معمولا ساخت سریال مستند درباره حواشی و پشت صحنه فصل اخیر مسابقات ورزشی، شاید چندان روی کاغذ جذاب نباشد. تقریبا هواداران دوآتشه، علاوه براینکه نتایج اکثر مسابقات را می‌دانند، بلکه حواشی لیگ ورزشی مربوطه را نیز در طول فصل دنبال کرده‌اند.

بااینحال، سریال «راندن برای بقا» Drive to Survive، امروز جذاب‌ترین سریال نتفلیکس است. این سریال نه‌تنها به مخاطب جهانی رسیده و محبوبیت لیگ فرمول یک را بالا برده است، بلکه به بازار شلوغ آمریکا نیز راه پیدا کرده و مخاطبان زیادی در این کشور پیدا کرده است. آمار و ارقام نشان می‌دهد که لیگ فرمول یک، بیشترین رشد مخاطب را میان دیگر رشته‌های ورزشی داشته و این سریال در این امر، نقش داشته است.

پخش تلویزیونی «راندن برای بقا» از سال ۲۰۱۹ شروع شد؛ هر فصل چند خط داستانی را دنبال می‌کند و با ادغام تصاویر آرشیوی از مسابقات و دوربین‌های اختصاصی نتفلیکس، گاها جنبه دراماتیک پشت پرده ورزش را پررنگ‌تر می‌کند. در ابتدا، دو تیم مرسدس و فراری نمی‌خواستند در این مستند حضور داشته باشند، اما آن‌ها از فصل دوم به بعد، اجازه ورود تیم تولید به پشت صحنه تیم‌های خود را دادند.

معمولا نتفلیکس، سریال‌ها را بیش از دو فصل نمی‌سازد. مگر اینکه تعداد مخاطبان، توجیح‌کننده هزینه‌‌ها باشد. فصل هفتم «راندن برای بقا» چند هفته پیش پخش شد که نشان از موفقیت چشمگیر سریال دارد. فصل پنج این سریال، ۹۰ میلیون دقیقه دیده شد.

علت موفقیت Drive to Survive

مخاطبان برای اولین بار، به پشت صحنه دعواها و دوستی‌ها میان رانندگان و تیم‌ها می‌رفتند. شیطنت‌های مدیران تیم‌ها و جنگ‌های روانی که برای یکدیگر ایجاد می‌کنند نیز موجب شده تا مخاطبانی که عموما مشتری ورزش نیستند، این سریال را ببینند.

تقریبا به همان اندازه‌ای که به رانندگان اهمیت داده می‌شود، سازندگان سریال به مدیران تیم‌ها نیز می‌پردازند. کریسچن هورنر مدیر تیم ردبول، یکی از سیاس‌ترین کاراکترهای دنیای ورزش است. مخاطبان می‌بینند که چگونه نحوه مدیریت هورنر، مکس ورستپن را به یکی از برترین رانندگان تاریخ فرمول یک تبدیل کرد. البته ورستپن، از دراماتیزه شدن پشت پرده اتفاقات، گلایه‌مند بود و در دو فصل از این سریال، جلو دوربین نیامد. کلا او علاقه چندانی به قرار گرفتن در کانون توجه این سریال، ندارد. اما از سوی دیگر، رانندگانی که شاید شانس کمتری در قهرمانی دارند، از هیچ فرصتی برای قرار گرفتن جلوی دوربین، دریغ نمی‌کنند. 

برخی از مدیران نظیر گانتر استاینر، به‌علت اینکه تیم موفقی ندارد، چندان مورد توجه مجریان برنامه زنده قرار نمی‌گیرد، اما او یکی از ستارگان این مستند است. چون بدون تعارف و سبک‌سنگین کردن، هر چیزی را به ذهنش می‌رسد، می‌گوید.

یکی دیگر از جنبه‌های قوت این مجموعه، نحوه تدوین تصاویر مسابقات، با تصاویر اورجینال نتفلیکس است. مهارت مثال‌زدنی کارگردان و تدوین‌گر نشان می‌دهد که درآوردن درام از اتفاقی که مخاطب، از نتیجه نهایی آن باخبر است، نیازی به امکانات عجیب ندارد، مهارت و کاربلدی می‌خواهد.

مخاطبان جدید مسابقات فرمول یک

نکته جالب دیگر، این است که حدود ۴۰ درصد از کل مخاطبان این سریال، را زنان تشکیل می‌دهند. عموما مخاطب اصلی برنامه‌های ورزشی را مردان تشکیل می‌دهند. ۳۰ درصد از کل مخاطبان را نیز جوانان و نوجوانان تشکیل می‌دهند.

افزایش مخاطبان آمریکایی، موجب شد که متولیان فرمول یک، چند صد میلیون دلار برای ساخت یک پیست اختصاصی در لاس‌ وگاس را هزینه کنند. البته این راند از مسابقه در شب برگزار شده و در تفاوتی جالب با جهنم سنگاپور، وگاس در شب خیلی سرد می‌شود. هم‌اکنون در سه شهر آمریکا، این مسابقات برگزار می‌شود.

مانند هر رویداد دیگر آمریکایی، فرمول یک نیز نهایت بهره‌برداری را از فضای اینفلوئنسری در آمریکا می‌کند. هفته مسابقه در میامی آمریکا، شامل فستیوال‌ها و یک مسابقه Sprint هم می‌شود.

انتهای پیام/