در شرایطی که کمتر از سه هفته تا برگزاری دیدار سوپرجام فوتبال ایران باقی مانده، وضعیت دو تیم استقلال و تراکتور تفاوتی فاحش و تأملبرانگیز دارد. باشگاه تراکتور نهتنها ترکیب فصل گذشته خود را بهخوبی حفظ کرده، بلکه در بازار نقلوانتقالات با برنامه، سریع و مؤثر عمل کرده است. در نقطه مقابل، استقلال با وجود وعدههای بزرگ، هنوز در پیچوخم بلاتکلیفی و تصمیمگیریهای نامشخص دستوپا میزند.
مدیران استقلال پیش از آغاز فصل از حمایت هلدینگ خلیج فارس و فراهمکردن شرایطی ایدهآل برای تیم خبر داده بودند؛ وعدههایی که نهتنها محقق نشدند، بلکه اکنون آبیپوشان نسبت به فصول گذشته نیز ضعیفتر ظاهر شدهاند. خط دروازه، دفاع، میانه و حمله، همگی با کمبود مهره روبهرو هستند و هنوز خبر از جذب بازیکنانی در تراز نام استقلال نیست. نکته نگرانکنندهتر اینکه لیست ارائهشده از سوی ریکاردو ساپینتو، سرمربی جدید تیم، تا این لحظه تقریباً بیاثر مانده و باشگاه نتوانسته هیچیک از گزینههای مدنظر او را جذب کند.
ساپینتو یک هفتهای هست که سکان هدایت استقلال را برعهده گرفته، اما از همان ابتدا صدای اعتراضش بلند شده است. سرمربی پرتغالی آبیها با انتشار پستی در فضای مجازی، بهطور صریح از شرایط موجود گلایه کرده و وضعیت نقلوانتقالات را نامطلوب دانسته است. این در حالی است که برخی خریدهای انجامشده از جمله آشورماتوف ازبک، به گفته نزدیکان کادرفنی، بدون نظر مستقیم ساپینتو انجام شدهاند و معلوم نیست با توجه به مصدمیت او چه جایگاهی در برنامههای تاکتیکی او خواهند داشت.
افزون بر این، نحوه اطلاعرسانی باشگاه نیز به معضلی دیگر بدل شده است. سخنگویی که خود نیز در جریان امور نیست، با انتشار اطلاعات نادرست تنها موجب گمراهی رسانهها و هواداران شده است. نمونه بارز آن ماجرای انتقال علی کریمی از کایسریاسپور بود که ابتدا قطعی بهنظر میرسید، اما ناگهان متوقف شد و به بنبست خورد. درباره بازیکنان خارجی نیز وضعیت مشابهی حاکم است. نیانگ و نازون نامهایی هستند که به فهرست استقلال اضافه شدهاند، اما نه وضعیتشان روشن است و نه روند مذاکرات شفاف!
از سوی دیگر، پرونده تمدید قرارداد سیدحسین حسینی همچنان باز مانده و هواداران، سردرگم و نگران هستند. حتی در نگهداشتن بازیکنی، چون مهرداد محمدی هم ضعف مدیریت استقلال آشکار شده، و حالا زمزمههای پیوستن او به تراکتور به گوش میرسد. باشگاهی که برخلاف استقلال، فصل نقلوانتقالات را با درایت و هدفمند پیش برده و اکنون در هر پست، حداقل دو بازیکن آماده در اختیار دارد.
زنوزی، مالک باشگاه تراکتور، حتی پس از تجاوز رژیم غاصب صهیونیستیبه خاک ایران و شرایط دشوار، تیمی کهکشانی را برای رقابتهای پیش رو آماده کرد، بیآنکه هزینههای سرسامآوری پرداخت کند. این نشان میدهد که اگر اراده و شناختی از فوتبال وجود داشته باشد، ساختن تیمی منسجم و مدعی امری دستنیافتنی نیست. اما در استقلال، مدیرانی، چون جویباری، تاجرنیا و حتی شریعتمداری یا شناختی از فوتبال ندارند، یا ارادهای برای موفقیت تیمشان ندارند، یا از آن تلختر، مأموریت یافتهاند تا مانعی بر سر راه موفقیت استقلال با ساپینتو باشند.
مدیران استقلال حالا با «وعده» تیم میسازند. وعده حضور گلر لالیگایی، وعده جذب نیانگ و حتی وعده پیوستن نازون. اما در عمل، محمدمهدی زارع، مدافعی که استقلالیبودنش آشکار بود، اکنون در راه لیگ روسیه است و کسی پاسخگو نیست.
تراکتور آمادهترین تیم فوتبال ایران است و استقلال در حالتی معلق بین شعار و واقعیت. اگر تغییری در روند فعلی ایجاد نشود، شاید سوپرجام برای آبیها نه آغاز راه قهرمانی، که نخستین تلنگر تلخ فصل جدید باشد.
انتهای پیام/