از اوایل آذرماه پای چند فیلم به اکران در سینماها باز شده است و با توجه به آماری که تا کنون از لحاظ بازدید برای خود به جای گذاشت ۲ فیلم «۷۰سی» و «آریا شهر دو نفر» نسبت به ۶ فیلم جدیدی که اکران شده است، آمار فروش بیشتری داشتند.
اما این تنها دلیل بر علاقه و توجه مردم به فیلمهای طنز نیست؛ گویی زور فیلمهای کمدی به قدری است که قرار نیست ساعات پر تردد در سینماها به ژانرهای دیگر اختصاص یابد. هر چند مردم در طی مدتها نشان دادند در سبد فرهنگی خود علاوه بر علاقه به فیلمهای کمدی، به فیلمهایی با ژانر اجتماعی هم توجه ویژهای داشته و دارند.
طبق آمارها و نظرسنجیها، حدود ۳۰ تا ۴۰ درصد از مردم علاقهمند به تماشای فیلمهای اجتماعی هستند. این فیلمها معمولاً به مسائل اجتماعی و فرهنگی میپردازند و میتوانند تأثیر عمیقی بر جامعه بگذارند؛ فیلمهایی همچون «علفزار»، «صحنهزنی»، «شنای پروانه»، «متری شیش و نیم»، «مغزهای کوچک زنگزده»، «لاتاری» و… از محبوبترین فیلمهای اجتماعی بودهاند که در زمان اکران خود توانستهاند رکوردهای خوبی را از نظر فروش به ثبت برسانند؛ اما همچنان سیاستگذارای شورای صنفی نمایش، صاحبان فیلمها و سینماگران با نادیده گرفتن این موضوعات باعث میشود که فیلمهای کمدی همچنان در تورنمت ناعادلانهای که در گیشههای سینما به چشم میخورد، در صدر فروش باقی بماند و حتی شانس رقابت برای فیلمهای اجتماعی وجد نداشته باشد!
ضربه عمیق نگاه گیشهای به سینما
تسلط فیلمهای کمدی در سینما و نیز در حاشیه قرار دادن ژانرهای دیگر سینمایی، مخصوصا اجتماعی که دنبال کنندگان خوبی نیز برای خود دارد، سینما را از یک پلتفرم وسیع به عنوان نشر موضوعات هنری و فرهنگی صرفا به یک کارخانه پولسازی مبدل کرده که تنها با توجه ویژهای که به فیلمهای کمدی دارد، در حال افزایش فروش گیشهای خود است و در این میان امیال مختلف قشرهایی از مردم که به اصلاح اجتماعی پسند هستند، با دشواری زمان اکران مواجهاند.
چرخهی نامتعادل بهوجود آمده است که در یک سو فیلمسازانی که برای فروش بیشتر فیلمهای گیشهای کمدی با محتوای ضعیف اما تبلیغاتی پر زرق و برق تولید میکنند، و در سوی دیگر مخاطبان و مردمی که تصمیم میگیرند لحظات مفرحی را با حضور در سینما برای خود بسازند و دست روی پر زرق و برقترین فیلم میگذارند و به تماشای آن مینشینند. مردمی که رفته رفته ذائقهشان به سمت طنز سخیف رویگردان شده است و در این چرخه رنگها؛ دغدغه اجتماعی فیلم هاست که کم رنگ میشود.
بررسی فروش ۷ فیلم تازه در سینما
از شروع آذرماه تا کنون ۷ فیلم سینمایی اکران شده است که تا کنون ژانر کمدی در صدر فروش بلیت قرار دارند و با اختلاف بسیاری رکورددار است. اما در حال حاضر و به طور کلی حدود ۱۵ فیلم از اکرانهای سینما به کمدی اختصاص یافته که باعث میشود رقابت اصلی میان فیلمهای کمدی رقم بخورد.
«۷۰سی» به کارگردانی بهرام افشاری: سه میلیون و ۲۲۹ هزار نفر تماشاگر و ۱۸۷ میلیارد تومان فروش
«آریا شهر دو نفر» به کارگردانی حمید بهرامیان: ۱۷۷ هزار نفر تماشاگر و ۱۱ میلیارد تومان فروش
«علت مرگ: نامعلوم» به کارگردانی علی زرنگار: ۱۲ هزار نفر تماشاگر و ۸۴۰ میلیون تومان فروش
«برف آخر» به کارگردانی امیرحسین عسگری: ۱۰۸۰۰ نفر تماشاگر و ۶۸۶ میلیون تومان فروش
«عزیز» به کارگردانی مجید توکلی: ۶۶۲۵ نفر تماشاگر و ۴۰۷ میلیون تومان فروش
«معجزه پروین» به کارگردانی محمدرضا ورزی: ۴۵۰۰ نفر تماشاگر و ۳۲۴ میلیون تومان فروش
«تعارض» به کارگردانی محمدرضا لطفی: ۶۴۱ نفر تماشاگر و ۳۸ میلیون و ۲۸۰ هزار تومان فروش
حق انتخاب محدود برای فیلمهای جدید روی پرده
سانسهای کمدی «آریا شهر دو نفر» به تنهایی بیشتر از فیلمهای اجتماعی روی پرده بوده است، درحالیکه آثار دیگری مثل «علت مرگ نامعلوم»، «شبگرد»، «خائنکُشی»، «عزیز»، «در آغوش درخت»، «برف آخر»، «تعارض» و … فارغ از خوب یا بد بودنشان، تقریبا هیچ سهمی از اکران ندارند. بررسی سینماهای مختلف نشان میدهد که در بسیاری از سالنها فقط یک تک سانس به این فیلمها اختصاص داده شده و همین موضوع حق انتخابی برای مخاطب باقی نمیگذارد.
مجید برزگر، تهیه کننده فیلم «علت مرگ: نامعلوم» در مراسم اکران خصوصی فیلمش گله کرده و گفته بود که حتی برای اکران خصوصی هم اجازه برگزاری در تعدادی از سینماهای تهران داده نشده و تاکید کرده بود که روند حذفی فیلمش پس از سه سال توقیف گویا همچنان ادامه دارد.
این در حالی است که فیلمهای کمدی در سانسهای نزدیک به هم و در زمان اوج خرید بلیط در سالنهای متعددی از سینماها اکران دارند؛ روزها و ساعات اکران نمیتواند به فروش بلیط کمک کند؟!
البته ناگفته نماند کهعدم هماهنگی و ارتباط این تهیه کننده و روابط عمومی فیلم «علت مرگ: نامعلوم» در برقراری ارتباط با رسانهها و حضور آنها در اکران خصوصی این فیلم، در نادیده شدن این فیلم در رسانهها بیتاثیر نبوده است.
و در آخر
انتظار میرود با توجه به روندی غریبی که این روزها، سینما در پیش گرفته است کماکان افول کیفیت تولید و پخش فیلمها را شاهد باشیم و روز به روز بر تعداد و اهمیت فیلمهای گیشهای افزوده شود. باید دید سیاستگذارای و راهکار شورای صنفی نمایش، صاحبان فیلمها و سینماگران برای نجات ژانرهایی به جز کمدی چه میتوان باشد!
انتهای پیام/