امیرسعید ایروانی، سفیر و نماینده دائم جمهوری اسلامی ایران نزد سازمان ملل در کنفرانس بین‌المللی عالی‌رتبه برای حل‌وفصل مسالمت‌آمیز مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل [به‌اصطلاح] دو دولتی نیویورک، گفت: هرگونه تلاش برای عادی‌سازی روابط با رژیم اشغالگر اسرائیل، مادامی که این رژیم به اشغال غیرقانونی و ارتکاب جنایت‌ها ادامه می‌دهد، خیانت به حقوق بین‌الملل و عدالت به‌شمار می‌آید؛ چنین اقدام‌هایی صلح و امنیت منطقه‌ای و بین‌المللی را تضعیف کرده، مشروعیت ناحق به اعمال جنایت‌کارانه این رژیم می‌بخشند و آن را در ارتکاب بیشتر نقض‌های فاحش حقوق بین‌الملل، بی‌پرواتر می‌سازند.

متن کامل سخنرانی ایروانی به شرح زیر است:

بسم الله الرحمن الرحیم

آقای رئیس، همکاران گرامی

در طول قریب به هشتاد سال، امتیازات چشمگیری به رژیم اشغالگر در سرزمین‌های فلسطینی اعطا شده است؛ سیاست مماشات، در تحقق صلح بی‌نتیجه بوده و در عوض، مشروعیت‌بخشی و تقویت سیاست‌های توسعه‌طلبانه رژیم صهیونیستی را درپی داشته است؛ از سال ۱۹۴۷، اشغال و الحاق سرزمین‌های فلسطینی و ایجاد شهرک‌های غیرقانونی استمرار داشته و نقض حقوق ذاتی فلسطینیان نیز تشدید شده است؛ همچنین، سرزمین‌های سوری و لبنانی تحت اشغال و تجاوز مستمر رژیم صهیونیستی قرار دارند. 

نوار غزه به دست این رژیم به تلی از ویرانه بدل شده و هزاران تن از ساکنان آن به طرز وحشیانه‌ای قتل‌عام شده‌اند؛ در همین حال، این رژیم قصد دارد کرانه باختری را نیز به سرزمین‌های پیشتر اشغالی فلسطین ضمیمه نماید؛ افزون بر این، توافق به اصطلاح ابراهیم، هیچ ارزش افزود‌ه‌ای برای حل‌وفصل مسالمت‌آمیز مسأله فلسطین به همراه نداشت؛ بلکه صرفا این رژیم را در مسیر تقویت و تداوم سیاست‌های بی‌ثبات‌ساز خود در فلسطین و فراتر از آن جسورتر ساخت. 

هیچ‌یک از قطعنامه‌های سازمان ملل در خصوص مسأله فلسطین، مورد احترام رژیم صهیونیستی قرار نگرفته است؛ در عین حال، این رژیم از حمایت بی‌دریغ آمریکا در شورای امنیت برخوردار بوده و این کشور با اعمال حدود پنجاه وتو، آن را از عدالت و پاسخگویی مصون داشته است. جای تردیدی نیست که جریان بی مهار ارسال تسلیحات به اسرائیل، این رژیم را در تداوم اقدامات نسل‌زدایانه‌اش در غزه و ارتکاب جنایات جنگی در سطح منطقه توانمند ساخته است. 

قساوت این رژیم، که در تعارض با حقوق بین‌الملل و منشور ملل متحد قرار دارد، دامنه خود را به قلمرو و حاکمیت جمهوری اسلامی ایران نیز گسترش داده است؛ در فاصله ۱۳ تا ۲۵ ژوئن ۲۰۲۵، زیرساخت‌های حیاتی ایران، دانشمندان، غیرنظامیان ازجمله زنان و کودکان، و اماکن غیرنظامی، همچنین تاسیسات هست‌های تحت پادمان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، هدف حملات بدون تحریک قبلی رژیم صهیونیستی قرار گرفت؛ حملاتی که با مشارکت مستقیم آمریکا انجام پذیرفت. 

آقای رئیس، همکاران گرامی

جمهوری اسلامی ایران بار دیگر حمایت قاطع خود را از ملت فلسطین در تحقق حق لاینفک آنان نسبت به تعیین سرنوشت خویش اعلام می‌دارد؛ ایران عمیقا بر مقاومت در برابر آپارتاید، برتری‌طلبی متکبرانه، مداخلات خارجی و اشغالگری باور دارد، در عین حال که در پی حل‌وفصل مسالمت‌‌آمیز منازعات و ترویج آن است؛ در طول دو سال گذشته، ایران با پافشاری تمام، خواستار آتش‌بس فوری و بدون قید و شرط در نوار غزه بوده و به‌طور مکرر جامعه بین‌المللی را نسبت به گسترش بحران به سایر نقاط منطقه در صورت تداوم تجاوزات و جنایات رژیم صهیونیستی هشدار داده است. 

منشور، اصل تعیین سرنوشت را تجویز نموده و بر عهده سازمان ملل نهاده است که حق هر ملت را در انتخاب آزادانه سرنوشت خویش محترم شمارد؛ بر پایه همین باور، جمهوری اسلامی ایران بار دیگر موضع اصولی خود را مورد تاکید قرار میدهد مبنی بر آنکه صلح و امنیت پایدار در منطقه، صرفا از طریق تاسیس دولت مستقل و دارای حاکمیت فلسطین محقق خواهد شد؛ دولتی که مبتنی بر اراده راستین ساکنان اصلی آن، فارغ از دین و آیین ایشان، اعم از مسلمان، یهودی یا مسیحی، و از طریق برگزاری همه‌پرسی آزاد و فراگیر، اعلام و بنیان نهاده شود؛ بر این اساس، جمهوری اسلامی ایران طرح خود را برای برگزاری همه‌پرسی سراسری در میان مردم فلسطین به منظور تعیین آینده کشورشان، به‌عنوان مردم‌سالارانه‌ترین مسیر حل‌وفصل مسأله فلسطین، در سند S/۲۰۱۹/۸۶۲ به‌ثبت رسانده است. 
 
