خبرگزاری میزان - در پایان روز نخست از هفته چهارم لیگ قهرمانان اروپا گواردیولا در لیسبون، آنچلوتی در مادرید و آلونسو در آنفیلد تحقیر شدند. در مهمترین بازی، پرافتخارترین تیمهای لیگ قهرمانان اروپا زیر سقف بسته سانتیاگو برنابئو به مصاف هم رفتند. میلان در مجموع ۹۰ دقیقه نمایش بهتری در خانه کهکشانیها داشت و در نهایت موفق شد با نتیجه ۳ بر یک به برتری برسد. چاو، موراتا و ریندرز گلهای شاگردان فونسکا را به ثمر رساندند و وینیسیوس تنها گل مادریدیها را از روی نقطه پنالتی به ثمر رساند.
بعد از این شکست کارلو آنچلوتی به شدت زیر تیغ انتقادات قرار گرفته است. رئال مادرید امسال شکستهای بیشتری نسبت به فصل گذشته داشته است. در ۶۸ بازی قبلی، رئال تنها دو بار شکست خورده بود، اما در شش بازی اخیر سه بار شکست خورده است. شکست دو بار متوالی در برنابئو با اختلاف سه گل یا بیشتر، از سال ۲۰۰۹ و زمان حضور خوانده راموس روی نیمکت تکرار نشده است. این یک دوره بحرانی و غیرمنتظره است.
روزنامههای مارکا و آاِس که رسانههای مادریدی و نزدیک به باشگاه رئال مادرید هستند به شدت از این شکست عصبانی شدند و واکنش خودشان را با تیترهایی انتقادآمیز نسبت به این تیم نشان دادند که در متنهای زیر تحلیلهای این ۲ روزنامه را میخوانید.
روزنامه آاِس: کابوس ادامه دارد
اکنون میتوان آشکارا از بحران صحبت کرد. در شش بازی اخیر، سه شکست متحمل شدهاند که دو شکست متوالی و سنگین در برنابئو، الکلاسیکو (۰-۴) و میلان (۱-۳) بوده است؛ و این در حالی است که دیشب لونین با مهار سه گل، از تحقیر بیشتر رئال جلوگیری کرد. مشکلات این تیم آنقدر زیاد است که تشخیص دقیق آن دشوار است. تقریباً همه چیز خراب است. در سطح فردی، هیچ بازیکنی به بهترین فرم خود نزدیک نیست. امباپه و وینیسیوس نیز از این قاعده مستثنی نیستند. تیم در دفاع بسیار ضعیف عمل میکند و این ریشه تمام مشکلات است. در حال حاضر هر تیمی میتواند به راحتی به رئال مادرید گل بزند و موقعیتهای گلزنی زیادی ایجاد کند. همچنین، قدرت گلزنی که فصل گذشته تیم را نجات میداد، از بین رفته است. شاید آنچلوتی و باشگاه با آمدن امباپه فکر میکردند که همه مشکلات حل میشود، اما مشخص شد که اینطور نیست.
وقتی اکثر بازیکنان یک تیم از بهترین سطح خود فاصله میگیرند، مسئول اصلی، یعنی مربی، باید پاسخگو باشد. آنچلوتی راحت نیست و این موضوع کاملا مشهود است. او احساس میکند که تیم خوب شروع نمیکند، تلاشهایش نتیجه نمیدهد و دستوراتش به بازیکنان نمیرسد، در حالی که تا چند روز پیش بازیکنان او را دنبال میکردند. به نظر میرسد درگیر شدن او با امباپه باعث شده است که تیم مکانیزمهای بازی خود را که قبلاً به صورت خودکار انجام میداد، فراموش کند. امباپه گل نمیزند و عملکرد کلی تیم رو به افول است. اوضاع خوبی نیست.
البته کارلتو با عملکرد گذشته خود حق دارد که به او اعتماد شود، اما در رئال مادرید، صبر و گذشته اهمیتی ندارد. شکست مقابل بارسلونا عواقب جدی داشته است و میلان نیز این زخمها را عمیقتر کرد. حالا زمان واکنش است. آنچلوتی موظف است که روحیه تیم را بالا ببرد و از آن تصویری که در شکست مقابل هموطنهایش از خود نشان داد، یعنی یک مربی شکستخورده، بیراه حل و افسرده، فاصله بگیرد. رئال مادرید هنوز هم زمان دارد تا اوضاع را تغییر دهد و مربی نیز همینطور. هر بازی بدتر از بازی قبلی میشود و این واقعاً دشوار است. رئال مادرید در یک شب کابوسوار دیگر شکست خورد و ضعفهای ساختاری و عدم هماهنگی خود را به نمایش گذاشت. هیچکس از این وضعیت در امان نیست، از جمله آنچلوتی که حتی تغییر تاکتیکش هم نتوانست به تیم کمک کند. میلان با آسانی بر رئال غلبه کرد و هیچ نشانهای از بهبود در بازی رئال مادرید دیده نمیشود.
