خبرگزاری میزان- علی اکبر احمدیان، دبیر شورای عالی امنیت ملی روز چهارشنبه در نشست تخصصی با تضمین امنیت اطلاعات در جهان نوظهور چند مرکزی؛ تهدیدها و فرصتها که با حضور نمایندگان ۱۰۶ کشور در چارچوب اجلاس امنیتی سنپترزبورگ برگزار شد، به تشریح بسته پیشنهادی مشخص جمهوری اسلامی ایران به این نشست پرداخت و در نخستین پیشنهاد، تقویت همکاریهای دوجانبه و چندجانبه بینالمللی با موضوع امنیت اطلاعات بر مبنای نظریه و رویکرد جمهوری اسلامی ایران به امنیت اطلاعات را خواستار شد.
متن کامل سخنرانی دبیر شورای عالی امنیت ملی در نشست تخصصی اجلاس امنیتی سنپترزبورگ بدین شرح است:
ابتدا لازم میدانم تشکر و قدردانی خود را از جنابعالی به خاطر برگزاری شایسته این نشست مهم بینالمللی و خرسندی خویش را از دولت فدراسیون روسیه برای میزبانی گرم در این رویداد مهم امنیتی ابراز دارم؛ همچنین عملیات تروریستی مسکو را محکوم و به شما تسلیت میگویم.
همکاران گرامی
ما در حال گذار از نوعی حکمرانی پیچیده مبتنی بر اطلاعات هستیم که روزبهروز در حال توسعه است و با تکیه بر فناوری اطلاعات، نه تنها دولتها بلکه نظام سلطه با شناختی که از افراد و جوامع پیدا کردهاند، به سمت کنترلهای روانکاوانهای گام برمیدارند که کمتر رنگ و بوی مداخله سنتی را دارد. اما امکانی به مراتب بیش از گذشته برای اعمال سیاست و کنترل را در اختیار حاکمان و البته متأسفانه، دیگرانی قرار میدهد که میتوانند اطلاعات را در اختیار گیرند.
همین امر سبب شده، اکنون، اطلاعات نقش و اهمیتی به مراتب بیش از گذشته پیدا نماید و یکی از مهمترین چالشهای امنیتی در عرصه بینالمللی، امنیت اطلاعات خصوصاً در فضای سایبری است که حل آن نیازمند همکاری و مشارکت جمعی کشورهاست.
عالیجنابان!
سایر همکاران من از امنیت اطلاعات به مفهوم رایج آن سخن گفتند که مورد موافقت ما نیز است اما من با یک نظریه محوری و متفاوت به این نشست آمدهام تا توجه شما را به دو تهدید بزرگ جلب نمایم که از آن به تهدید نرم و تهدید نیمه سخت تعبیر میکنم.
امنیت اطلاعات آنگونه که در نگاه سادهانگارانه تصور میشود صرفاً به معنای حفاظت از اطلاعات و دادهها و ارتباطات نیست، بلکه در نگاهی فراگیر ایجاد سپر دفاعی و امنیتی در برابر بردهسازی مدرن از انسانها و جوامع با حذف هویت انسانی و ملی آنان از طریق ترویج فردگرایی افراطی و ایجاد شکاف بین نسلی و گسستن پیوندهای اجتماعی است.
از این منظر آسیبها، چالشها و تهدیدات امنیت اطلاعات عبارت است از:
۱- انحصار اینترنت به آمریکا
۲- انحصار سیستمهای عامل رایانهها و تلفنهای هوشمند (مانند ویندوز و اندروید به آمریکا)
۳- انحصار دیتاسنترهای جهانی و بزرگ و سکوها (مانند گوگل و NSA به آمریکا)
در نتیجه این انحصارات تهدیدات زیر رخ نموده است:
* سوء استفاده از اطلاعات و توانمند شدن صاحبان اطلاعات به نفوذ تا عمق زندگی افراد، جوامع و کشورها
* شکلدهی به خواستهها، زندگی و حتی آرزوهای افراد و جوامع بشری، مطابق با اهداف و امیال صاحبان مکنت و قدرت و نظام سلطه بینالمللی
* ایجاد امکان برای برخی کشورهای خاص به منظور در اختیار گرفتن زیرساختهای حیاتی کشورها که بهعنوان مثال زیرساخت اینترنت در انحصار آمریکاست و از این طریق زیرساختهای همه کشورها را در تصرف، کنترل و اختیار خود گرفته است.
* دخالت حکومتها فراتر از مرزهای سیاسی و حاکمیتی خود و حذف تدریجی حاکمیت ملی کشورها
* ایجاد امکانی جدی برای تغییر در هویت انسانها و جوامع و شکل دهی به آن به دلخواه غرب و ایجاد فاصله بین افراد و جوامع با ریشههای خود
* گسست و شکاف نسلی و پیوندهای اجتماعی، خانوادگی از طریق فردگرایی افراطی آن هم از نوع انحرافی و فروکاست انسانها به لذت جویی و کسب سود فردی
در نتیجه این موارد:
توانایی کنترل بیسابقه و به شدت افراطی، روانکاوانه و مداخله در خصوصیترین لایههای زندگی افراد و جوامع و حتی کنترل ذهن و رفتار آنان با مقاصد تجاری و سیاسی به نوعی که آزادی، استقلال و قدرت انتخاب را از آنان سلب نموده و حاکمیت فردی و ملی را حذف و بردهداری مدرن را شکل میدهد. کدام یک از شما با تغییر شگفتانگیز افکار و امیال نسل جوان خود حتی فرزندان خویش مواجه نشدهاید؟!
