تیم فوتبال استقلال این روزها در یکی از بحرانیترین مقاطع تاریخ خود به سر میبرد. در شرایطی که هواداران انتظار شفافسازی درباره آینده تیم محبوبشان را دارند، نشست خبری اخیر میودراگ بوژوویچ، سرمربی صربستانی استقلال، نهتنها پاسخ قانعکنندهای به افکار عمومی نداد، بلکه سؤالات جدیتری درباره نقش مدیریت باشگاه در بحران فعلی ایجاد کرد.
در حالی که هواداران استقلال چشمانتظار کوچکترین نشانهای از تغییر در وضعیت تیم محبوبشان هستند، باشگاه با برگزاری این نشست خبری به نوعی تلاش کرد تا فشار افکار عمومی را از دوش مدیران بردارد؛ اما این اقدام بیشتر به فرار رو به جلو شبیه بود تا شفافسازی.
بوژوویچ در حاشیه بحران، نه در مرکز آن
بوژوویچ در حدود ۵۰ روز حضور خود روی نیمکت استقلال، در ۷ مسابقه رسمی، حتی یک پیروزی هم به دست نیاورده است. تیم او نهتنها پیشرفتی نداشته، بلکه به لحاظ فنی و روحی در وضعیت نامطلوبتری نسبت به قبل قرار گرفته است. با این حال، بسیاری از کارشناسان معتقدند که او تازهوارد است و نمیتوان تمام مسئولیت ناکامیها را متوجه او دانست بلکه ریشه بحران فعلی استقلال، بیش از آنکه در مسائل فنی و مربیگری باشد، در لایههای بالادستی و ساختار مدیریتی ناکارآمد باشگاه نهفته است.
کارشناسان معتقدند آنچه استقلال را به این نقطه رسانده، بیش از آنکه دلایل فنی داشته باشد، حاصل سوءمدیریت و ساختار معیوب مدیریتی در باشگاه است؛ ساختاری که در سالهای اخیر با تغییرات پیاپی، تصمیمات لحظهای و بیثباتی مزمن شناخته میشود.
سکوت مدیریت؛ بزرگترین ابهام امروز استقلال
سکوت مدیران باشگاه در برابر انتقادات و پنهان شدن در سایه مربیای که چیزی برای گفتن ندارد، نشانهای از نوعی فرار رو به جلو است. در حالی که انتظار میرفت خود مدیران، به عنوان تصمیمگیرندگان اصلی در باشگاه، در برابر رسانهها و هواداران پاسخگو باشند.
اگر هم دلیل ناکامیهای اخیر استقلال را فنی بدانیم کسی باید پاسخگو باشد که این سرمربی را انتخاب کرده نه فردی که انتخاب شده. همچنان یکی از سوالات بیجواب از مدیران باشگاه استقلال، چرایی انتخاب بوژوویچ است و تمجیدهای علی نظریجویباری بعد از برگزیدن او، بیش از پیش حضور مرد صربستانی در استقلال را سوالبرانگیز میکند.
استقلال طی سالهای اخیر با تغییرات مداوم در سطح مدیریت، تصمیمات مقطعی، و برنامهریزیهای ناپایدار مواجه بوده؛ مشکلاتی که نتیجهاش، چیزی جز بیثباتی و ناکامی نبوده است. مدیریت فعلی باشگاه نیز با وجود وعدهها و ادعاهای متعدد، نتوانسته حتی روزنهای از امید برای خروج از این وضعیت باز کند.
مدیران فعلی استقلال با وجود آنکه ادعای برنامهریزی برای فصل آینده دارند، نتوانستهاند تاکنون عملکرد قابل دفاعی از خود به جای بگذارند. بحران امروز استقلال، نتیجه مجموعهای از تصمیمات اشتباه، بیثباتی مدیریتی و عدم پاسخگویی است؛ موضوعی که در دورههای پیشین نیز بارها تکرار شده و حالا به نقطه انفجار رسیده است.
تکرار چرخه ناکامی؛ مسئولیتگریزی تا کجا؟
در چنین شرایطی، انتظار میرفت که مدیران باشگاه، نه مربی تازهوارد، در برابر رسانهها و هواداران پاسخگو باشند. چرا که عملکرد ضعیف در ساختار کلان، سهمی بهمراتب بزرگتر در بحران امروز دارد. اینکه مدیران باشگاه پشت سرمربیای پنهان شوند که هنوز فرصت کافی برای اثرگذاری نداشته، نهتنها غیرحرفهای است، بلکه بیاحترامی به شعور هوادارانیست که سالها با امید و صبوری کنار تیم خود ایستادهاند.
واقعیت آن است که عملکرد مدیران فعلی و پیشین استقلال، آنچنان در هم تنیده شده که تفکیک مسئولیتها دشوار است. اما آنچه مسلم است، سهم بوژوویچ در این وضعیت کمتر از آن چیزیست که امروز در خط مقدم پاسخگویی قرار گرفته است.
شایسته بود که مدیران استقلال، بهجای پنهان شدن در سایه مربی ناکام، خود به میدان میآمدند و در صف نخست پاسخگویی قرار بگیرند و توضیح میدادند که در قله این ناکامی چگونه ایستادهاند تا شاید بخشی از اعتماد ازدسترفته هواداران بازگردد.
انتهای پیام/