سال ۲۰۲۴ سالی بود که با ادامه بحث اجتماعی و سیاسی درمورد پناهندگان، افرادی که بهعنوان پناهجو به آلمان رسیده بودند، بار دیگر در کانون توجه قرار گرفت.
نزدیک به ۳.۵ میلیون مهاجر در آلمان با نوعی حمایت بینالمللی وجود دارد که بیش از هر زمان دیگری در گذشته است.
پارلمان آلمان تعدادی اصلاحات را تصویب کرد که بیشتر آنها منعکسکننده سیاستهای محدودکننده برای مهاجران بودند.
استفاده از مهاجران دارای تخصص در جهت منافع برلین
امسال آلمان طرح جدیدی را برای جذب متخصصان واجد شرایط راهاندازی کرد. برلین قانون مهاجران ماهر را برای کاهش موانع مهاجرت افراد ماهر از کشورهای خارج از اتحادیه اروپا معرفی کرد.
این درحالی است که آلمان همواره بحرانهای داخلی خود را به مهاجران ربط داده و آنها را مسئول این شرایط معرفی کرده است؛ اما برلین در زمانی که به نفعش باشد، از مهاجران در جهت منافع خود استفاده ابزاری میکند.
وضع قوانین برای اخراج مهاجران
قانون بحثبرانگیز «بهبود بازگشت به وطن» که ازسوی دولت آلمان معرفی شده بود در فوریه (بهمن/اسفند ۱۴۰۲) اجرایی شد؛ این قانون برای سرعت بخشیدن به بازگرداندن و اخراج مهاجران مورد استفاده قرار گرفته است.
قانون جدید همچنین به مقامهای محلی و منطقهای اختیارهای بیشتری در برخورد با پناهجویانی که مرتکب هیچ جرمی نشدهاند، میدهد؛ بهعنوان نمونه، این قانون مدت زمان بازداشت مهاجران را افزایش داده و به پلیس برای جستوجوی محلهای اقامت و تلفنهای همراه این افراد اختیار اعطا میکند.
بسته امنیتی آلمان؛ یک قانون مهاجرتی دیگر
بهدنبال چند حمله در آلمان که براساس ادعاها ازسوی اتباع خارجی انجام شد، دولت این کشور از فرصت استفاده کرده و یک سری قوانین جدید وضع کرد.
این قوانین شامل مقررات جدیدی برای مهاجران و پناهجویانی است که پیشتر در یکی دیگر از کشورهای اتحادیه اروپا ثبت نام کرده بودند و بنابراین قبلا به آنها دستور خروج داده شده است.
قانون جدید میگوید که برای این افراد، مزایای اجتماعی به حداقل کاهش مییابد.
کاهش مزایا برای پناهجویان
یکی دیگر از قوانین مهم تصویبشده ازسوی قانونگذاران آلمانی کاهش مزایای رفاهی اولیه برای پناهجویان است. در حالی که این مبلغ به خودی خود بسیار ناچیز است (بین ۱۳ تا ۱۹ یورو در ماه بسته به شرایط فردی)، بهنظر میرسد که سیاستمداران در آلمان بهطور فزایندهای مایل به استفاده از مزایای دولتی بهعنوان یک عامل بازدارنده برای افرادی هستند که امیدوارند به این کشور بروند.
براساس قانون جدید که از سال ۲۰۲۵ اجرایی خواهد شد، یک پناهجوی مجرد بدون وابستگی بیشتر، در صورت زندگی مستقل، احتمالا بیش از ۴۶۰ یورو در ماه دریافت نخواهد کرد. پناهجویانی که در یک مرکز پذیرش زندگی میکنند، (جایی که اتاق و غذا برایشان فراهم شده است)، تنها حدود ۱۶۴ یورو در ماه برای تامین هزینههای شخصی خود دریافت خواهند کرد.
قراردادهای مهاجرتی با کشورهای دیگر
اولاف شولتز، صدراعظم آلمان در ماه سپتامبر (شهریور/مهر) ۲ توافقنامه مهاجرتی جداگانه با کنیا و ازبکستان برای بازگرداندن مهاجران از این دو کشور امضا کرد. با این حال، تعداد بسیار کمی از افراد از هر یک از این دو کشور مبدا تاکنون در آلمان درخواست پناهندگی ارائه کردهاند.
توافق با کنیا بهعنوان بخشی از یک معامله دو طرفه در نظر گرفته میشود؛ در ازای همکاری نزدیکتر کنیا با دولت آلمان در پذیرش پناهجویان کنیایی ردشده، آلمان فعالانهتر در جذب کارگران ماهر از این کشور آفریقای شرقی مشارکت خواهد کرد.
با این حال، ماهیت دقیق توافق با ازبکستان نامشخص است. ازبکستان میزبان هزاران تبعه افغانستانی است.
مشخص نیست که آیا توافق با مقامهای ازبکستان میتواند برای اخراج افغانستانیها از آلمان گسترش یابد.
با این حال، مشارکتهای مهاجرتی که در سال ۲۰۲۴ امضا شد، انتقادهای زیادی را ازسوی گروههای حقوق بشری نیز برانگیخت.
تشدید بازرسیهای مرزی
آلمان بازرسیهای مرزی اضافی را در امتداد تقریبا تمام مرزهای زمینی با کشورهای همسایه خود که نزدیک به ۳ هزار و ۷۰۰ کیلومتر را پوشش میدهد، اعمال کرد. این اقدامها در ابتدا بخشی از اقدامهای امنیتی برای مسابقههای قهرمانی فوتبال اروپا در سراسر آلمان بود، اما سپس در مراحل مختلف تمدید شد.
آلمان اقدامهای اولیه کنترل مرزی ۶ ماهه خود را در مرزهای زمینی با فرانسه، لوکزامبورگ، هلند، بلژیک و دانمارک در سپتامبر (شهریور/مهر) اجرا کرد. علاوه بر این، بازرسیهای موقت فعلی موجود در مرزهای آلمان با جمهوری چک، لهستان و سوئیس، که قبلا از اکتبر ۲۰۲۳ (مهر/آبان ۱۴۰۲) برقرار شده بود همچنان ادامه یافت.
انتهای پیام/