به گزارش وبدا، ناصر خسروی، متخصص عفونی و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، اظهار کرد: ویروس آنفلوانزا دارای پوشش لیپیدی در سطح خارجی و زوائد برجسته‌ای از جنس گلیکوپروتئین‌های سطحی است. این گلیکوپروتئین‌ها شامل دو نوع H و N هستند و نوع ویروس آنفلوانزا در اپیدمی‌های مختلف بر اساس همین هماگلوتینین‌ها نام‌گذاری می‌شود؛ برای مثال ویروس H۱N۳.

وی با بیان اینکه طغیان‌های آنفلوانزا در ماه‌های سرد سال بیشتر مشاهده می‌شود، گفت: ویروس آنفلوانزا دارای سه نوع A، B و C است که در میان آنها، نوع A معمولاً عامل اپیدمی‌ها و پاندمی‌های گسترده است.

خسروی ادامه داد: آنفلوانزای نوع B نیز ممکن است اپیدمی ایجاد کند، اما شدت آن کمتر است و این نوع ویروس فاقد مخزن حیوانی است. همچنین آنفلوانزای نوع C معمولاً موجب بیماری خفیف و فاقد اهمیت بالینی می‌شود.

این متخصص عفونی افزود: علائم بالینی آنفلوانزا شامل تب، گلودرد، قرمزی چشم‌ها، بدن‌درد، سرفه و… است. نکته مهم درباره این بیماری، شروع ناگهانی علائم است؛ به‌طوری‌که بیمار معمولاً زمان دقیق آغاز علائم را به یاد دارد.

خسروی یادآور شد: آنفلوانزا دارای دوره کمون ۱۸ تا ۷۲ ساعت است؛ یعنی فرد در این مدت ناقل ویروس بوده و می‌تواند بیماری را منتقل کند، اما خود علائمی ندارد.

وی با اشاره به گروه‌های پرخطر توضیح داد: کودکان زیر ۵ سال، بزرگسالان بالای ۵۰ سال، افراد دارای بیماری‌های مزمن ریوی، قلبی و کبدی، بیماران تحت شیمی‌درمانی، افراد دچار چاقی شدید و همچنین بانوان باردار بیش از دیگران در معرض ابتلا به آنفلوانزا قرار دارند.

انتهای پیام/