با نزدیک شدن موج بارش‌های پراکنده، هم‌زمان با تداوم آلودگی شدید هوای تهران، پرسش درباره اسیدی بودن باران پیشِ‌رو و تأثیر آن بر کاهش آلودگی دوباره به یکی از پربحث‌ترین موضوعات شبکه‌های اجتماعی و جست‌و‌جو‌های اینترنتی تبدیل شده است.

یوسف رشیدی، کارشناس آلودگی هوا، در توضیح علمی این موضوع تأکید می‌کند که باران اسیدی تنها زمانی تشکیل می‌شود که SO₂ و NO₂ در مسافت و زمان طولانی دچار واکنش‌های شیمیایی شوند؛ اتفاقی که در تهران رخ نمی‌دهد. در مناطق غبارآلود به دلیل قلیایی بودن خاک، اساساً امکان شکل‌گیری باران اسیدی کم است و نقشه‌های جهانی هم نشان می‌دهد بیشترین باران اسیدی مربوط به شمال اروپا، آمریکای شمالی و مناطق اقیانوسی است.

به گفته رشیدی، بنزین ایران از سال ۱۳۸۲ بدون سرب شده و در نتیجه «باران سربی» نیز معنایی ندارد. pH باران تهران معمولاً حدود ۶ است و اسیدی محسوب نمی‌شود. قدم‌زدن زیر اولین بارش تنها ممکن است به‌دلیل وجود گردوغبار کمی لباس‌ها را کثیف کند و پس از نیم ساعت می‌توان بدون نگرانی در باران حرکت کرد.

هرچند بارش می‌تواند برای یک یا دو روز آلودگی را کم کند، اما به دلیل حجم بسیار زیاد تولید آلاینده‌ها، بارندگی کوتاه‌مدت قادر نیست مشکل آلودگی تهران را حل کند و تنها بارش‌های طولانی و پیوسته اثر چشمگیر خواهند داشت. درباره آلودگی شمال کشور نیز او منشأ محلی را محتمل‌تر می‌داند.

انتهای پیام/