کتاب داستانی «یکییدونه دختر» نوشته شیما ناصری، همزمان با هفته دفاع مقدس توسط انتشارات نوید فتح منتشر شد. این اثر با زبانی صمیمی و نگاهی انسانی، بخشی کمتر روایتشده از دفاع مقدس را بازگو میکند؛ بخشی که در دل خانوادهها، بهویژه فرزندان شهدا، جریان داشته است.
روایتی از زندگی در غیاب پدر
کتاب «یکییدونه دختر» بازروایی زندگی فاطمهسلما ثامنیراد است؛ دختری که از نخستین روزهای تولد، با دلتنگی برای پدر رزمندهاش معنا گرفت و در نهایت در سایه شهادت او قد کشید. این اثر نشان میدهد چگونه یک کودک خردسال، در نبود پدر، معنای عشق، ایثار و صبوری را تجربه میکند و در آغوش مادر، راه رشد و مقاومت را میآموزد.
نویسنده در این کتاب، با الهام از خاطرات واقعی، توانسته است روایتی ساده و در عین حال پرکشش بیافریند؛ روایتی که مخاطب نوجوان را درگیر میکند و او را با بخشی از تاریخ معاصر کشور پیوند میدهد.
زبان ساده، روایت عاطفی
شیما ناصری با انتخاب زبانی روان و احساسی، تلاش کرده است تا کتاب برای نوجوانان همدلیبرانگیز و قابلدرک باشد. او روایت زندگی دختری کوچک را از زاویهای نزدیک و ملموس بیان میکند؛ روایتی که نهتنها بهعنوان داستانی شخصی، بلکه بهعنوان تجربهای مشترک از خانوادههای بسیاری در دهه شصت شناخته میشود.
این اثر کوتاه، اما تأثیرگذار، به نوجوان امروز نشان میدهد که جنگ تنها در میدان نبرد خلاصه نمیشد؛ بلکه در خانهها و در دل کودکان و همسران رزمندگان نیز ادامه داشت.
بخشی از کتاب
در یکی از صحنههای کتاب آمده است:
«وقتی مامان مرا کنار تابوت بابا برد، چادرم را روی سرم مرتب کرد و گفت: دخترم، ببین بابا مهدی برگشت پیشمون. دیدی سر قولش موند؟
برای اولینبار، حالا نوبت من بود که بعد از مدتها بابا را بغل کنم. دیگه اون زنده نبود که من را توی بغلش بگیره. سرم را داخل تابوت بردم. دستهایم را دور گردن بابا گره زدم و گفتم: بابا، همیشه توی قلبم میمونی.»
این روایت کوتاه، عصارهای از حسرت، عشق و دلتنگی دختران و پسرانی است که پدرانشان را در راه دفاع از وطن از دست دادند.
جایگاه در ادبیات نوجوان دفاع مقدس
ادبیات دفاع مقدس در سالهای اخیر تلاش کرده است تا با نگاهی تازه، مخاطبان نوجوان را با واقعیتهای جنگ و ایثار آشنا سازد. «یکییدونه دختر» نیز در همین مسیر، از زاویه دیدی متفاوت به موضوع میپردازد؛ زاویهای که کمتر مورد توجه قرار گرفته و آن، تجربه زیسته فرزندان شهداست.
این کتاب میتواند پلی میان نسل امروز و نسل دیروز باشد؛ نسلی که جنگ را ندیده، اما هنوز میراث آن را در قالب قصهها و خاطرات لمس میکند. از اینرو، انتشار چنین آثاری میتواند زمینهای برای گفتوگوی میاننسلی فراهم کند و نوجوانان امروز را با مفاهیمی، چون ایثار، صبوری و پایداری آشنا کند.
انتهای پیام/