ایال زمیر، رئیس ستاد ارتش رژیم صهیونیستی مراحل طرح اشغال کامل شهر غزه را علیرغم مذاکرات غیرمستقیم در مورد آتشبس احتمالی و توافق تبادل زندانیان تشریح کرد.
این طرح همچنین در وزارت جنگ رژیم صهیونیستی نیز به تصویب رسیده است؛ پیش از این کابینه بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر رژیم صهیونیستی پیشنهاد گستردهتری را برای اشغال تدریجی کل نوار غزه، با شروع از شهر غزه، تصویب کرد.
این طرح پیشبینی میکند که نزدیک به یک میلیون فلسطینی به سمت جنوب رانده شوند، شهر محاصره شود و حملات زمینی به مناطق مسکونی انجام گیرد.
بهعنوان بخشی از اولین گامها، ارتش رژیم صهیونیستی حمله گستردهای را به محله الزیتون در جنوب شرقی شهر غزه آغاز کرد؛ شاهدان میگویند که این حمله شامل منفجر کردن خانهها با رباتهای بمبگذاری شده، آتش توپخانه، تیراندازی کور و آوارگی گسترده بود.
این طرح همچنین خواستار تقویت واحدهای ارتش رژیم صهیونیستی در شمال غزه برای هموار کردن راه بهمنظور اشغال شهر، مطابق با کارزار رژیم صهیونیستی است.
روزنامه تایمز اسرائیل به نقل از یک منبع امنیتی مدعی شد که یسرائیل کاتز، وزیر جنگ رژیم صهیونیستی از نقشههای این حمله که «ارابههای گیدئون ۲» نام گرفته، تمجید کرده است.
تصمیم رژیم صهیونیستی برای اشغال شهر علیرغم مذاکرات آتشبس جاری صورت میگیرد، چرا که حماس پیشنهادی را که با میانجیگری مصر و قطر برای توقف ۶۰ روزه جنگ ارائه شده بود، پذیرفته است.
حماس بارها آمادگی خود را برای آزادی زندانیان صهیونیست در ازای پایان جنگ، عقبنشینی کامل نظامیان صهیونیست از غزه و آزادی اسیران فلسطینی اعلام کرده است.
این طرح در حالی به تصویب میرسد که رژیم صهیونیستی با افزایش فشارهای داخلی و بینالمللی مواجه است.
رژیم صهیونیستی مدعی است که در حال حاضر حدود ۷۵ درصد غزه را کنترل میکند؛ اکنون به دنبال اشغال بخشهای باقیمانده، از جمله اردوگاههای پناهندگان و مناطق پرجمعیت غیرنظامی است؛ اصرار نتانیاهو بر اقدام نظامی، ناامیدی پنهان در پشت عزم و اراده را نشان میدهد.
هیچ طرح معتبری برای غزه پس از جنگ وجود ندارد؛ قدرتهای منطقهای نگران هستند، مصر و اردن از پذیرش فلسطینیان خودداری کردهاند، عربستان عادیسازی روابط را با رژیم صهیونیستی به حالت تعلیق درآورده و منتظر پیشرفت در جهت تشکیل کشور فلسطین است.
رژیم اشغالگر طبق قوانین بینالمللی موظف به محافظت از غیرنظامیان است، نه اینکه آنها را گرسنه نگهدارد یا آواره کند؛ بمباران زیرساختهای غیرنظامی و مسدود کردن کمکها، جنایات جنگی را به دنبال دارد.
اما گزینههای دیگری از جمله آتشبس فوری، دیپلماسی مجدد، کریدورهای بشردوستانه تحت نظارت و گذار به کنترل فلسطینی تحت نظارت سازمان ملل وجود دارد.
نتانیاهو به دنبال یک طناب نجات سیاسی است، اما این امر جایگاه رژیم صهیونیستی را تضعیف کرده است؛ رنج فلسطینیان آسیب جانبی نیست، بلکه نتیجه یک چشمانداز شکستخورده است.
- بیشتر بخوانید:
- هداف رژیم صهیونیستی از شهرکسازی در قدس اشغالی
- طرح اشغال غزه و آشکار شدن اختلاف نتانیاهو و ارتش رژیم صهیونیستی
آینده در تانکهایی که از اردوگاههای غزه عبور میکنند، نیست، بلکه در بازسازی یک مسیر سیاسی مبتنی بر کرامت و حقوق است.
جنگ غزه برای نتانیاهو بهعنوان یک تسکین شخصی بود؛ پیش از طوفانالاقصی، ائتلاف او با اعتراضهای سراسری مواجه بود و کابینه رژیم صهیونیستی در آستانه فروپاشی قرار داشت، اما سپس جنگ غزه آغاز شد.
امروز در اراضی اشغالی اجماع وجود دارد که حدود ۲ سال جنگ در غزه نتوانسته به اهداف اعلامشده خود برسد؛ حتی ارتش رژیم صهیونیستی اکنون ادعا میکند که اهدافش تمام شده است.
از طرف دیگر، جامعه اراضی اشغالی خسته است، زندانیان صهیونیست همچنان در دست حماس هستند، هزینه جنگ حتی با کمک آمریکا که دهها میلیارد دلار مهمات برای رژیم صهیونیستی فراهم کرده، بسیار زیاد بوده است و علاوه بر همه اینها، اکنون تمام جهان مخالف این جنگ و مخالف رژیم صهیونیستی و نسلکشی آن در غزه است.
دولتهای غربی آشکارا تخلفات رژیم صهیونیستی را در غزه -گرسنگی، کشتار کودکان، غیرانسانی کردن فلسطینیها، پاکسازی قومی و جنایات جنگی متعدد- محکوم میکنند.
تنها یک نفر میخواهد جنگ ادامه پیدا کند و آن نتانیاهو است؛ بقای او به روشن نگه داشتن ماشین جنگ بستگی دارد، اما چیزهای بیشتری هم وجود دارد.
انتهای پیام/