به گزارش گروه بینالملل ، اتحادیه اروپا خود را برای یک دگرگونی آماده میکند، اما مشکلات آشنای پوپولیسم، تنشهای تجاری، مهاجرت و کسری بودجه همچنان بر روی بلوک غرب متمرکز هستند.
سال ۲۰۱۸ اتحادیه اروپا با بحرانهایی مانند مذاکرات فلج کنده برگزیت، تنش تجاری با آمریکا، رشد جنبش پوپولیست، تنش با لهستان، مجارستان و رومانی درباره ضعف قانون اساسی مواجه بوده است و احتمالا این بحرانها احتمالا سال ۲۰۱۹ نیز ادامه خواهند داشت.
علاوه بر این بحرانها، ماه نوامبر سال ۲۰۱۸ گروه موسوم به جلیقه زردها در اعتراض به افزایش بهای سوخت در فرانسه تظاهرات خود علیه دولت این کشور را آغاز کردند و با سازماندهی حدود ۳۰۰ هزار معترض اقدام به بستن خیابانها و ایستگاههای سوخت در این کشور کردند.
با گذشت چند هفته این تظاهرات به یک جنبش گسترده ضد سرمایهداری تبدیل شد و علاوه بر فرانسه به کشورهای دیگر اروپایی مانند به بلژیک، هلند، انگلیس و چند کشور دیگر نیز کشیده شد.
ماه می سال ۲۰۱۹ انتخابات پارلمان اروپا برگزار خواهد شد و در فصل پاییز چهرههای جدیدی وارد نهادهای اتحادیه خواهند شد؛ از ریاست کمیسون اروپا تا مدیر بانک مرکزی اروپا. این جابجاییها به خودی خود هیچ بحرانی را ایجاد نمیکنند، اما فرصتی است برای شروعها و رویکردهای جدید.
اگر بتوان به نظرسنجیها اعتماد کرد تعداد نمایندگان راستگرای افراطی و پوپولیست در پارلمان اتحادیه اروپا میتواند ۲ برابر شده و از ۱۰ درصد به ۲۰ درصد برسد. پیش بینی نمیشود که جناح ضد اتحادیه اروپا قویترین گروه در پارلمان جدید اتحادیه اروپا باشد، اما نفوذ آن بیشتر شده و توانایی خواهد داشت تا اجماع و تغییرات را به تأخیر بیندازد.
با خروج انگلیس از اتحادیه اروپا، این اتحادیه کوچکتر و قطعا ضعیفتر خواهد شد به خصوص زمانی که نگرانیها درباره سیاست خارجی و امنیتی در میان باشد.
بدون وجود انگلیس حساب کمتری بر روی اتحادیه اروپا باز خواهد شد و از نظر اقتصادی غلبه بر بسیاری از مسائل دشوار خواهد بود، اما ضرر خروج از اتحادیه اروپا برای انگلیس بسیار سنگینتر خواهد بود.
در دورهای از آشفتگی شدید جغرافیایی و قطبی شدن، کمتر موضوعی مانند بحران مهاجرت موجب خشم و دلسردی مقامات اروپا شده است. در کمتر از یک دهه بحث درباره موضوع مهاجرت، از یک ضرورت اقتصادی به یک تهدید موجود تغییر پیدا کرده است و احتمالا سال ۲۰۱۹ نیز اتحادیه اروپا با این بحران مواجه خواهد بود.