به گزارش گروه جامعه ، بر اساس مطالعه‌ای که در موسسه جهانی مکینزی (Mckinsey Global Institute) در سال ۲۰۱۸ انجام شده است، توسعه سیستم‌های هوشمند ساختمان‌ها، تولید اپلیکیشن‌ها یا برنامه‌های کاربردی مربوط به حوزه حمل و نقل، می‌تواند علاوه بر صرفه جویی در مصرف انرژی و کاهش گاز‌های مضر، به ارتقای کیفیت هوا نیز منجر شود.

کاهش ۲۰ تا ۳۰ درصدی مصرف آب و کاهش ۱۰ تا ۲۰ درصدی تولید سرانه پسماند در نتیجه توسعه این برنامه‌های کاربردی از دیگر تخمین‌های آماری ارائه شده در این مطالعه است. شهر‌هایی که در آن‌ها اپلیکیشن‌های هوشمند مربوط به حوزه حمل و نقل، توسعه یافته‌اند احتمالاً تا سال ۲۰۲۵ شاهد کاهش میانگین ۱۵ تا ۲۰ درصدی در مدت زمان سفر‌های روزانه شهروندانشان خواهند بود.

همچنین اپلیکیشن‌هایی در حوزه استفاده از خودروی اشتراکی، دوچرخه اشتراکی، اطلاعات روش‌های مختلف حمل و نقل و ارائه اطلاعات بهنگام در مورد کیفیت هوا به طور مستقیم و غیرمستقیم در حوزه‌های مرتبط با آلودگی هوای کلانشهر‌های پرجمعیت تأثیر گذار است.

برای اینکه معضل آلودگی هوا به طور مستقیم مورد توجه قرار گیرد، لازم است سنسور‌هایی برای ارزیابی کیفیت هوا نصب شوند. این سنسور‌ها اگرچه نمی‌توانند آلودگی هوا را برطرف کنند، اما می‌توانند منابع تولید آن را شناسایی کرده و اطلاعات لازم برای انجام اقدامات بعدی را ارائه دهند. برای مثال شهر پکن پایتخت چین توانست آلاینده‌های مرگ بار تولید شده از هواپیما‌ها را با استفاده از سنسور‌های ردیابی منابع تولید آلودگی تا حدود ۲۰ درصد در یک سال کاهش دهد و مقررات مربوطه را تدوین کند.

از طرفی به اشتراک گذاشتن اطلاعات مربوط به کیفیت هوا با عموم مردم از طریق اپلیکیشن‌های تلفن همراه به افراد امکان می‌دهد که اقدامات محافظتی مناسب را هنگام خروج از منزل انجام داده و تأثیر منفی آلودگی هوا را در حدود سه تا پنج درصد کاهش دهند.

نتایج مطالعات این موسسه نشان دهنده ظرفیت بالای تأثیرگذاری این ابزار‌ها بر بخش‌های مختلف محیط شهری محسوس است. تقریباً نیمی از اپلیکیشن‌های مورد مطالعه بر بیش از یک جنبه از کیفیت زندگی تأثیر می‌گذارد. برای مثال علائم راهنمایی و رانندگی هوشمند نه تنها باعث ارتقای سطح کیفی سیستم حمل و نقل می‌شود بلکه میزان انتشار گاز‌های گلخانه‌ای را کاهش داده و همزمان به ایمن‌تر شدن خیابان‌ها نیز کمک می‌کند.