رژیم صهیونیستی یکی از ۹ بازیگر دارنده سلاح اتمی در جهان است؛ در عین حال، یکی از ۴ بازیگر این جمع است که به پیمان منع گسترش تسلیحات اتمی NPT نپیوسته‌اند.

در حالی که تاریخ مجعول ۸ دهه‌ای رژیم صهیونیستی فهرستی کامل از انواع جنایت‌های ضدبشری این رژیم را پیش رو می‌نهد و بر تهدید‌های رژیم صهیونیستی برای صلح و امنیت به‌ویژه در غرب آسیا مهر تایید می‌زند، این رژیم بی‌سروصدا سیاست موسوم به ابهام هسته‌ای خود را پیش می‌برد.

افشاگری جدید و نگران‌کننده

انتشار تصاویر ماهواره‌ای جدید از مرکز تحقیقات اتمی شیمون پرز، کانون برنامه تسلیحات اتمی اعلام‌نشده رژیم صهیونیستی در نزدیکی شهر دیمونا در صحرای نگب در اراضی اشغالی، بار دیگر نگرانی‌ها از این برنامه هسته‌ای مبهم را تشدید کرد.

در عین حال، آژانس بین‌المللی انرژی اتمی مدعی شد که رژیم صهیونیستی ملزم به ارائه اطلاعات درباره تاسیسات هسته‌ای خود به جز رآکتور تحقیقاتی سورک نیست؛ چراکه آژانس به دلیل نپیوستن رژیم به معاهده منع گسترش تسلیحات هسته‌ای، حقی برای بازرسی از دیمونا ندارد و نظارتش بر تاسیسات تحقیقاتی سورک محدود است!

آنچه افشاگری درباره تاسیسات یادشده را نگران‌کننده‌تر کرد، تداوم سیاست ابهام هسته‌ای رژیم صهیونیستی در میانه لفاظی‌ها و ادعاهای اتمی این رژیم در سال‌های اخیر است.

در حالی که جزئیات مربوط به دیمونا همچنان اسرارآمیز باقی مانده، افشاگری دیگری در دهه ۱۹۸۰ از این تاسیسات، کارشناسان را به این نتیجه رسانده بود که رژیم صهیونیستی ده‌ها کلاهک هسته‌ای تولید کرده است.

با توجه به محرمانه بودن برنامه هسته‌ای رژیم صهیونیستی، تخمین تعداد سلاح‌های اتمی آن همچنان دشوار است؛ با وجود این، بولتن دانشمندان اتمی در سال ۲۰۲۲ این تعداد را حدود ۹۰ کلاهک اعلام کرد.

برخی از گزارش‌ها برآورد می‌کنند که رژیم صهیونیستی حدود ۹۰ تا ۲۰۰ بمب اتم در اختیار داشته باشد.

سیاست ابهام هسته‌ای

سیاست عدم شفافیت اتمی رژیم صهیونیستی موسوم به آمیموت (Amimut)، به این معنی است که این رژیم به‌طور رسمی برنامه تسلیحات اتمی خود را اعلام نمی‌کند.

این رویکرد در تضاد با دیگر کشور‌های مسلح به سلاح اتمی است که زرادخانه‌های خود را اعلام کرده‌اند و عضو معاهده‌هایی مانند پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای هستند.

رژیم صهیونیستی مدت‌هاست به بهانه آنچه تهدید‌های منطقه‌ای و بی‌ثباتی می‌خواند، در تلاش است تا سیاست ابهام هسته‌ای خود را حفظ کرده و به معاهده‌های خلع سلاح نپیوندد.

تسلیحات اتمی رژیم صهیونیستی؛ خطری جدی برای غرب آسیا

خطر‌های تسلیحات اتمی رژیم صهیونیستی دارای ابعاد گسترده‌ای هستند که در ۲ دسته منطقه‌ای و بین‌المللی قابل تفکیک هستند.

پیامد‌های فاجعه‌بار انسانی و زیست‌محیطی: هرگونه استفاده از سلاح‌های اتمی در منطقه‌ای پرجمعیت مانند غرب آسیا منجر به صد‌ها هزار مرگ، جراحت‌های گسترده و تخریب گسترده ناشی از انفجار، آتش‌سوزی و تشعشعات خواهد شد.

افزایش بی‌ثباتی منطقه‌ای و تکثیر سلاح‌های هسته‌ای: وجود سلاح‌های اتمی رژیم صهیونیستی، با وجود وضعیت اعلام‌نشده آن‌ها، به بی‌اعتمادی منطقه‌ای دامن می‌زند و ممکن است دیگر کشور‌ها را به مسیر تولید سلاح‌های کشتار جمعی سوق دهد.

تشدید درگیری: تشدید درگیری‌ها به‌ویژه در غزه، احتمال استقرار سلاح‌های اتمی را به‌عنوان آخرین راه‌حل علیه تهدید‌های وجودی درک‌شده افزایش می‌دهد، سناریویی که به‌عنوان گزینه سامسون شناخته می‌شود.

