عربستان سعودی میتواند صبر کند. حداقل فعلاً. البته، با قدرت اقتصادی موجود در باشگاههای لیگ عربستان، بهتر است هرگز چیزی را بدیهی فرض نکنیم، اما یک چیز قطعی است: ویکتور اوسیمن هنوز احساس میکند که بازیکن مهمی برای لیگهای بزرگ است و آینده نزدیک خود را در آنجا میبیند. مطمئناً نه در ناپل، جایی که قرار است در اواسط جولای، برای شروع فصل آینده، به آنجا برگردد.
ین چیزی است که در قراردادی که هنوز او را به باشگاه دی لورنتیس متصل میکند، با تاریخ انقضای تعیین شده برای سال ۲۰۲۶، آمده است. اما در همان توافق، یک بند فسخ وجود دارد که فقط برای خارج از کشور معتبر است و باشگاههای علاقهمند به این بازیکن نیجریهای را ملزم به پرداخت ۷۵ میلیون به خزانه باشگاه آبی میکند؛ نه یک سنت کمتر. و این همان چیزی است که ناپولی در روزهای اخیر، پس از امتناع جنجالی از انتقال به الهلال، که به دی لورنتیس اطلاع داده بود که آماده است پس از جلب موافقت بازیکن نیجریهای، این بند را بپردازد، به اوسیمن تکرار کرده است. با این حال، ویکتور در آخرین لحظه نظرش را عوض کرد و از قرارداد سه ساله به ارزش ۴۰ میلیون یورو صرف نظر کرد. دیوانگی؟ احتمالاً. اما این عذاب قرار است تا چند هفته آینده ادامه داشته باشد، در حالی که منتظر یافتن یک راه حل قطعی هستیم.
دیروز الهلال دوباره با اطرافیان اوسیمن صحبت کرد و امروز آنها تلاش میکنند تا او را با خود به جام باشگاههای جهان ببرند. بعید است که این بازیکن نیجریهای دوباره تغییر موضع دهد، زیرا او عجلهای برای تصمیمگیری ندارد و مهمتر از همه منتظر تحقق رویای خود، یعنی بازی در لیگ برتر، است. این رقابتیترین لیگ قهرمانی، بهترین ویترین جهان پس از لیگ قهرمانان اروپاست.
سال گذشته او به چلسی نزدیک بود، اما همه چیز در آخرین روز بازار نقل و انتقالات به هم خورد. گالاتاسرای یک راه نجات بود، زیرا میتوانست روی یک پنجره طولانیتر برای مذاکرات نسبت به بقیه اروپا حساب کند.
ویکتور دوباره در ترکیه پادشاه است، او در محیطی که میداند چگونه او را تحریک و نوازش کند، نشان داده است که ویرانگر است؛ و این همان کاری است که منچستر یونایتد ممکن است اکنون به آن فکر کند، زیرا پس از یک سال فاجعهبار، قرار گرفتن در رتبه پانزدهم و شکست در فینال لیگ اروپا در دربی مقابل تاتنهام، به چهرهای جدید برای رهبری فصل تولد دوباره نیاز دارد. بدون اروپا، بدون افتخار. اما در سال صفر شیاطین سرخ، اوسیمن میتوانست یک کارت ویزیت فوقالعاده برای بازگرداندن شور و شوق و جاهطلبی به اولدترافورد باشد.
انتهای پیام/