تیم ملی کاراته ایران در رقابت‌های قهرمانی جهان مصر عملکردی نسبتاً خوب ثبت کرد و کاراته بانوان کشورمان درخششی تاریخی داشت. آتوسا گلشادنژاد با ارائه مبارزاتی مقتدرانه توانست نخستین مدال طلای تاریخ کاراته ایران در رده بزرگسالان جهان را به دست آورد و نام خود را در تاریخ این رشته ثبت کند. سارا بهمنیار نیز با کسب مدال برنز، کارنامه درخشان بانوان را تکمیل کرد و سهم مهمی در موفقیت کاراته ایران داشت.

درخشش بانوان ملی‌پوش نتیجه یک دوره آماده‌سازی دقیق و منسجم زیر نظر پگاه زنگنه بود؛ مربی‌ای که روند رو به رشدش ادامه دارد و بار دیگر نشان داد همان سرمربی‌ای است که کاراته بانوان به آن نیاز دارد. حضور لاله صمدی به‌عنوان مربی کمکی نیز نقش اثرگذاری در هماهنگی و پیشرفت تکنیکی تیم داشت و ترکیب کادرفنی بانوان را کامل‌تر کرد.

در بخش مردان، انتظار می‌رفت نتایج بهتری رقم بخورد و شاید با کسب دو مدال، کارنامه فنی تیم کامل‌تر می‌شد. با این حال، تنها مدال مردان توسط صالح اباذری کسب شد. کاراته‌کای توانمند ایران با شایستگی در مسیر طلا حرکت می‌کرد، اما یک خطای داوری و پرچم جنجالی، او را از مدال طلایی که حقش بود محروم کرد و به نقره رساند.

سجاد گنج‌زاده نخستین تجربه سرمربیگری خود در تیم مردان را پشت سر گذاشت و امیر مهدی‌زاده نیز اولین حضور خود را در جایگاه مربی در رقابت‌های جهانی تجربه کرد. برای قضاوت توان فنی این کادر به زمان بیشتری احتیاج است.

در مجموع نایب قهرمانی جهان گامی رو به جلو است، اما باید برای برداشتن قدم‌های استوار، نقاط ضعف را برطرف کرد.

این نتایج موجب شد مسعود رهنما، رئیس فدراسیون پس از ماه‌ها چالش و فشار با آرامش بیشتری به آینده نگاه کند. عملکرد تیم قطعاً بی‌نقص نبود به‌ویژه در بخش مردان هنوز جای کار زیادی وجود دارد و باید به مرور مشکلات برطرف شود.

هرچند موفقیت کاراته ایران در این دوره جهانی ملموس بود، اما سفر تیم به مصر برخی نکات حاشیه‌ای خاص خود را نیز به همراه داشت؛ موضوعی که به زودی در گزارشی به تشریح آن خواهیم پرداخت!

انتهای پیام/