در حالی که رژیم صهیونیستی در غزه مرتکب نسلکشی میشود، آلمان علیرغم انتقادهای موقت خود، همچنان به حمایت از آن ادامه میدهد و نظم پس از جنگ جهانی دوم را به خطر میاندازد.
در جریان آخرین سفر گیدئون ساعر، وزیر خارجه رژیم صهیونیستی به برلین در اوایل ژوئن (خرداد ماه)، یوهان وادفول، وزیر خارجه جدید دموکراتمسیحی آلمان حمایت این کشور را از رژیم صهیونیستی به صراحت تکرار کرد و مدعی شد: بدیهی است که اسرائیل حق دارد از خود در برابر حماس و سایر دشمنان دفاع کند.
این مقام ارشد دولت آلمان تاکید کرد که این کشور با تأمین سلاح به حمایت از رژیم صهیونیستی ادامه خواهد داد.
در همان زمان، وادفول علیه به رسمیت شناختن یک کشور فلسطینی صحبت کرد و مدعی شد که این کار «سیگنال اشتباهی» ارسال میکند.
در پی رأیگیری در مورد بررسی و تعلیق احتمالی توافقنامه همکاری اتحادیه اروپا و رژیم صهیونیستی، او همچنین گفت که این توافقنامه باید دستنخورده باقی بماند.
هر کسی که در هفتههای اخیر امیدوار بود که انتقاد محتاطانه وادفول از اقدامهای رژیم صهیونیستی ممکن است نشانهای از تغییر در تفکر او باشد، ناامید شد؛ اظهارات او در طول سفر ساعر، هر آنچه را که قبلا به آن اشاره کرده بود، برعکس کرد.
اظهارات متناقض، موضع بدون تغییر
با این حال، به نظر میرسید که اجماع آلمان در مورد رژیم صهیونیستی در هفتههای قبل از آن لحظه در حال فروپاشی بود؛ بهعنوان مثال، وادفول در مصاحبهای با روزنامه زوددویچه سایتونگ گفت جای سوال دارد که آیا اقدامهای رژیم صهیونیستی در غزه هنوز میتواند با قوانین بشردوستانه بینالمللی مطابقت داشته باشد.
در همین زمینه، او همچنین اعلام کرد که صادرات سلاح به رژیم صهیونیستی قرار است مورد بررسی قرار گیرد.
در اواخر ماه می (خرداد ماه)، فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان به روزنامه رپوبلیکا گفت که دیگر نمیتواند هیچ هدف استراتژیک روشنی را در ادامه جنگ از طرف رژیم صهیونیستی تشخیص دهد.
این اظهارات با سایر ادعاهای هر دو سیاستمدار در تضاد است؛ وادفول در سفر خود به اراضی اشغالی در اوایل ماه می، همچنان با محاصره غزه که یک جنایت جنگی از طرف رژیم صهیونیستی است، موافق به نظر میرسید.
او این موضع را با اشاره به این ادعای بیاساس که حماس از این کالاها سوءاستفاده میکند -روایتی که از طرف رژیم صهیونیستی منتشر شده است اما تا به امروز هیچ بررسی جدی را پشت سر نگذاشته است- توجیه کرد.
از نظر عملی، خط مشی آلمان همچنان روشن است؛ دولت این کشور با تأمین سلاح و پوشش دیپلماتیک از استقرار نظامی رژیم صهیونیستی حمایت میکند.
موضع دولت آلمان در قبال رژیم صهیونیستی را شاید بتوان به بهترین شکل در قالب نوعی عملگرایی جدید خلاصه کرد؛ دیگر نمیتواند در قبال اقدامهای رژیم صهیونیستی در غزه کاملاً ساکت و بیانتقاد بماند، زیرا این اقدامها دیگر در سطح بینالمللی خوشایند نیست.
با وجود این، آلمان همچنین از هرگونه پیامد مشخصی از انتقاد خود، که بسیار دیرهنگام مطرح شده است، خودداری میکند، بنابراین، خود را به بنبست رسانده است.
شاید واضحترین بیان این موضوع، طرح اتهام موجه نیکاراگوئه در دیوان بینالمللی دادگستری (ICJ) درباره مشارکت آلمان در نسلکشی در غزه باشد.
اعتبار خدشهدار شده آلمان
با توجه به همه اینها، اعتبار آلمان مدتهاست که خدشهدار شده است؛ دفاع از حقوق بشر تنها در جاهایی که متحدان خود را تحت تأثیر قرار نمیدهد، نظم بینالمللی لیبرال را تضعیف میکند.
برلین در طول یک سال و نیم گذشته سیگنالی کاملا واضح ارسال کرده است؛ خشونت سیستماتیک در مقیاس تاریخی میتواند بدون هیچ پیامدی ادامه یابد، تا زمانی که متحدان مناسبی داشته باشید.
در مقابل، چندین کشور عضو اتحادیه اروپا، از جمله اسپانیا، ایرلند و نروژ، در سال گذشته فلسطین را بهعنوان یک کشور به رسمیت شناختهاند؛ این یک گام نمادین است که مستقیما با مسیر توسعهطلبانه رژیم صهیونیستی در تضاد است.
به نظر میرسد مرتس مشتاق است دستکم به صورت لفظی این فشار دیپلماتیک فزاینده را بر رژیم صهیونیستی مهار کند و از این طریق با انزوای خود آلمان نیز مقابله کند.
از زمانی که آنگلا مرکل، صدراعظم پیشین آلمان در سال ۲۰۰۸ به کنست رژیم صهیونیستی رفت و اعلام کرد که امنیت رژیم صهیونیستی بخشی از اهداف آلمان است، این عبارت بهطور فزایندهای به یک اصل سیاست خارجی تبدیل شده است؛ این عبارت، سیاست خاورمیانهای آلمان و همچنین بخشهایی از چپ سیاسی را شکل میدهد که همبستگی بیقید و شرط آنها با رژیم صهیونیستی تا به امروز - عمدتاً صرفنظر از اقدامهای مشخص دولت، چه برسد به واقعیتها - در عمل پابرجا مانده است.
مرتس، در بیانیه سیاست دولتی خود در ماه ژوئن، حتی پا را فراتر از مرکل گذاشت و اعلام کرد: هدف دولت ما دفاع از دولت اسرائیل به شکلی که وجود دارد، است.
انتهای پیام/