مسیر آموزش را نیز متحول کند.
رئیس جمهور با استناد به فرمایشات مقام معظم رهبری افزود: باید قدر جمعی را در سطح الگو بودن و الهامبخشی منطقه تعریف کنیم و برای رسیدن به آن تلاش کنیم؛ آموزش نقش اصلی را در این مسیر دارد.
پزشکیان در پایان سخنان خود تأکید کرد: مشکلات حتماً قابل حل است، اما بسته به نوع مشکل زمان لازم است و نباید انتظار داشت در یک سال همه چیز تغییر کند. با صبر، تلاش و همراهی مردم و معلمان میتوان همه بخشها را اصلاح کرد.
همچنین رئیسجمهور پس از پایان برنامه خاطرهای را از دوران مسئولیت خود در دانشگاه تبریز تعریف کرد و گفت: من زمانی که برای ساخت خانههای بهداشت تلاش میکردم گرفتار این پروتکلها و محدودیتها نبودم. آن روزها کار نمایشی نمیکردیم؛ حتی اگر چند دقیقه فیلم و عکس گرفته شد، اصل کار واقعی بود. سه روز کامل کارگری کردیم. وقتی برای کلنگزنی رفتیم، همه فکر میکردند دو تا کلنگ میزنیم و تمام میشود، اما لباس کار پوشیدیم، حتی بچههای کوچک هم لباس کار پوشیدند و شروع کردیم به کار کردن. مهندسان و مدیران با کتوشلوار آمده بودند، اما وقتی دیدند ما کار میکنیم نتوانستند کنار بایستند و لباسشان هم کثیف شد.
پزشکیان ادامه داد: وسط کار به ما گفتند بیایید چای بخورید. وقتی نشستیم همه دست از کار کشیدند. گفتیم شما چای بخورید، ما برمیگردیم سر کار و دوباره مشغول شدیم و در عرض سه روز اسکلت ساختمان را بالا بردیم. در شهر شایعه شده بود گروهی کارگر آمدهاند که ساعت هفت صبح میروند سر کار و هفت شب از کارگاه بیرون میآیند و برای کار کردن مناسب هستند. همین حرکت باعث شد که در شش ماه حدود ۶۵۰ خانه بهداشت ساخته شود.
رئیسجمهور در توضیح اهمیت این تجربه افزود: من به عنوان جراح قلب میتوانستم پول یک روز کارم را بدهم تا چند خانه بهداشت ساخته شود؛ اما ارزش اصلی در این بود که خودم پای کار ایستادم. وقتی پرستاران، مدیران و نیروها دیدند اینگونه وارد میدان شدیم، همه آمدند و کار سرعت گرفت. هر کسی هم میگفت نمیشود، پاسخ میدادم که بیخود گفتی و خودم وارد عمل میشدم و راه پیدا میکردیم و کار انجام میشد.
رئیسجمهور در پایان این خاطره اظهار داشت: حالا که رئیسجمهور شدهام پروتکلها اجازه نمیدهند همانطور کارگری کنم وگرنه باز هم میرفتم میان مردم و همانطور کار میکردم.
انتهای پیام/