یکی از وعدههای عملینشده ریاستجمهوری دونالد ترامپ این است که او جنگ بین روسیه و اوکراین را با یک شاهکار دیپلماتیک سریع پایان خواهد داد.
ترامپ تهدید کرد، اعمال فشار کرد و با این حال این جنگ همچنان ادامه دارد.
اکنون، ترامپ شرط میبندد که دیدار رو در رو با ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه به پیشرفتی دستنیافتنی منجر خواهد شد و احتمالا نگرانیهای رأیدهندگان در مورد نحوه مدیریت جنگ از طرف او را فرو خواهد نشاند.
این اجلاس که روز جمعه آینده در آلاسکا، برگزار میشود، به یکی از بزرگترین قمارهای دوره دوم ترامپ تبدیل شده است؛ میزبانی این نشست انتظارها را درباره اینکه او جنگ را متوقف خواهد کرد، افزایش میدهد.
در داخل دولت ترامپ، یک مقام امنیت ملی اذعان کرد که ایجاد یک توافق صلح آسان نخواهد بود؛ یکی از طرفین درگیر در این مذاکرات حضور نخواهد داشت؛ ولودیمیر زلنسکی، رئیسجمهور اوکراین که از واگذاری اراضی به روسیه خودداری کرده است.
مدتی است که هر دو طرف در مورد دیدار ترامپ و پوتین صحبت میکنند؛ پس چرا هر یک از طرفین ممکن است بخواهند این اتفاق اکنون رخ دهد؟
دونالد ترامپ، میخواهد از قدرت شخصیت خود برای ایجاد یک توافق استفاده کند، زیرا مدعی است که ۶ ماه سرسختی مسکو را میتوان با ملاقات رو در رو با کرملین برطرف کرد.
به نظر میرسد ترامپ هنوز به این ایده پایبند است که میتوان کرملین را برای توقف جنگ متقاعد کرد، با وجود اینکه پوتین بهتازگی موضع حداکثری خود را درباره اینکه مردم روسیه و اوکراین یکی هستند و هر جا که یک سرباز روسی قدم بگذارد روسیه است، مطرح کرده است.
بسیار بعید است که رئیسجمهور روسیه با شروط ترامپ و آتشبس بدون قید و شرط موافقت کند.
بعید است که پوتین با آتشبسی موافقت کند که در آن خطوط مقدم به همان شکلی که هستند باقی بمانند؛ آمریکا، اروپا و اوکراین پیش از این در ماه می، تحت تهدید تحریمها، چنین تواقفی را خواستار شده بودند و روسیه آن را رد کرد.
ترامپ از تحریمها عقبنشینی کرد و مذاکرات سطح پایین در استانبول را ترجیح داد که به جایی نرسید.
کرملین در حال حاضر دستاوردهای تدریجی در خط مقدم را به مزایای استراتژیک تبدیل میکند و هیچ دلیلی برای متوقف کردن این پیشرفت در حال حاضر، که به اوج خود رسیده است، نمیبیند.
- بیشتر بخوانید:
- محورهای گفتوگوی ترامپ و پوتین در آلاسکا
- پیامدهای استقرار زیردریاییهای هستهای آمریکا در نزدیک روسیه
حتی تهدید تحریمهای ثانویه علیه چین و هند -که به نظر میرسد در برابر فشار آمریکا مقاوم هستند- آن محاسبات نظامی فوری را برای باقیمانده تابستان تغییر نخواهد داد و دستکم تا اکتبر (مهر ماه)، پوتین میخواهد بجنگد، زیرا در حال پیروزی است.
پوتین میتواند بهدرستی شکافهای موجود را در اتحاد غرب پس از نشستی با ترامپ که روابط آمریکا و روسیه را بهبود میبخشد، اما اوکراین را به حال خود رها میکند، ببیند.
اروپا میتواند تمام تلاش خود را برای حمایت از کییف انجام دهد، اما بدون حمایت آمریکا نمیتواند موازنه را تغییر دهد.
روسیه میتواند شاهد تبدیل دستاوردهای کوچک در شرق اوکراین به شکست آهسته نیروهای اوکراینی در زمینهای مسطح و باز بین دونباس و شهرهای مرکزی دنیپرو، زاپوریژیا و پایتخت باشد.
دفاع اوکراین میتواند ضعیف باشد و بحران نیروی انسانی نظامی کییف زمانی که زلنسکی خواستار استقرار گستردهتر برای تقویت دفاع این کشور میشود، به یک فاجعه سیاسی تبدیل شود.
انتهای پیام/