تیم فوتبال استقلال در حالی جواز حضور در مرحله یکهشتم نهایی جام حذفی را بهدست آورد که نمایش آبیپوشان برابر پادیاب خلخال بار دیگر ضعف ساختاری خط حمله این تیم را نمایان کرد.
استقلال در دیداری که انتظار میرفت بدون دردسر از سد حریف لیگ دویی عبور کند با دریافت یک گل زودهنگام غافلگیر شد و تحت فشار هواداران و شرایط مسابقه تا آستانه پذیرش یک شکست سنگین پیش رفت؛ شکستی که میتوانست از تلخترین نتایج سالهای اخیر این باشگاه باشد.
در نهایت این یاسر آسانی، بال راست آلبانیایی و آماده این روزهای استقلال بود که با ثبت یک بریس تیمش را از بحران بیرون کشید و نقش مهاجمان ناکام استقلال را پوشش داد؛ اتفاقی که در فصلهای اخیر نیز بارها تکرار شده و وینگرها بار اصلی گلسازی را به دوش کشیدهاند. در این مسابقه مانند بسیاری از بازیهای گذشته، عملکرد مهاجمان استقلال در مرکز توجه قرار گرفت.
محمدرضا آزادی یکی از ضعیفترین روزهای فوتبالی خود را پشت سر گذاشت؛ مهاجمی که نه در جنگهای هوایی عملکرد قابل قبولی داشت و نه روی توپهای زمینی توانست اثرگذار باشد. از سوی دیگر سعید سحرخیزان که فصل قبل نمایشهای امیدوارکنندهای داشت، این بار تحت فشار سکوها و فضای انتقادی شبکههای اجتماعی دور از فرم ایدهآل ظاهر شد و نتوانست تواناییهای واقعیاش را نشان دهد.
در غیاب داکنز نازون که هنوز از اردوی ملی به تیم برنگشته بود، ساپینتو ناچار شد از تمام ظرفیتهای خود در خط حمله استفاده کند، اما آمار نهایی نشان داد که خروجی مهاجمان استقلال همچنان فاصله زیادی با استانداردهای قهرمانی دارد. نازون که در تیم ملی هائیتی عملکرد به مراتب قابل قبولتری نسبت به استقلال داشته هنوز نتوانسته در ترکیب آبیها به فرم ایدهآل خود برسد و همین امر باعث شده تا هفتههای پرفشاری را در استقلال سپری کند.
استقلال در طول بازی با پادیاب ۳۱ شوت روانه دروازه حریف کرد و با وجود ثبت امید گل مجموع ۴.۱۷، تنها ۲ بار موفق به گلزنی شد؛ آن هم توسط یاسر آسانی که برخلاف مهاجمان تخصصی تیم، روز مؤثری را پشت سر گذاشته بود. استقلال در جریان بازی امید گل ۲.۶۴ و روی ضربات ایستگاهی ۰.۷۵ و از طریق پنالتی ۰.۷۸ ثبت کرد، اما خروجی نهایی فاصله زیادی با حجم موقعیتها داشت و بار دیگر مشکل اصلی تیم را نمایان ساخت.
نمایش ضعیف ۲ مهاجم استقلال عامل اصلی نارضایتی هواداران بود. آزادی در تمام دقایق حضورش نتوانست ضربه نهایی مؤثر بزند و در نبردهای فردی نیز بارها شکست خورد. سحرخیزان نیز همانند بازیهای قبل تحت فشار و دور از آرامش لازم ظاهر شد و عملاً شأنیت یک مهاجم اول استقلال را ارائه نداد. از دست رفتن موقعیتهای متعدد این دو بازیکن موجب شد استقلال تا لحظات پایانی در خطر حذف قرار بگیرد و اعتراضها نسبت به عملکرد خط حمله شدت بیشتری پیدا کند.
آمار کلی مهاجمان استقلال فصل فعلی تصویری روشن از بحران تمامکنندگی ارائه میدهد. سحرخیزان از زمان حضور در استقلال طی ۱۵ مسابقه مجموعاً ۷۳۸ دقیقه بازی کرده و تنها یک بار آن هم از روی نقطه پنالتی موفق به گلزنی شده. این آمار نشان میدهد سحرخیزان هنوز در جریان مسابقه نتوانسته برای استقلال گل بزند و فشار روانی ناشی از انتظارات بالا عملکرد او را تحت تأثیر قرار داده است. آزادی نیز در ۴۳۲ دقیقهای که در این فصل به میدان رفته، نه گل زده و نه پاس گل داده و عملاً نتوانسته نقشی در روند هجومی استقلال ایفا کند. مجموعه این عملکردها اکنون استقلال را در موقعیتی قرار داده که با وجود خلق موقعیتهای فراوان، تکیهای به مهاجمان اصلی خود ندارد و بار گلزنی بهطور کامل بر عهده وینگرها و هافبکها افتاده است.
استقلال در ادامه باید در لیگ قهرمانان آسیا به مصاف الوصل امارات برود. احتمالاً تغییرات مهمی در خط حمله این تیم رخ خواهد داد و داکنز نازون که تازه به تهران بازگشته، شانس زیادی برای قرار گرفتن در ترکیب اصلی خواهد داشت. هرچند نازون نیز با وجود ۳۹۴ دقیقه حضور در رقابتهای این فصل تنها یک پاس گل داده و هنوز موفق به گلزنی نشده، اما ناکامی آزادی و سحرخیزان باعث شده او در آستانه بازی آسیایی گزینه نخست ساپینتو باشد.
انتهای پیام/