خبرگزاری میزان- تدلیس یا فریب یکی از مواردی است که می‌توان با استناد آن یک قرارداد را فسخ نمود. اما هر دروغ و گزافه را نمی‌توان تدلیس قلمداد کرد؛ لذا این دروغ و فریب باید وصفی موهوم و قاطع نسبت به یک کالا یا موضوع باشد که خریدار را چنان بفریبد که در عرف نابخشودنی باشد.
عنصر و تعبیر عرف در تجارت، آداب و روسوم نقش بسیار موثری دارد؛ چنانچه درگذشته بکار بردن کلاه گیس و سرخ کردن صورت نمونه بارز تدلیس در نکاح بوده و امروز از آرایش‌های متعارف است.

انتهای پیام/