آقای رئیس

تردیدی نیست آنچه فلسطینیان تا کنون در صحنه سیاسی به دست آورده‌اند، حاصل خون و فداکاری‌های ملت فلسطین در مقاومت مقدس آنان بر خاک خود در برابر رژیم صهیونیستی و پشتیبانان آن است؛ به‌واسطه همین فداکاری‌ها و خون هزاران فلسطینی بیگناه که در طول نزدیک به دو سال گذشته به دست این رژیم قتل‌عام شده‌اند، تلاش‌های بی‌حاصل برای حذف مسأله فلسطین از عرصه بین‌المللی با شکست کامل مواجه شده است. 

آقای رئیس

جمهوری اسلامی ایران با قاطعیت بر این باور است که هر ابتکار واقعی برای تحقق حقوق لاینفک ملت فلسطین، باید بر اصول اساسی زیر استوار باشد: 

اول آنکه، صلحی عادلانه و پایدار در فلسطین صرفا از رهگذر تحقق کامل حق ذاتی ملت فلسطین نسبت به تعیین سرنوشت خود و پایان کامل اشغالگری، آپارتاید و کلیه اشکال سلطه استعماری ممکن خواهد شد؛ احیای فرمول‌های شکست‌خورده و بی‌اعتبار، چیزی جز مشروعیت‌بخشی به تجاوز و تثبیت بی‌عدالتی در پی نخواهد داشت؛ صلح باید مبتنی بر رویکردی واقعبینانه و مردم‌سالار باشد؛ هر راهکاری که فاقد این ویژگی‌ها باشد، محکوم به شکست است؛ ایران آمادگی دارد مسئولیت خود را در حمایت از این رویکرد عادلانه ایفا نماید. 

ثانیا، آتش‌بس فوری و بدون قید و شرط باید به اجرا درآید؛ دسترسی کامل، بدون مانع و پایدار بشردوستانه به غزه و کلیه سرزمین‌های اشغالی فلسطین باید بی‌درنگ تضمین شود؛ این آتش‌بس باید به یک آتش‌بس دائمی منتهی گردد که بازسازی غزه را با رعایت کامل حقوق ملت فلسطین دربر گیرد. 

سوم آنکه، هرگونه جابه‌جایی اجباری، اعم از مناطق موسوم به «امن» مناطق حائل، یا هرگونه تلاش برای انتقال یا اسکان اجباری فلسطینیان در دیگر مکان‌ها یا کشور‌های ثالث، باید قاطعانه رد شود؛ این طرح‌های غیرقانونی نقض فاحش حقوق بین‌الملل به‌شمار می‌روند و نباید تحت هیچ بهانه‌ای به امری عادی بدل گردند. 

رابعا، عضویت کامل فلسطین در سازمان ملل باید در اولویت قرار گیرد؛ شورای امنیت، به موجب ماده ۴ منشور ملل متحد، مکلف است عضویت فلسطین را توصیه نماید؛ این توصیه دیرهنگام، اصول مندرج در منشور را پاس می‌دارد و اراده قاطع جامعه بین‌المللی را که در قطعنامه‌های مجمع عمومی متجلی است، منعکس می‌سازد؛ نباید اجازه داد این روند به‌دلیل منافع محدود یک عضو، با مانع مواجه گردد؛ مجمع عمومی، به‌عنوان جامع‌ترین رکن از حیث نمایندگی در سازمان ملل متحد، باید نقش شایسته خود را در این زمینه ایفا نماید. 

پنجم، رژیم اشغالگر باید به‌طور کامل در قبال نقض‌های نظام‌مند و گسترده حقوق بین‌الملل بشردوستانه و حقوق بشر بین‌الملل، ازجمله جنایات جنگی، نسل‌زدایی، پاکسازی قومی، اشغال‌غیرقانونی مستمر و سیاست‌های آپارتاید خود پاسخگو شناخته شود؛ هیچ‌گونه مصونیت و معافیتی نباید این نقض‌های فاحش را پوشش دهد؛ با توجه به تداوم بی‌اعتنایی این رژیم به منشور و قطعنامه‌های سازمان ملل، باید با اعمال تحریم‌های هدفمند و تعلیق عضویت آن در سازمان ملل، از تمامیت و اعتبار این سازمان صیانت به‌عمل آید. 

هرگونه تلاش برای عادی‌سازی روابط با رژیم اشغالگر اسرائیل، مادامی که این رژیم به اشغال غیرقانونی و ارتکاب جنایات ادامه می‌دهد، خیانت به حقوق بین‌الملل و عدالت به‌شمار می‌آید؛ چنین اقداماتی صلح و امنیت منطقه‌ای و بین‌المللی را تضعیف کرده، مشروعیت ناحق به اعمال جنایت‌کارانه این رژیم می‌بخشند و آن را در ارتکاب بیشتر نقض‌های فاحش حقوق بین‌الملل، بی‌پرواتر می‌سازند. 

ما خواهان راه‌حلی پایدار هستیم و هشدار می‌دهیم که هیچ راه‌حلی که بر بی‌عدالتی، آپارتاید و نابرابری استوار باشد، پایدار نخواهد ماند.

انتهای پیام/