به گزارش گروه بین الملل ، نشست ورشو که گام دیگری از سیاست‌های ضد ایرانی دولت آمریکا محسوب می‌شود، تاکنون از منظر‌های گوناگونی مورد بحث قرار گرفته است. هاآرتص نیز در یادداشتی به این موضوع پرداخته و ضمن اشاره به شکست کلیه اقدامات مشابه اذعان می‌کند که آمریکا برای اجرایی کردن اهداف خود علیه ایران مسیر دشوار و غیرممکنی را پیش رو دارد.

هاآرتص با اشاره به استعفا‌های اخیر در دولت آمریکا می‎نویسد: سران شرکت کننده در نشست ماه آینده ورشو به ابتکار واشنگتن همگی سیاست‌های زیگزاگی ترامپ را در ذهن خود دارند.

شکست کاخ سفید در پایان دادن به بحران عربستان و قطر به منظور تشکیل «ناتوی عربی» و اصرار عربستان بر ادامه بحران با قطر حتی پس از رسوایی قتل خاشقجی سبب نشد تا مایک پمپئو وزیر خارجه آمریکا دست از احیای ایده شکست خورده اتحاد استراتژیک اعراب بردارد.

 

 

در کمتر از یک ماه مانده به برگزاری نشست ورشو هنوز مشخص نیست که اهداف این گردهمایی چیست. در حالی که آمریکا ماه‌ها پیش، از توافق هسته‌ای ایران خارج شده و تلاش هایش برای متقاعد کردن اتحادیه اروپا برای ترک این معاهده بی اثر بوده است. واشنگتن حتی علاوه بر لغو تحریم‌های ایران اقدام به اعمال تحریم‌های جدیدی علیه تهران نیز کرده و مجبور شده معافیت‌هایی را تا ماه مه برای این کشور در نظر بگیرد؛ معافیت‌هایی که زمزمه‌هایی مبنی بر تمدیدشان نیز از هم اکنون به گوش می‌رسد.

در ادامه این یادداشت آمده است: اسرائیل از این نشست بسیار خوشحال است به ویژه از این جهت که این شانس برای بنیامین نتانیاهو به وجود می‌آید تا فرصتی برای عکس گرفتن با سران عرب داشته باشد. اما متقاعد ساختن کشور‌های عرب رقیب ایران برای انجام اقدامات عملی علیه تهران قابل تصور نیست؛ بنابراین گمانه زنی دیگر این است که استراتژی دیپلماتیک آمریکا در این نشست از دو مسیر اقدام کند: نخست، تلاش برای متقاعد کردن سایر کشور‌ها برای پیوستن به تحریم‌ها علیه ایران به منظور ترمیم شکاف‌های ناشی از روابط ایران با روسیه، چین و ترکیه و نیز دو، ساخت یک ائتلاف موثر عربی برای جلوگیری از نفوذ ایران در خاورمیانه.

هاآرتص در ادامه با ذکر نمونه لبنان در بحث ناتوانی واشنگتن در وادار کردن کشور‌ها برای اتخاذ موضع علیه ایران از مورد جدیدتری در این ارتباط نوشت: کشور‌های عربی که اقدام به بازگشایی سفارت خود در سوریه کردند مدعی هستند این اقدام سبب جذب سوریه به دنیای عرب و جدایی از ایران خواهد شد. اما اگر این استدلال را درست بدانیم با این تناقض مواجه می‌شویم که چرا اقدام مشابهی در ارتباط با قطر رخ نداد؟ این تناقض حاکی از آن است که اعراب حتی در اقدام علیه ایران اولویت‌های متفاوتی از آمریکا دارند.

 

 

ضمن این که یک رسانه‎های ایرانی بازگشایی سفارت‌های کشور‌های عربی در سوریه را "بازگشت شکست خوردگان به سوریه" نامیدند. با در نظر داشتن این مساله باید بدانیم که ایران قصد ندارد تا زمانی که دولت سوریه از وی درخواست نکرده، سوریه را ترک کند. البته ترامپ باید در صورت درک این مطلب خود را سرزنش خواهد کرد که با خروج نیروهایش از سوریه نه تنها متحدان عرب خود را رها می‌کند بلکه به ایران این فرصت را می‌دهد تا آنچه می‌خواهد در سوریه انجام دهد.

 

 

هاآرتص در پایان فهرستی از دشواری‌های سیاست ضد ایرانی ترامپ در خاورمیانه را اینگونه ارائه می‌کند:

نخست: آمریکا باید میان کشور‌های عربی مصالحه برقرار کند، دو: عراق را برای کاهش روابط با ایران متقاعد کند، سه: لبنان را وادار به انتخاب یک شریک استراتژیک از میان حزب الله و آمریکا کند، چهار: به جنگ یمن خاتمه دهد و در نهایت پنج: ترکیه را ترغیب به ترک اتحاد با ایران نماید.

 

این‌ها اهدافی هستند که تاکنون انجامشان غیرممکن بوده و لازمه دستیابی به آن‌ها تغییر سران عربی است.

انتهای پیام/