خبرگزاری میزان- انحلال قرارداد خود اقسام گوناگون دارد. این تقسیم بندی به اعتبار سهمی که اراده دو طرف در آن دارد انجام شده است.

۱. انحلال به تراضی:

در این نوع انحلال، اراده‌هایی که سبب عقد را ایجاد کرده اند درباره‌ی انحلال آن نیز توافق میکنند و از تعهد‌های طرف مقابل میگذرند و دو عوض را به جای نخستین خویش باز میگردانند. انحلال به تراضی در حقوق ما تفاسخ یا اقاله نامیده میشود و در مبحث سقوط تعهدات قانون مدنی به آن پرداخته شده است.

۲. انحلال ارادی:

این نوع از انحلال قرارداد به اراده یکی از دو طرف واقع میشود. این قسم از انحلال از زمره ایقاعات بوده و نیازی به تراضی طرفین در این مورد وجود ندارد. انحلال ارادی به این معنی فسخ نامیده میشود و اختیاری را که طرف عقد لازم در فسخ آن دارد خیار میگویند

۳. انحلال قهری:

این قسم از انحلال خود به خود انجام میپذیرد و اراده‌ی طرفین یا یکی از آن‌ها در وقوع آن دخالت ندارد. انحلال قهری را در اصطلاح انفساخ مینامند که به دو صورت ارادی ـقراردادی و غیر ارادی امکان پذیر است. مانند انحلال بیع در نتیجه تلف مبیع پیش از تسلیم آن به خریدار ماده ۳۸۷ قانون مدنی.

انتهای پیام/