خبرگزاری میزان - شال ماتمت آبرو به ما داده است. تابحال چقدر به این شال ماتم و عزای حسین فکر کرده اید. این شال، فقط شکل خودش است و انگار که فقط و فقط کاربرد خودش را دارد؛ اعلام عزایی است برای عاشقان حسین ابن علی. 

قطعا کیف خواهید کرد؛ در هیات‌ها گذری بیندازید و ببینید که پیرعلامان دستگاه اباعبدالله چگونه با افتخار، حزن و اندوه این شال را به گردن انداخته و به این شال افتخار کرده و عشق می‌ورزند. 

در مراسم عزاداری حسین ابن علی (ع) پیر غلامی منسبی است که به هر عزاداری داده نمی‌شود. خیلی‌ها هستند که سال‌ها در خانه امام حسین (ع) می‌آیند و می‌روند اما پیرغلامان کسانی هستند که از هیچ کار و خدمتی در دستگاه امام حسین فروگذار نمی‌کنند. 

تا به حال به چهره پیرغلامان خیره شده‌اید؟! نوع پیر شدن صورتشان متفاوت است؛ یک غم و شادی در کنار هم در چهره آن‌ها نمایان است. 

غمشان غم اربابشان ابا عبدالله الحسین (ع) است و شادی‌شان از قبولی نوکری‌هایشان در طول عمر. 

اینان به واقع کسانی هستند که نظر کرده شده و انگار در آخر هم با دیدن روی اربابشان جان به جان‌آفرین تسلیم می‌کنند. 

این روزها اگر به هیات‌ها می‌روید این پیرغلامان را تکریم کنید. بدانید که هر چه برای ما از دین و اهل بیت باقی مانده است، صدقه سر این پیرغلامان و مادران و پدرانی است که بدون چشمداشت برای امام حسین (ع) نوکری کرده‌اند. 

روضه‌های خانگی یکی از هیات‌هایی است که این نوکران امام حسین (ع) در آنجا حال خوشی دارند. انگار که این روضه‌ها چراغ روشن راه در دستگاه اباعبدالله هستند. طعم رفتن به این روضه‌ها را تجسم کنید، هیچ چیز در این دنیا طعم خوش این روضه‌های خانگی را ندارد، انگار حتی نوع گریه عزاداران و گریه‌کنانش هم متفاوت است. 

دیدن پیرغلامان و تکیه آن‌ها به پشتی‌های روضه‌های خانگی یکی از زیباترین و ماندگارترین صحنه‌های عزاداریهاست. 

قدم بزنید و در شهر بچرخید و این روزها را برای خود خاطره سازتر کنید. هیچکس نمی‌داند آیا سال دیگر توفیق حضور در جلسات امام حسین به او داده خواهد شد یا نه. با چشمانتان قاب عزا ببندید، از عزاداران سالار شهیدان حسین ابن علی (ع).

انتهای پیام/