خبرگزاری میزان - جواد نکونام فصل گذشته با وجود اینکه در هفتههای پایانی قهرمانی را از دست داد، اما در مجموع نتایج قابل قبولی را با تیم فوتبال استقلال کسب کرد؛ هرچند هیچ چیز به جز قهرمانی هواداران را راضی نمیکند.
در هر حال فصل جدید هم باوجود اینکه شایعات زیادی درباره ادامه حضور نکونام در استقلال به گوش میرسید و حتی برخی جدایی وی را محتملتر از ادامه کارش میدانستند، با حضور او روی نیمکت آبیپوشان پایتخت آغاز شد.
نکونام که فصل قبل انرژی زیادی را صرف درگیریهای گاه و بیگاه با مدیریت باشگاه گذاشته بود و به هر بهانهای از کمبود بازیکن سخن به میان میآورد، با تغییر مالکیت باشگاه، پیش فصل را با توپ پر آغاز کرد و بازیکنانی نظیر محمدحسین اسلامی، علیرضا کوشکی، رامین رضاییان، کاکوتا، اندونگ و ... را به خدمت گرفت تا از این نظر هم دیگر بهانهای نداشته باشد.
اما فصل جدید هم برای جواد دلخواه پیش نرفت و با وجود پیروزی ۲ بر یک در هفته اول مقابل شمسآذر قزوین، اما استقلال در هفته دوم برابر ملوان بندرانزلی با تساوی ۲ بر ۲ متوقف شد، اما اوج ناکامی نکونام و شاگردانش در هفته سوم و شکست برابر استقلال خوزستان بود، نتیجهای که شاید کمتر کسی تصور آنرا میکرد.
البته این تمام ماجرا نبود چراکه کاسه صبر هواداران خیلی زود لبریز شد و شعار «حیا کن، رها کن سر دادند» تا نشانی از جایگاه متزلزل نکونام روی سکوها و در میان هواداران باشد.
این نتیجه در حالی رقم خورد که فصل گذشته هم استقلال تنها شکستش را در همین هفته سوم مقابل سپاهان تجربه کرده بود و پس از آن دیگر تا همین دیدار مقابل استقلال خوزستان باختی نداده بود، اما شکست مقابل سپاهان مدعی کجا و باخت به استقلال خوزستان کجا.
آنچه مشخص است جدا از باخت مقابل همنام اهوازی آنچه بیش از هر چیزی هواداران آبی را آزار میدهد نحوه بازی تیمشان با هدایت جواد نکونام است.
فصل گذشته نکونام هر بار که نتیجه نمیگرفت کمبود بازیکن و دستان خالیاش را بهانه میکرد، موضوعی که این فصل با وجود نفراتی که جذب تیم شدهاند نمیتواند مستمسکی برای فرار از شکست و ناکامی قرار گیرد.
شیوه بازی نکونام و تیمش فصل قبل هم بارها و بارها مورد انتقاد هواداران و پیشکسوتان استقلال قرار گرفته بود هر چند در همان موقع هم عدهای معتقد بودند نتیجهگیری و رسیدن به جام مهمتر از ارائه فوتبال زیباست، اتفاقی که آنهم به واقعیت تبدیل نشد تا نه خبری از جام باشد، نه بازی زیبا و تماشاگرپسند.
البته شاید اگر نکونام در انتهای فصل موفق به کسب عنوان قهرمانی در یکی از رقابتهای لیگ برتر یا جام حذفی میشد معادلات برای او و تیمش در فصل پیش رو هم تغییر میکرد، اما نشد آنچه او و تیمش انتظار داشتند تا تمام توقعات فصل قبل هم به این فصل اضافه شود و کاسه لبریز شده صبر هواداران، زودتر از پیشبینیها تغییرات روی نیمکت را خواستار شوند.
با تمام این تفاسیر به نظر میرسد شاید مدیریت باشگاه هم خیلی پای نکونام نایستد و در صورت نتیجه نگرفتن زودتر از تصور تصمیم به تغییرات بگیرند تا بار انتقادات هواداران را از روی دوش خود بردارد.
البته با توجه به تعطیلی ۲۰ روزه نکونام و تیمش این فرصت را دارند تا آب رفته را به جوی برگردانند و شاید مدیریت باشگاه حداقل تا چند هفته دیگر هم دندان روی جگر بگذارند تا شاید «جواد لالیگایی» راه چارهای برای فرار از لبه تیغ و بحران پیدا کند.
انتهای پیام/