به گزارش گروه فضای مجازی ، «کارلوتا گال»، گزارشگر نیویورک‌تایمز، در ۲ ژانویه ۲۰۱۹ در گزارش خود به نقل از «آمار‌های دولتی و تحلیلگران» می‌نویسد: «این دسته از ترک‌ها درحال ترک کشور هستند و سرمایه‌های مغزی و پولی خود را از کشور خارج می‌کنند به‌گونه‌ای‌که زنگ خطر ناشی از فقدان اعتماد به نگرش اردوغان به‌صدا در آمده است.»

در دو سه سال گذشته نه‌تن‌ها دانشجویان و دانشگاهیان مبادرت به ترک کشور کرده‌اند بلکه کارآفرینان، تاجران و هزاران نفر از ثروتمندانی که همه چیزشان را فروخته‌اند با خانواده‌ها و سرمایه‌های خود درحال کوچ از کشور هستند. براساس گزارش «موسسه آمار ترکیه» بیش از ۲۵۰هزار ترک در سال ۲۰۱۷ کشور خود را ترک کردند و این افزایشی ۴۲ درصدی نسبت به سال ۲۰۱۶ را نشان می‌دهد یعنی برهه‌ای که ۱۷۸ هزار نفر کشور خود را ترک کردند. «ابراهیم سیرکیجی»، مدیر مطالعات فراملی در دانشگاه Regent در لندن، می‌گوید ترکیه پیش از این هم شاهد موج مهاجرت معلمان و دانشجویان بوده است، اما موج مهاجرت فعلی نوعی ساماندهی دوباره به جامعه بوده و ترکیه را دهه‌ها به عقب می‌برد. او می‌گوید: «فرار مغز‌ها امری واقعی است.»

محرک کوچ مردم، مغز‌ها و سرمایه‌ها ترکیبی است قدرتمند از مولفه‌هایی که معرف زندگی در دوره زمامداری اردوغان بوده است. مخالفانش نیز دیگر میلی به ماندن ندارند. این مولفه‌ها عبارت است از ترس از آزار و پیگرد سیاسی، تروریسم، بی‌اعتمادی فزاینده نسبت به سیستم قضایی و وادادگی حاکمیت قانون، بدتر شدن فضای تجارت و اقتصاد که همگی به واسطه نگرانی‌هایی تسریع شده دال بر اینکه اردوغان برای نفع رساندن بیشتر به خود و حلقه اطرافیانش به دستکاری در مدیریت اقتصاد پرداخته است.

نتیجه این شده که برای اولین‌بار از زمان تاسیس جمهوری مدرن ترکیه از حدود یک قرن پیش، بسیاری از طبقات ثروتمند قدیمی- به‌ویژه نخبگان سکولار که بر زندگی اقتصادی و فرهنگی در ترکیه برای چندین دهه مسلط بودند- درحال دور شدن از اردوغان یا ترک کشور هستند. در مقابل، طبقه جدیدی از ثروتمندان و نوکیسه‌های نزدیک به اردوغان درحال خزیدن به سوی او و حزب حاکم هستند.

رقم مهاجرت از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۵ دو برابر شده است. آژانس مهاجرتی سازمان ملل تخمین زده که پناهندگی سیاسی شهروندان ترکیه در بریتانیا طی ۶ ماه پس از کودتای نافرجام دوبرابر شد و این رقم برای ترکیه‌ای‌هایی که در آلمان درخواست پناهندگی می‌دادند ۶ برابر شد. تعداد ترک‌هایی که در سراسر جهان درخواست پناهندگی دادند از ۱۰ هزار در سال ۲۰۱۷ به بیش از ۳۳ هزار نفر افزایش یافته است.

تعداد زیادی از این کوچندگان پیروان فتح‌الله گولن هستند که متهم به تحریک در کودتای ۲۰۱۶ است. ده‌ها هزار معلم و دانشگاهی پس از کودتا از مشاغل خود تسویه شدند از جمله صد‌ها نفری که «تومار صلح» را امضا کردند؛ توماری که از دولت می‌خواست تا اقدام نظامی در شهر‌های کردنشین را متوقف و فرآیند صلح را بازگرداند.

مختصات ترکیه دوران اردوغان این است: کشوری محافظه‌کارتر و مذهبی‌تر با طبقه متوسط روزافزون و حلقه‌ای از نخبگان نزدیک به اردوغان که به‌خاطر موفقیت‌های اقتصادی‌اش به او مدیون و وفادارند. «بشیر آگیدیر»، مدیر مرکز نظرسنجی Konda می‌گوید: «فرار پول و مغز نتیجه تلاش‌های بی‌خردانه اردوغان برای دگرگون کردن جامعه است.»

منبع: دنیای اقتصاد
: انتشار مطالب و اخبار تحلیلی سایر رسانه‌های داخلی و خارجی لزوماً به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفاً جهت اطلاع کاربران از فضای رسانه‌ای منتشر می‌شود.