خبرگزاری میزان - طبق قانون کار مصوب ۱۳۶۹، «کارگر» به کسی گفته میشود که به درخواست کارفرما، در مقابل دریافت «حقالسعی» اعم از مزد، حقوق، سهم سود و سایر مزایا کار میکند.
«حقالسعی» به معنای کلیه دریافتهای قانونی است که کارگر به اعتبار قرارداد کار اعم از مزد یا حقوق کمک عائلهمندی، هزینه مسکن، خواربار، ایاب و ذهاب، مزایایغیر نقدی، پاداش افزایش تولید، سود سالانه و نظایر آنها دریافت میکند.
قوانین مصوب برای کارگران، حق و حقوق مشخصی تعیین کرده است که شامل موارد ذیل میشود:
- از جمله حقوق مهم کارگران در قانون کار، رعایت شرایط کار است. رعایت شرایط کار به معنای رعایت این موارد است:
- دریافت مزد و حقوق با رعایت شرایط قانونی (ماده ۳۷ قانون کار)
- حق برخورداری از وسایل تامین حفاظت و سلامت و بهداشت کارگران در کارگاه (ماده ۹۱ قانون کار) و داشتن یک نسخه از قرارداد کار (ماده ۱۰ قانون کار)
- حق بیمه (ماده ۱۴۸ قانون کار: کارفرمایان کارگاههای مشمول این قانون مکلف هستند بر اساس قانون تامین اجتماعی، نسبت به بیمه نمودن کارگران واحد خود اقدام نمایند.)
- حق مرخصی و دریافت مبلغ مانده مرخصی در پایان هر سال یا در زمان اتمام همکاری
- مزایای قانونی پایان کار، مانند حق سنوات (حق سنوات معادل یک ماه آخرین حقوق کارگر به نسبت هر سال سابقه کار است- ماده ۲۷ قانون کار)
- حق اولاد، حق مسکن، بن کارگری (ماده ۳۴ قانون کار)
- حق دریافت عیدی (قانون تعیین عیدی و پاداش سالانه کارگران شاغل در کارگاههای مشمول مصوب ۱۳۷۰)
- حق اعتراض و اقامه دعوی نسبت به رای هیئت تشخیص (ماده ۱۵۸ قانون کار)
- دریافت حقوق و مزایای مربوط به تعطیلی کاری، اضافه کاری، نوبت کاری، شب کاری و حق ماموریت در صورت تحقق هر یک از این موارد (ماده ۴۶، ۵۸، ۶۰ و ۶۲ قانون کار)
انتهای پیام/