به گزارش خبرنگار گروه حقوقی و قضایی ، از حقوقی که در قانون مدنی برای زوجه مقرر شده حق حبس میباشد.
ماده ۱۰۸۵ قانون مدنی این حق را چنین تعریف میکند: زن میتواند تا مهریه به او تسلیم نشده از ایفای وظایفی که در مقابل شوهر دارد امتناع کند مشروط بر اینکه مهر او حال باشد و این امتناع مسقط حق نفقه نخواهد بود
همچنین ماده ۱۰۸۶ قانون فوق در ادامه آورده است که اگر زن قبل از اخذ مهریه به اختیار خود به ایفای وظایفی که در مقابل شوهر دارد قیام نمود دیگر نمیتواند از حکم ماده قبل استفاده کند مع ذالک حقی که برای مطالبه مهر دارد ساقط نخواهد شد.
معمولا وقتی که زن به تکالیف خود عمل نمیکند و در واقع نشوز میکند مرد دعوی تمکین را طرح میکند زمانی که زن از حق حبس خود استفاده میکند دادگاه در صورت احراز شرایط حق حبس دیگر دعوی تمکین را حکم نمینماید اعم از اینکه دعوی طرح شده تمکین بصورت عام باشد یا بصورت خاص.
در نتیجه این حکم زن به راحتی میتواند نفقه خود را مطالبه نماید و حتی طرح شکایت کیفری ترک انفاق بنماید. از طرفی به موجب آراء وحدت رویه مثل رای وحدت رویه ۷۱۸ مورخ ۱۳ /۲/ ۹۰ تقسیط مهریه موجب سقوط حق حبس زوجه نمیگردد.
به هر حال در زمان فعلی رویه قضایی این است که حق حبس مطلق در مهریه پذیرفته شده وتقسیط مهریه هم موجب سقوط آن نمیگردد.