فرسایش هنجار‌های بین‌المللی: ابهام هسته‌ای رژیم صهیونیستی و امتناع از پیوستن به معاهده‌های بین‌المللی، مانند پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای (NPT)، تلاش‌های خلع سلاح را تضعیف کرده و یک استاندارد دوگانه ادراک‌شده ایجاد می‌کند که به بی‌ثباتی دامن می‌زند.

غیرانسانی جلوه دادن فلسطینی ها: براساس اعلام کارزار بین‌المللی برای نابودی سلاح‌های اتمی (ICAN)، تشدید تهدید‌ها علیه فلسطینی‌ها در غزه، ازجمله درخواست‌ها برای استفاده از «سلاح‌های روز قیامت» رژیم صهیونیستی، به ایجاد فضایی از غیرانسانی شدن کمک می‌کند و خطر استفاده از سلاح‌های هسته‌ای را افزایش می‌دهد.

ادبیات مخاطره‌آمیز رژیم صهیونیستی

رژیم صهیونیستی در میانه حمله‌های مرگ‌بار خود به غزه در تقریبا ۲ سال گذشته، در سایه حمایت متحدان غربی خود، در حال الگوبرداری از بدترین جنایت‌های روی داده در سراسر جهان در دهه‌های گذشته است.

یکی از الگو‌های یادشده که بار‌ها در لفاظی‌های مقام‌های صهیونیست خود را نمایان کرد، استفاده از تسلیحات اتمی در جریان جنگ جهانی دوم توسط آمریکا است.

یک عضو سابق کنست رژیم صهیونیستی ادعا کرد که راه‌حل بحران، تخریب کامل غزه و رقم زدن ویرانی مانند هیروشیما بدون سلاح هسته‌ای است.

بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی هم برای محقق کردن توهم مالیخولیایی اسحاق رابین، یعنی ناپدید کردن غزه و ساکنان آن به دنبال تبدیل غزه به هیروشیما است.

وزیر میراث کابینه نتانیاهو هم درباره احتمال استفاده از بمب اتمی علیه غزه سخن گفت که با در نظر داشتن سابقه این رژیم در استفاده از تسلیحات شیمیایی زنگ خطر را برای غزه و همه جهان به صدا درآورد.

مخالفت با ایده غرب آسیایی عاری از تسلیحات اتمی

رژیم صهیونیستی در حالی بر طبل سیاست ابهام هسته‌ای خود می‌کوبد که ایران از مدت‌ها پیشنهاد منطقه غرب آسیای عاری از تسلیحات اتمی را ارائه کرده و تلاش خود برای رسیدن به این هدف مهم را به کار گرفته است.

این در حالی است که رژیم صهیونیستی در میانه اتهام‌زنی‌های هسته‌ای به ایران، به‌طور پیوسته از شرکت در مذاکرات یا مباحث مربوط به چنین منطقه‌ای با طرح ادعا‌های بی‌اساس خودداری کرده است.

ضدیت رژیم صهیونیستی با معاهده‌ها و ایده‌های خلح سلاح اتمی محدود به این مورد نیست و این رژیم مذاکرات مربوط به پیمان منع سلاح‌های هسته‌ای (TPNW) را نیز تحریم کرده و به قطعنامه‌های سازمان ملل در حمایت از این پیمان رای منفی داده است.

متحدان غربی رژیم صهیونیستی و در راس آن‌ها آمریکا با اتخاذ رویکردی مبنی بر استاندارد‌های دوگانه از اعمال فشار بر این رژیم برای پیوستن به معاهد‌های مربوطه چشمان خود را بر فهرست جنایت‌های رژیم صهیونیستی طی دهه‌های گذشته بسته‌اند؛ این در حالی است که رژیم صهیونیستی و برنامه هسته‌ای آن تهدیدی جدی برای صلح و ثبات جهانی، به‌ویژه در منطقه، است.

استاندارد دوگانه متحدان غربی رژیم صهیونیستی در موضوع اجتناب این رژیم از عضویت در معاهده‌های بین‌المللی، سبب شد که این رژیم از مصونیت برخوردار بوده و خود را مجاز به نقض قوانین بین‌المللی و حقوق بشری بدون هراس از پاسخگویی بداند.

براساس گزارش پایگاه آرمز کنترل سنتر، اعتقاد عمومی بر این است که رژیم صهیونیستی دارای سلاح‌های هسته‌ای است، اگرچه وجود زرادخانه هسته‌ای را نه تایید و نه انکار می‌کند؛ این رژیم عضو پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای نیست و پادمان‌های آژانس را درمورد برخی از فعالیت‌های هسته‌ای اصلی خود نپذیرفته است؛ سیاست عدم شفافیت هسته‌ای رژیم صهیونیستی به‌طور عموم توسط متحدان آن تحمل شده است.

انتهای پیام/