علیرضا استکی، سرمربی تیم بوکس امید و مربی اختصاصی امیر علیاکبری در گفتوگویی مفصل با میزان، به بررسی عملکرد تیمش در رقابتهای قهرمانی امیدهای آسیا و همچنین مبارزه اخیر شاگردش مقابل فایتر روس در سازمان ACA پرداخت.
ماحصل این گفتوگو را در ادامه از زیر نظر میگذرانید:
آقای استکی، درباره مبارزه اخیر امیر علیاکبری مقابل رقیب روس در سازمان ACA صحبت کنید.
مبارزه بسیار سختی بود. حریف روس از نظر فنی و بدنی، رقیب سنگینی محسوب میشد و مبارزه را هم خیلی خوب شروع کرد، اما امیر توانست بهخوبی برگردد و در نهایت با ناکاوت کار را تمام کند. واقعاً نمایش عالی داشت.
به تیم بوکس امید برسیم. پیشبینی شما از عملکرد تیم امید در رقابتهای بوکس قهرمانی امیدهای آسیا چه بود؟
با توجه به تغییرات لحظه آخری در شرایط سنی برخی بوکسورها، تعدادی از بچههای خوب ما نتوانستند حضور پیدا کنند. همچنین به دلیل شرایط جنگ تحمیلی، اردوهایمان عقب افتاد و آمادگی بچهها کامل نبود. با این حال، در ۲۱ روز تمام تلاشمان را کردیم که تیم را آماده مسابقه کنیم. از همان ابتدا هم به فدراسیون گفته بودم که کار سختی داریم، اما آنها تصمیم گرفتند تیم امید اعزام شود که باید از مسئولان فدراسیون تشکر کنم. سطح مسابقات بسیار بالا بود و بیشتر بوکسورهای ما جوان و کمتجربه بودند، حتی بعضی از آنها در رده جوانان هم هنوز مسابقه نداده بودند. با این حال خوشحالم که توانستیم چند استعداد جوان را معرفی کنیم.
عملکرد پسرتان سام و کسب مدال نقره را چطور ارزیابی میکنید؟
به سام گفته بودم که گرفتن مدال در این رقابتها کار بزرگی است و ادامه راه برایش سختتر خواهد شد. او مسابقات را خوب شروع کرد، اما قرعه شب دوم و سوم واقعاً دشوار بود. با این وجود عالی جنگید و مدال نقره حقش بود.
بعد از موفقیت سام و برداشته شدن فشار روانی، قصد ندارید همکاریتان را با تیم امید تمام کنید؟
من ۲۰ سال است مربیگری میکنم و همیشه با قلبم این کار را انجام دادهام. برایم فرقی نمیکند چه کسی مدال بگیرد که بخواهم به خاطر یک نفر بمانم یا بروم. فعلاً برنامه یا تصمیم خاصی برای آینده ندارم. امسال مسابقات جهانی برگزار میشود و اگر فدراسیون اعزام کند، اتفاق خوبی خواهد بود. کسی هم از آینده خبر ندارد.
برخی انتقادها به کادر فنی شما مطرح شده است. در اینباره چه نظری دارید؟
اصلاً موافق این انتقادها نیستم، چون همیشه از مربیان قوی استفاده کردهام. همکار سابقم در تیم بزرگسالان حالا سرمربی تیم ملی است. در تیم امید، مربیان مختلفی بهصورت دورهای آمدهاند و رفتهاند. اصولاً خودم برنامهریزی کارها را انجام میدهم و دنبال کسانی هستم که بتوانند همدلی ایجاد کنند و ارتباط خوبی با تیم، من و فدراسیون داشته باشند. از احسان روزبهانی بهعنوان مشاور و از شاهین موسوی بهعنوان مربی کنارم استفاده میکنم. شهرام فاتح هم سالهاست کنار ماست. همه مربیانی که کنارم بودهاند از بهترینهای ایران بودهاند و باز هم همین مسیر را ادامه میدهم. از نوشمهر و تمام مربیانی که به من کمک کردند هم ممنونم.
اینکه خودت همه مسائل فنی را در دست میگیری چقدر در کارت تاثیر دارد.
من همیشه خودم وسط گود هستم و کارها را پیش میبرم. برنامههای روزانه، هفتگی و ماهیانه بچهها را میچینم. مربیانم هم همیشه به من کمک میکنند و یک تیم واقعی و همدل هستیم.
بدون تعارف از نتایج تیم امید در قهرمانی آسیا راضی هستید؟
این موضوع کلاً اشتباه است و نمیتوانم بگویم راضی هستم یا نه، چون هیچ مربی دوست ندارد شاگردش ببازد. ما میخواستیم همه بوکسورها مدال بگیرند، اما باید واقعبین بود؛ وقتی در کشورهایی مثل قزاقستان و ازبکستان بوکس اولویت اول ورزش است و در ایران اولویت چندم، شرایط یکسانی وجود ندارد. حتی داوری هم چه بخواهیم چه نخواهیم تأثیرگذار است. من معتقدم باید حداقل یک نقره و ۲ برنز میگرفتیم، اما بوکس همین است. یک روز روی ابرها هستید و یک روز کف زمین. وظیفه من ساختن بوکسور و تحویل آن به تیم بزرگسالان است و در این مسیر هر کاری بتوانم انجام میدهم.
انتهای پیام/