به گزارش گروه جامعه ، نادر علیداد سلیمانی سرپرست هیأت باستان شناسی گفت: این فعالیت‌ها امسال در قالب پیگردی، کاوش باستان شناسی، مرمت و احیای حصار (برج و بارو‌ها) قلعه منوجان در حجم چشم گیر و وسیعی در حال انجام است.

وی از مرمت غیر همگن قلعه به عنوان یکی از آسیب‌های اساسی وارد به آن یاد کرد و افزود: این مرمت‌ها برابر با اصول و ضوابط حفاظت و مرمت ابنیه تاریخی صورت نگرفته است.

وی بیان کرد: بخشی از کار تیم باستان شناسی در این پروژه برچیدن الحاقات، از جمله راه دسترسی ایجاد شده در سال‌های گذشته و اصلاح مرمت‌های غیر اصولی صورت گرفته بر روی برج و باروی قلعه است.

این باستان شناس با بیان اینکه این محوطه در سال ۱۳۹۶ تعیین عرصه و حریم شده تصریح کرد: در نتیجه کاوش‌های صورت گرفته آثار منقولی از جمله اشیاء و یافته‌های باستان شناسی و آثار غیر منقول شامل سازه‌های معماری از ادوار مختلف اسلامی (سده‌های نخست هجری قمری تا دوره صفویه) بدست آمده است.

به گفته علیداد سلیمانی، کاوش‌های باستان شناسی نشان داد قلعه منوجان در سده‌های نخست اسلامی؛ قرن هجری، دوره سلجوقی، قرن ۷ و ۸ هجری و دوره صفویه از رونق و شکوه قابل توجهی برخوردار بوده است.

وی با اشاره به اینکه اولین کاوش قلعه منوجان با مجوز پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری در حال انجام است تصریح کرد: قلعه منوجان که در حال حاضر بر فراز صخره طبیعی و در مرکز شهر منوجان قرار دارد در سده چارم هجری مسیر راه کاروان رو تجاری بوده که از بندر هرمز به جیرفت و در نهایت فلات مرکزی ایرانی منشعب می‌شده است.