در حالی که شمارش معکوس برای پایان دوره سرپرستی مزدا صوفی در فدراسیون کاراته آغاز شده، موج انتصاب‌ها و تغییرات ساختاری همچنان ادامه دارد. او در مدت زمان حضور در فدرسیون کاراته با صدور بیش از ۲۰ حکم، چهره فدراسیون را از اساس دگرگون کرده؛ به‌طوری‌که دیگر کمتر بخشی را می‌توان یافت که از تیغ این تحولات در امان مانده باشد.

از تغییرات در کادر تیم‌های ملی پایه تا جابه‌جایی دبیر، رئیس کمیته داوران، سرپرست سازمان لیگ و حتی تغییرات در چند هیأت استانی، همه‌و‌همه در فاصله‌ای اندک از پایان مأموریت سرپرستی صورت گرفته‌اند. حرکتی که شاید در برخی موارد با نیت بهبود شرایط انجام شده باشد، اما پرسش کلیدی اینجاست: آیا وقت آن نرسیده که به‌جای این احکام پشت‌سر‌هم، تمرکز اصلی روی برگزاری یک مجمع عادلانه و قانونی باشد؟

در شرایطی که فدراسیون بیش از هر زمان دیگری به ثبات و شفافیت نیاز دارد، صدور احکام شتاب‌زده، آن هم در واپسین لحظات، نه‌تنها کمکی به مسیر آینده کاراته نمی‌کند، بلکه سایه‌ای از تردید و بی‌اعتمادی بر سر فرایند انتخاباتی آتی خواهد انداخت.

مزدا صوفی این روز‌ها بیش از آنکه به‌عنوان یک مدیر انتقالی عمل کند، بیشتر در نقش یک تغییر‌دهنده تمام‌عیار ظاهر شده؛ گویی قصد دارد تا ثانیه آخر، اثرش را بر جای بگذارد حتی اگر به قیمت بر هم زدن نظم فدراسیونی باشد که باید آماده ورود به مرحله‌ای تازه و انتخاباتی شفاف شود.

نکته مهمی که نباید فراموش شود این است که مجمع انتخاباتی صرفاً یک مراسم تشریفاتی نیست؛ بلکه نقطه آغاز بازگشت کاراته به مسیر قانون‌مدارانه و توسعه‌محور است. سرپرست فدراسیون بیش از آن‌که نقش طراح ساختار جدید را بازی کند، باید بسترساز حضور مدیری منتخب و قانونی باشد. این همان چیزی است که اکنون بیشتر از هر حکم و انتصابی، اهمیت دارد.

انتهای پیام/