زهرا صالحی، جانباز ترور در گفتوگو با میزان در شرح حادثه منجر به جراحتش، گفت: صبح روز ۲۸ مرداد سال ۱۳۶۵ زمانی که عازم محل کارم بودم، در میدان فردوسی دچار حادثه شدم؛ من یک عابر پیاده بودم که بر اثر یک انفجار دچار جراحت شدم؛ جریان حادثه منجر به جراحت من از این قرار بود که منافقین در خودروی کنار یک دفتر هواپیمایی در میدان فردوسی بمب گذاشته بودند؛ زمانی که من از کنار خورو عبور میکردم، این بمب را منفجر کردند؛ ترکش این بمب باعث شد من دست راست خود را از ناحیه زیر کتف از دست دادم.
جانباز ترور اظهار کرد: شدت انفجار بسیار زیاد بود و همهجا دچار حریق شد؛ شیشههای ساختمانها شکست و دودوغبار به هوا بلند شد؛ بر اثر آن انفجار تروریستی ۱۶ نفر در دم به شهادت رسیدند؛ ازجمله شهدا و آسیبدیدگان خانوادهای بودند که از بوشهر آمده بودند تا برای رفتن به مشهد بلیط بگیرند؛ همه افراد این خانواده بر اثر انفجار آسیب دیدند؛ دختر این خانواده در بیمارستان کنار من بستری بود و این جز خاطراتی است که هیچگاه از یاد نمیبرم.
صالحی، بیان کرد: در کنار دفتر هواپیمایی حادثهدیده یک ساندویچی بود و من بعد از حادثه فکر میکردم گاز این ساندویچی منجر شده است؛ حتی به ذهنم هم نمیرسید که بمبی منفجر شده باشد؛ من پس از انتقال به بیمارستان متوجه شدم که قربانی یک انفجار تروریستی شدهام و این اتفاق یک بمبگذاری بوده است.
وی با بیان اینکه شوکه شدن باعث شد حتی عکسی از زمان جراحت خود نداشته باشد، گفت: من دختر جوان و شادی بودم که در زمان بستری شدن در بیمارستان ۲۰ ساله شدم؛ دوره بستری بودنم در بیمارستان بسیار سخت گذشت؛ خانواده و برادرم تلاش کردند که بهترین درمان را برای من فراهم کنند؛ آنها تلاش کردند حتی من را برای درمان به خارج از کشور اعزام کنند، اما، چون شدت ضایعه زیاد بود، پزشکان مخالفت کردند و گفتند زمان برای درمان سریع از دست میرود.
جانباز ترور در تشریح روند درمان خود، گفت: درمان در بیمارستان با پیوند دستم ادامه یافت، پیوند رگهای خونی انجام شد، اما موفقیتآمیز نبود؛ بعد از یک هفته دستم سیاه شد و پزشکان ناچار شدند دستم را قطع کنند.
- بیشتر بخوانید:
- عملیات مهندسی؛ حلقه وصل خانههای تیمی منافقین با بدنامترین شکنجهگاههای جهان
- جانباز ترور: پیگیری حقوق قربانیان ترور یکی از مباحث بسیار مهم در حوزه حقوق بشر است
وی درباره زندگی در سالهای پس از جراحت، اظهار کرد: من و همه بازماندگان ترور منافقین شکایت مشترکی داریم؛ ما زندگی جوانی و آینده خود را از دست دادیم؛ ما جانبازهای ترور اگرچه جان خود را از دست ندادیم، فقط زنده ماندیم و اما زندگی نکردیم؛ ما از جوانی و زندگی هیچ چیزی نفهمیدیم.
صالحی در بخشی دیگر درباره برگزاری دادگاه رسیدگی به جنایتهای منافقین، گفت: انتظار دارم منافقین به اشد مجازات برسند؛ امیدوارم همان طور که منافقین به ملت ایران رحم نکردند، دادگاه هم در قبال آنها رافتی نداشته باشد و آنها را به مجازاتی که مستحق آن هستند، برسانند، زیرا آنها جوانی، سلامتی و زندگی ما را هدف قرار دادند.
انتهای پیام/