موج تازهای از اعتراضهای ضدمهاجرتی در استرالیا، چرخشی نگرانکننده داشته و جوامع مهاجران از طریق لفاظیهای نژادپرستانه، اطلاعات نادرست و حملههای خشونتآمیز هدف قرار گرفتهاند.
از ملبورن تا سیدنی، تظاهرکنندگان راست افراطی، مهاجران را بهعنوان عامل بحران مسکن در این کشور معرفی کردهاند و شعارهایی مملو از بیگانهستیزی و ملیگرایی سفیدپوستان سر میدهند.
با این حال، این ادعاها با بررسی دقیق، بیاعتبار میشوند؛ مهاجرت، اگرچه سهم اندکی در تقاضای مسکن دارد، اما به هیچ وجه علت اصلی بحران فزایندهی استطاعت مالی در استرالیا نیست.
نگرانکنندهتر اینکه، این لفاظیها در تضاد کامل با میراث استعماری خود این کشور است، میراثی که در آن مهاجران اروپایی، بومیان را آواره کرده و استرالیا را از آن خود میدانستند.
واکنشهای ضدمهاجرتی امروز، نه تنها یک نقطهی اشتعال اجتماعی، بلکه بازتاب آشکاری از تنشهای حلنشده بین حال چندفرهنگی استرالیا و گذشتهی استعماری آن است.
تجمعهایی که مهاجران را هدف قرار میدهند
درحالی که این رویدادها بهعنوان اعتراضی علیه سیاست مهاجرتی دولت استرالیا و افزایش هزینههای زندگی مطرح میشدند، بهشدت تحت تاثیر گروههای افراطی قرار داشتند و پیامهای نژادپرستانه آشکاری (به ویژه هدف قرار دادن مهاجران) در آنها وجود داشت.
اعتراضهای موسوم به «راهپیمایی برای استرالیا» در اواخر ماه آگوست (اوایل شهریور) بهطور قابل توجهی پیامهای نژادپرستانهای را علیه مهاجران نشان میداد.
این تظاهرات تحت عنوان حفاظت از آنچه ارزشهای استرالیا و بازپسگیری کشور خوانده شده، سازماندهی شده بود و بهعنوان اعتراضی علیه سیاست مهاجرتی دولت و افزایش هزینههای زندگی مطرح شده بود.
اما در شهرهایی مانند ملبورن و سیدنی، راهپیماییها با شعارهای ملیگرایانه سفیدپوستان، سلامهای نئونازی و حوادث خشونتآمیز، از جمله حمله به استرالیاییهای هندیتبار و حمله به مکانهای مهم برای بومیان، همراه بود.
مردم ملبورن و سیدنی از حملههای فیزیکی به مهاجران، حملههای خشونتآمیز به سکوهای قطار و تهدید به سوءاستفاده آنلاین خبر دادند.
به گزارش گاردین، در ملبورن، نئونازیها به کمپ ساورینیتی، یک مکان مهم برای مردم بومی استرالیا، حمله کردند و زنان را زخمی کردند و شعارهایی مانند قدرت سفیدپوستان و سرزمین مردان سفیدپوست سر دادند.
تاریخ استعماری-مهاجرتی استرالیا
تیآرتی نوشت: سرزنش مهاجران، به ویژه جوامع رنگینپوست، بهخاطر مشکلات مسکن، با تاریخ استعماری-مهاجرتی خود استرالیا در تضاد است.
استعمار اروپایی از سال ۱۷۸۸ به بعد به سلب مالکیت بومیان منجر شد، اما امروزه، مهاجران بهعنوان تهدیدی برای آنچه رویای استرالیایی خوانده شده، معرفی میشوند.
اکنون، منطق نواستعماری، تازهواردان را به خاطر مشکلات نظاممند ناشی از حکومت استعماری و بازارهای مسکن نئولیبرال سرزنش میکند.
انتهای پیام/