مشکل اصلی رئال مادرید عدم دفاع مناسب وینیسیوس و امباپه است. آنها در کارهای دفاعی کمکاری میکنند و این باعث میشود تا تیم در دفاع بسیار آسیبپذیر شود. مدافعان میانی رئال نیز عملکرد خوبی نداشتند و لوکاس وازکز نیز در مهار وینگرهای حریف ناکام بود. آنچلوتی باید فوراً به این مشکل رسیدگی کند و وینیسیوس و امباپه را مجبور کند تا در کارهای دفاعی تیم مشارکت بیشتری داشته باشند. این حداقل انتظاری است که از این دو بازیکن بزرگ میتوان داشت.
روزنامه مارکا: ۴-۰ و حالا این
دو فوتبالیستی که در سه بازی اخیر رئال مادرید (سلتا، بروسیا و بارسلونا) از روی نیمکت بازیها را تماشا کردند، آردا گولر و اندریک هستند. این دو بازیکن به مادرید آمدند تا بدرخشند، اما همیشه پشت سر ستارگان سفید قرار داشتند و میدانستند که باید با صبر و حوصله منتظر فرصتهایی باشند که آنچلوتی به آنها میدهد. با این حال، هرگز تصور نمیکردند که این فرصت هرگز فرا نرسد. حداقل این چیزی است که پس از ۱۶ بازی ابتدایی فصل به ذهنشان خطور میکند.
این تصمیم هواداران رئال را نیز عصبانی کرده است، زیرا آنها خواهان ورود این جوانان مستعد (و سایر بازیکنان جوان تیم) هستند تا از چیزی که در حال حاضر رقیب دیرینهشان را به پرواز درآورده، لذت ببرند. کوبارسی وارد زمین میشود و میدرخشد؛ لامینه میآید و در زمین میرقصد؛ کاسادو وارد میشود و همه را شگفتزده میکند...، اما در رئال مادرید هیچکس وارد زمین نمیشود و انتظاری هم نمیرود که وارد شود. آخرین نامی که مطرح شده، فورتئا است که امروز در لیگ جوانان درخشید، اما او هم باید منتظر فرصت خود باشد. تیمی با سلسله مراتب بسیار مشخص که بازیکنانی را روی نیمکت نگه میدارد که برای رشد به دقایق بیشتری نیاز دارند؛ و اگر نتایج همراه با تیم بود، شاید این موضوع قابل قبولتر بود.
"ترس نداشتم"، این جمله سرخیو راموس پس از زدن پنالتی به سبک پاننکا در نیمه نهایی یورو ۲۰۱۲ مقابل پرتغال بود، در حالی که همه نگاهها پس از پنالتی اشتباه مشهورش، یعنی شوت بالای دروازه در بازی مقابل بایرن مونیخ در لیگ قهرمانان، به او دوخته شده بود. آن اشتباه روزها سوژه اصلی شبکههای اجتماعی بود. حتی نویر هم درباره این ضربه شوخی کرد ("نمیدانستم سرخیو راموس دوست دارد پنالتیها را بالای دروازه بزند") که با پاسخ راموس پس از پیروزی چلسی در فینال همراه بود ("نمیدانستم نویر اینقدر در فینالها خوب است. سال بعد بهتر خواهد بود... فروتنی قهرمان!").
با وینیسیوس هم اتفاق مشابهی در برنابئو افتاد. وقتی برای زدن پنالتی و تساوی بازی به نقطه پنالتی رفت، منتقدان در شبکههای اجتماعی مشتاق یک اشتباه دیگر بودند تا پس از توپ طلا، به تمسخرش بپردازند، اما این بازیکن برزیلی با شخصیتی قوی و ضربه پنالتی هوشمندانه، هوادارانش را آرام کرد و با گل شروع به چالشی کرد که چند ساعت پس از کسب توپ طلای رودری، به دنیای فوتبال اعلام کرده بود. شماره ۷ با قدرت به جشن پرداخت و با بوسیدن آرم رئال مادرید از تمام محبت باشگاه، همتیمیها و هواداران تشکر کرد.
انتهای پیام/