عزیزان! سارق اصلی و عامل ناامنی همان کسی است که امین شمرده شده است، او است که شبکه و اطلاعات را در دست دارد...
همان گونه که ملاحظه میشود از این منظر، امنیت فردی، اجتماعی و حاکمیت ملی کشورها به سرعت در معرض دو تهدید نیمه سخت به معنای تصرف سکوها، سیستمها و ساز و کارهای جهانی و همچنین، در معرض تهدید نرم به معنای تصرف افکار و علائق و اقناع انسانها برابر امیال نظام سلطه جهانی است.
همکاران محترم!
فقدان قوانین عادلانه بینالمللی در این حوزه موجب شده تا دولت آمریکا با در اختیار داشتن مدیریت جهانی اینترنت و توسعه سکوهای اینترنتی، فضای سایبر بینالمللی را قلمرو حاکمیتی خود بداند و بر حکمرانی کشورهای مختلف به ویژه در حوزه امنیت ملی آنها اعمال نفوذ کند..
جمهوری اسلامی ایران یکی از کشورهایی است که سالها قربانی حملات سایبری متعدد از طرف آمریکا و رژیم صهیونیستی بوده است. شما ماجرای حمله خطرناک به سایت اتمی جمهوری اسلامی ایران با بدافزار استاکسنت را به خاطر دارید...
با توجه به این که اکثر سامانههای سختافزاری و نرمافزاری، به ویژه سیستم عاملهای رایانهها و گوشی تلفنهای هوشمند متعلق به شرکتهای آمریکایی است این کشور از این ابزار سوء استفاده میکند.
متاسفانه در عملیاتهای خرابکارانه، جاسوسی و تروریستی از قبیل حمله به کنسولگری جمهوری اسلامی ایران در دمشق و یا ترور فلسطینیها از بسترهای مذکور استفاده شده است.
عالیجنابان!
لازم است به برخی از کشورها که اجازه استقرار مراکز امنیت سایبری و یا خرید و نصب سختافزارها و نرمافزارهای رژیم صهیونیستی را دادهاند، هشدار دهم که رژیمی که با نسلکشی فلسطینیان و کودککشی و زنکشی و جنایات متعدد علیه بشریت در غزه ماهیت خود را بر همگان آشکار ساخت صلاحیت ورود به این عرصه مهم را ندارد و کشورها باید مطمئن باشند که با گشودن مرزهای خود برای این رژیم، زیرساخت بزرگی برای تهدید امنیتی خود ایجاد کردهاند که جاسوسی از مردم و مقامهای کشورهایشان بخش بسیار کوچکی از این خطر است. مشکل بزرگتر در بقا و ثبات این کشورها خواهد بود.
همکاران گرامی!
در مقابل یک جانبهگرایی آمریکا و غرب، سازمانهای منطقهای همچون شانگهای و بریکس باید تلاش کنند تا در عرصه امنیت اطلاعات همکاریهای خود را گسترش داده و ابزارها، نهادها و ساختارهای جدید را خلق کنند تا در برابر این دو نوع تهدید بیدفاع نباشند.
جمهوری اسلامی یک بسته پیشنهادی مشخص به این نشست ارائه میکند:
۱- همکاریهای دوجانبه و چندجانبه بینالمللی با موضوع امنیت اطلاعات بر مبنای نظریه و رویکرد جمهوری اسلامی ایران به امنیت اطلاعات
۲- چندجانبه کردن نهادها و ساختارهای بینالمللی در حوزه امنیت اطلاعات و سایبر و خارج کردن آن از انحصار یک کشور و یک قطب
۳- همکاری برای تدوین قوانین و مقررات مرتبط با امنیت اطلاعات و امنیت سایبری جهانی (دیپلماسی سایبری) در ابعاد مختلف و دفاع هماهنگ از آنها در مجامع بینالمللی از قبیل ITU و مقابله با یکجانبهگرایی آمریکا در فضای سایبر
۴- تشکیل ائتلافهای ضدتحریمی و استفاده از سامانهها و سکوهای غیرآمریکایی تحریمناپذیر برای تبادلات مالی و اقتصادی و اداری بین اعضاء با یکدیگر
۵- تقسیم کار بین کشورهای مستقل برای تولید سخت افزارها، نرمافزارها، دیتاسنترها و سکوهای مستقل
ایران، امروز، برخوردار از ظرفیتهای غیرقابل انکار علمی و فناوری است که میتواند فرصت بسیار خوبی برای همکاری در سطح بینالمللی فراهم کند.
جمهوری اسلامی ایران همچون گذشته آمادگی دارد در عرصه تامین صلح و امنیت پایدار بینالمللی خصوصاً در عرصه مقابله با تهدیدات تروریستی و افراطگرایی با دیگر کشورها در سطح جهان و منطقه همکاری کند.
از حسن توجه شما صمیمانه قدردانی میکنم.
انتهای پیام/