فیلم سینمایی «مجنون» به کارگردانی مهدی شامحمدی محصول سازمان هنری رسانهای اوج است که بخشی از حماسه آفرینی شهیدان مهدی و مجید زینالدین در جزیره مجنون و عملیات بزرگ خیبر را به تصویر میکشد. سجاد بابایی، بهزاد خلج، شبنم قربانی، محمد رشنو، سید مهدی حسینی، افشین حسنلو، محمدرسول صفری و حسام منظور در این فیلم ایفای نقش کردهاند.
بهزاد آقابیگی طراح لباس فیلم سینمایی «مجنون» درباره همکاری با این پروژه و در گفتو گو با میزان، گفت: پیش از این تجربه حضور در تولید آثار حوزه دفاع مقدس مثل «موقعیت مهدی» درباره شهید باکری و «غریب» درباره شهید بروجردی را داشتم. «موقعیت مهدی» بسیار نزدیک به «مجنون» بود؛ یعنی فضا، محیط، عملیات بسیار شبیه به هم بود و یکی از لوکینشهای ما در فیلم سینمایی «موقعیت مهدی» همین موقعیت و جزیره مجنون بود. بنابراین آن تجربه در «مجنون» به کمکم آمد و به روند واقعی بودن فیلم بسیار توجه داشتیم.
وی افزود: در همه آثار تمام تلاشم را میکنم که جنبههای باورپذیری را مدنظر داشته باشیم؛ چون به ویژه در کارهای جنگی این موضوع اهمیتی خاص دارد. لباسهای جبهه را باید کهنهسازی کرد چرا که اینها در بازار وجود ندارد که بخریم و باید شبیهسازی شوند. در برخی از کارها این موضوع رعایت نمیشود و به محض نگاه کردن متوجه میشوید که این غیرطبیعی بودن از کادر بیرون زده است. کهنه کاری و پتیه کاری از زمانهای قدیم عملی تخصصی و ویژه بوده است که توسط نیروهای باتجربه انجام میشود. کسانی که تحصیلات و تجربهاش را دارند در کارهای دفاع مقدس به کار گرفته میشوند تا ظاهر آدمها را شبیه واقعیتشان کنند.
آقابیگی در پاسخ به این که برای کهنه کردن لباس در فیلمهایی چون «مجنون» از چه تکنیکهایی استفاده میشود، گفت: لباسها مدام شسته و خشک میشوند؛ رنگشان را تغییر میدهیم و… مهمترین کار ما در این مرحله نزدیک کردن صد درصدی تجهیزات به تصاویر آن دوران است. ضمن این که به جزییات دیگری چون شکل ایستادن لباس در تن هنرپیشهها و مواردی از این دست هم توجه میکنیم.
وی درباره چالشهای «مجنون» اظهار داشت: مهمترین چالش این بود که بازیگران اصلی زیاد در آب میرفتند و تکرار برداشت داشتند و این درحالی بود که تعداد لباسها زیاد نبود و ما باید دائم لباس و پوتین را عوض میکردیم. فصل هم سرد بود و روند خشک کردن به سختی پیش میرفت. ضمنا شب کاریهای «مجنون» برایمان سخت بود.
این طراح لباس یادآور شد: وقتی سکانسهای داخلی خانه شهید زینالدین را میگرفتیم بخشهای خوبی بود چرا که همه آن پیچیدگیها، سرما و تولید کار جنگی را پشت سر گذاشته بودیم و این سکانسها مصداق نفس راحت کشیدن برای ما بود.
آقابیگی با اشاره به تجربهاش در حوزه کارهای جنگی و دفاع مقدس اظهار کرد: کار دفاع مقدس امروز دیگر برای من چالش ندارد چرا که بعد از این همه سال تجربه میتوانم ملزومات را تهیه کرده، بدوزم، کهنه کنم و همه توانایی لازم را دارم. اینها تجربه سالهای پیش است؛ اما به صورت کلی سختی کارهای دفاع مقدس این است که حجم لباس یک نفر شامل کلاه آهنی ۵ کیلو، پوتین ۳ کیلو، پیراهن، ژاکت، کوله پشتی و همه اینها صرفا تجهیزات یک نفر است و وقتی این تعداد برای ۳۰۰ نفر باشد شما حساب کنید برای تهیه و بعد از آن جابجایی این حجم تجهیزات چه زحماتی لازم است.
وی همچنین تاکید کرد: بهترین کار طراحی لباس در آثار دفاع مقدس کاری است که طراحی در آن دیده نشود. یعنی مخاطب فکر کند که یک مستند میبیند و این خود جبهه است که لوکیشن روایت داستان است و کسی آن را نساخته؛ برخی بعد از دیدن فیلم سینمایی «موقعیت مهدی» بازخورد میدادند که تجربهای از جنس دیدن «روایت فتح» داشتهاند و این نشان میدهد که عملکرد کاملا درست و خروجی کار موفق بوده است.
این طراح صحنه درباره شخصیت شهید مهدی زینالدین گفت: شهید مهدی زینالدین انسانی باهوش بود و این هوش چیزی است که در شخصیت او برجسته است. فردی که شهامت، مدیریت و آرامش در او موج میزند و در عین حال که سنش کم است اقتداری ستودنی دارد.
آقابیگی در پایان و در پاسخ به این سوال که چه لزومی برای ساخت فیلمهای دفاع مقدس وجود دارد، تصریح کرد: تنها قشری که هیچ کس در هر کجای دنیا نمیتواند به آنان اهانت کند شهدا هستند، چرا که آنان برای وطن و ایمانشان جان خود را نثار کردند. در جنگ تحمیلی بچههای کم سن و سال مشتاقانه سینه سپرد کردند و مرور قصه آنان یادآوری شهامت و دفاع از میهن است؛ پس این آثار باید ساخته شوند. هرکدام از این شهدا بسیار خاص و ویژهاند و همه یک هدف داشتند که آن حفظ ایران اسلامی بود.
انتهای پیام/